مدایح رضوی در شعر فارسی صفحه 155

ادیب نیشابوری

اشاره

عبد الجواد فرزند ملا عباس نیشابوری و متخلص به «ادیب» در سال 1281 هجری در نیشابور ولادت یافت. در شانزده سالگی عازم مشهد شد و در مدارس خیرات خان و فاضل خان به تحصیل اشتغال جست. ادیب نیشابوری در ادبیات عربی و فارسی و حکمت قدیم و تصوف دست داشت. حافظه ی قوی و استعداد شگفت انگیز وی موجب گردید که شاگردان زیادی از محضر درسش بهره مند شوند. ادیب نیشابوری در سال 1344 هجری وفات یافت. وی تا پایان عمر مجرد زیست و سی سال در مدرسه ی نواب مشغول تدریس و تعلیم بود. ادیب علاوه بر اشعار عربی و فارسی آثاری دارد مانند شرح معلقات سبع و رساله ای در جمع بین عروض فارسی و عربی.

در النضید (1) من لآلی فکره (2).

در النضید من لآلی فکره

روز جشن سده است ای پسر ماه نژاد

می به آیین فریدون ده و جمشید و قباد

توبه هر سال به روز سده نیکو دانی

خوی این پیکر کهن ای پسر ماه نژاد

اینک از چل زی پنجاه روم وز کم و بیش

نگذرد چند که از شصت روم زی هفتاد

شهریاران کهن را سده جشن است بزرگ

کز فریدون وز جمشید همی آرد یاد

گونه بفروز بدان آتش بهمن کامروز

می ببایست یکی داد ز رادشتی داد

هی ز می برافروز و فراز آورمی

هی به جان شاد زی و بر کف من بر نه شاد

باده با نقل بود باده دهی نقل بده

دیرگاهی است که این رسم نهاد آنکه نهاد

ز آدمی زادی و چون شد که چنین باز خدای

آنچه شایان به پری بود و فرشته به تو داد