مدایح رضوی در شعر فارسی صفحه 209

گلزار اصفهانی

اشاره

گلزار اصفهانی

معاصر

در مسافرت به ارض اقدس رضوی سروده شد

دیوان گلزار، چاپ تهران، 1331 ش.

زلف مشک آیین تو یا عنبر سارا (1) ست این

طره ی (2) پرچین تو یا مأمن دلهاست این

گیسوانت از بنا گوش تو افتاده به دوش

یا که روز من به هجران یا شب یلداست این

روی زیبای تو یا خورشید یا باغ بهشت

یا قمر یا صبح صادق یا ید بیضاست این

طاق ابروی تو محراب است یا شق القمر

مد یاسین یا خم سر سوره ی طاها (3) ست این

مژه و ابروست یا تیر و کمان رستمی

تیغ اسکندر بود یا خنجر دارا (4) ست این

چشم مست تست یا جادوست یا مشکین غزال

ساتکین می بود یا نرگس شهلاست این

لعل لب یا غنچه ی نشکفته یا گلزار حسن

پسته ی خندان بود یا شکرین حلواست این

معجز عیسی است یا سرچشمه ی آب حیات

یا لب جانبخش تو یا لعل روح افزاست این

1- 847. عنبر سارا: مشک خالص و بی غش.
2- 848. طره: موی جلو پیشانی - زلف.
3- 849. یاسین و طه: به ترتیب نام سوره های 36 و 20 در قرآن کریم و از نام های پیامبر (ص) است.
4- 850. دارا: مقصود داریوش سوم است که طی سه جنگ از اسکندر مقدونی شکست خورد و به دست بسوس والی بلخ کشته شد و با مرگ او سلسله ی هخامنشی منقرض گردید (330 ق. م.).