- مقدمه ناشر 1
- در مدح ثامن الائمه 21
- اشاره 21
- در مدح علی بن موسی الرضا 24
- اشاره 24
- اشاره 26
- قصیده در مدح حضرت علی بن موسی الرضا و تعریف بقعه ی منوره ی او 26
- در مدح امام هشتم حضرت علی بن موسی الرضا و منقبت امیرالمؤمنین علی 30
- اشاره 30
- در منقبت حضرت رضا 33
- اشاره 33
- در منقبت امام الجن و الانس علی بن موسی الرضا 37
- اشاره 37
- فی مناقب شاه خراسان علی بن موسی الرضا 40
- اشاره 40
- اشاره 43
- فی منقبه الامام علی بن موسی الرضا 43
- در منقبت امام همام علی بن موسی الرضا 44
- اشاره 44
- اشاره 49
- در مدح حضرت رضا 49
- اشاره 54
- در ستایش امام هشتم 54
- اشاره 56
- در نعت حضرت رضا 56
- اشاره 64
- در مدح علی بن موسی الرضا 64
- اشاره 68
- در چشم درد و تخلص به مدح امام هشتم 68
- در منقبت حضرت امام رضا 71
- اشاره 71
- اشاره 74
- در مدح امام علی بن موسی الرضا 74
- در مشهد مقدس ثامن الائمه سروده شده است 82
- اشاره 82
- اشاره 85
- در نعت امام ثامن ضامن علی بن موسی الرضا 85
- اشاره 90
- در مدح امام هشتم 90
- در مدح علی بن موسی الرضا 92
- اشاره 92
- قصیده در مدح حضرت علی ابن موسی الرضا 94
- اشاره 94
- اشاره 100
- مدح حضرت رضا 100
- در ستایش طاق و رواق مطهر و منور امام ثامن السلطان علی بن موسی الرضا 105
- اشاره 105
- در مدح امام علی بن موسی الرضا 110
- اشاره 110
- در مدح امام ثامن ضامن علی بن موسی الرضا 113
- اشاره 113
- اشاره 115
- در مدیح حضرت ثامن الائمه علی بن موسی الرضا 115
- در مدح و منقبت حضرت رضا 118
- اشاره 118
- اشاره 121
- در منقبت امام ثامن علی بن موسی الرضا 121
- در منقبت حضرت علی بن موسی الرضا 125
- اشاره 125
- اشاره 127
- در وداع روضه ی متبرکه حضرت علی بن موسی الرضا 127
- اشاره 131
- در توصیف بهار و منقبت حضرت رضا 131
- اشاره 133
- در منقبت حضرت ثامن الائمه علی بن موسی الرضا 133
- در تهنیت عید غدیر و گریز به مدح حضرت ثامن الاولیاء علی بن موسی الرضا 144
- اشاره 144
- قصیده در مدح حضرت امام همام علی بن موسی الرضا 149
- اشاره 149
- اشاره 151
- در منقبت حضرت رضا 151
- در مدح امام هشتم 153
- اشاره 153
- در النضید من لآلی فکره 155
- اشاره 155
- اشاره 158
- در مدح هشتمین سلطان کشور خلافت و هفتمین گوهر درج گنجینه ولایت 158
- در نعت علی بن موسی 161
- اشاره 161
- اشاره 163
- در مدح و تهنیت میلاد مسعود حضرت ثامن الائمه علی بن موسی الرضا 163
- فی مدح الامام ابی الحسن الرضا 166
- اشاره 166
- اشاره 169
- در منقبت امام هشتم 169
- قصیده ی سلسله الذهب فی ورود امام الثامن علی بن موسی الرضا بنیسابور 176
- اشاره 176
- قصیده در شأن حضرت ابوالحسن علی بن موسی الرضا 180
- اشاره 180
- اشاره 183
- در توسل به حضرت ثامن الائمه علی بن موسی الرضا 183
- قصیده ی رضویه در نعت حضرت رضا 185
- اشاره 185
- در میلاد مسعود حضرت ثامن الائمه 189
- اشاره 189
- اشاره 191
- شبی در حرم قدس 191
- باغ رضوان 194
- اشاره 194
- در میلاد مقدس رضوی، روز یازدهم ذی القعده الحرام سروده شده است 197
- اشاره 197
- فی مدح مولانا و سیدنا ثامن الائمه الهدی علی بن موسی الرضا 202
- اشاره 202
- در میلاد مقدس امام هشتمین 205
- اشاره 205
- در مسافرت به ارض اقدس رضوی سروده شد 209
- اشاره 209
- اشاره 211
- در مدح حضرت رضا 211
- اشاره 213
- مراد دل 213
- در منقبت حضرت امام رضا 220
- اشاره 220
- در منقبت حضرت رضا 222
- اشاره 222
- قصیده ی روز فرخنده ی میلاد حضرت رضا 224
- اشاره 224
- یا علی بن موسی الرضا ادرکنی 226
- اشاره 226
- اشاره 227
- سلسله الذهب 227
- رضا همیشه نگهدار و دادخواه بود 229
- اشاره 229
- آستان رضا 230
- اشاره 230
- اشاره 235
- دارالشفاء 235
- اشاره 238
- التجا 238
- کوی رضا 241
- اشاره 241
- کوی رضا 243
- اشاره 243
- شمع ولایت 244
- اشاره 244
- اشاره 245
- در ستایش حضرت رضا 245
- اشاره 247
- مشکوه کبریا 247
- اشاره 248
- به یمن میلاد هشتمین آفتاب 248
- اشاره 249
- غزل غربت 249
- در منقبت امام معصوم حضرت علی بن موسی 250
- اشاره 250
غمگین اصفهانی
اشاره
حاج محمد کاظم فرزند آقا عباس اصفهانی و متخلص به «غمگین» از شعرای معروف اصفهان در نیمه ی اول قرن چهاردهم هجری است. وی در سال 1280 هجری در اصفهان تولد یافت و قسمت عمده ی اشعارش قصایدی است که به مدایح و مناقب چهارده معصوم سلام الله علیهم اختصاص یافته است.
