مدایح رضوی در شعر فارسی صفحه 163

امیر الشعرا نادری

اشاره

محمدحسین میرزا نادری معروف به «امیر الشعراء» فرزند شاهزاده ابوالقاسم میرزا علی شاهی در سال 1299 هجری در مشهد تولد یافت. وی در ایام کودکی به نجف اشرف رفت و قریب چهار سال در آن شهر مشغول تحصیل بود و پس از فراغت از تحصیل به مشهد مراجعت نمود. نادری از احفاد نادرشاه افشار است. دیوان اشعارش که شامل دو جلد است بالغ بر 26000 بیت می باشد.

وی در سال 1318 شمسی در مشهد وفات یافت.

در مدح و تهنیت میلاد مسعود حضرت ثامن الائمه علی بن موسی الرضا

دیوان نادری (امیر الشعرا) چاپ تهران، انتشارات کتابخانه ی ملی ملک، 1348 ش.

مژده کز میلاد مسعود امام هشتمین

جلوه گر از پرده شد دیدار رب العالمین

باز از برج هویت تافت ماهی تابناک

کز فروغ و فر او شد مهر و مه عزلت گزین

باز از درج ولایت گوهری شد آشکار

کز شعاعش رفت از سر هوش عقل خرده بین

باز از غیب آدمی آورد رخ اندر شهود

کز قدومش ملک عالم شد چو فردوس برین

باز نوحی راند فلک (1) جود در بحر وجود

کز وجود او نجات ملک و ملت شد یقین

باز شد انی انا الله گوی موسی آیتی

کاستانش را ید بیضاست اندر آستین

باز عیسائی تکلم کرد در مهد جلال

کز جمالش عهد ایمان تازه شد بر اهل دین

باز ابراهیمی از ظلمت بتن پوشید برد

کز دمش بردا سلاما شد هوای آتشین

باز خضری گشت رهبر سوی آب زندگی

کز زلال آبرویش تیره شد ماء معین

باز از یثرب محمد طلعتی شد جلوه گر

کز جمالش با کمالش مهر و مه شد شرمگین