«غمگین» در سال 1355 قمری در زادگاه خویش وفات یافت و در تخت فولاد دفن گردید.
در نعت علی بن موسی
دیوان غمگین اصفهانی، به سعی استاد جلال الدین همایی، تهران، 1328 ش.
امیر مشرق و مغرب امام جن و بشر
وصی ختم رسل نور قادر ذوالمن (1).
شه سریر ولایت مه سپهر جلال
گل حدیقه ی (2) دین میر ثامن ضامن (3).
دل عظیمش بیغاره ی (4) دو صد دریا
کف کریمش سرمایه ی دو صد معدن
گدای کویش اگر حاتم (5) و اگر قاآن (6).
رکاب گیرش اگر (7) رستم و اگر بهمن (8).
به خوان مکرمتش میهمان چه جن و چه انس
ز فیض مرحمتش بهره ور چه مرد و چه زن
محامد (9) دل پاکش برون ز وصف و بیان
حکایت کف رادش فزون ز نطق و سخن
سپهر و هر چه در آن قطره ایست زین دریا
جهان و هر چه در این حبه ایست زین خرمن
حدیث شهر سناباد (10) و حال زائر آن
بود حکایت موسی و وادی ایمن
سنان حکم وی از هفت آسمان گذرد
بدان طریق که از نرم پرنیان سوزن
خدایگانا «غمگین» که هست مادح تو
همی به قلب و همی با زبان بسر و علن
پی نجاتش شاها تهمتنی (11) بفرست
که پای بسته به چاه اندر است چون بیژن (12).
1- 677. ذوالمن: صاحب منت:، عطا بخش (یکی از صفات خدای تعالی) فرخی سیستانی گوید: دشمنان این ز خویشتن دیدند خواجه از فضل ایزد ذوالمن (فرهنگ معین).
2- 678. حدیقه: باغ، بوستان (جمعش حدایق).
3- 679. ضامن: پایندان، کفیل (از جهت رعایت قافیه «میم» را مفتوح بخوانید).
4- 680. بیغاره: منسوب به بیغار یعنی طعنه، سرزنش.
5- 681. حاتم: مقصود حاتم بن عبدالله سعد طایی است از قبیله طی، در دوره ی جاهلیت، مردی بخشنده و جوانمرد است که عرب در سخاوت و کرم بدو مثل می زنند.
6- 682. قا آن: معادل شاه (مغولی) ولی به طور مطلق به «اگتای قاآن» اطلاق می شود که سومین فرزند و جانشین چنگیز بود که در سال 1229 میلادی جانشین پدر خویش شد.
7- 683. اگر: حرف ربط مزدوج مفید تسویه. همچنین حرف «چه» در بیت بعد.
8- 684. بهمن: مراد بهمن فرزند اسفندیار است که مطابق وصیت پدرش تحت سرپرستی رستم زال قرار گرفت. لقب او را «درازدست» نوشته اند و بدین مناسبت وی را با اردشیر هخامنشی تطبیق می کنند.
9- 685. محامد: خصلت های نیکو، (جمع محمدت).
10- 686. سناباد: نام قدیم مشهد.
11- 687. تهمتن: لقب رستم زال پهلوان نامدار ایران باستان است.
12- 688. بیژن: فرزند گیو و نوه ی رستم و یکی از پهلوانان ایران قدیم که شرح دلاوری های او در شاهنامه ی فردوسی آمده است.