مدایح رضوی در شعر فارسی صفحه 214

نه قرار دل و نه راحت جان بود مرا

هم قرار دل و هم راحت جان یافته ام

آنچه در پیریم از ذوق جوان گم شده بود

نک (1) به پیرانه سر آن ذوق جوان یافته ام

قوت پیری اگر چند نشانی است ز مرگ

این قدر هست که روزی دو، ضمان یافته ام

نقد عمری که به سوادی فریبنده ی نفس

به عیان باخته بودم به نهان یافته ام

پس سی سال که صد پاره شد از خوف دلم

هم به سی پاره ی قرآن که امان یافته ام

عمر دیگر که تو را از دگران بود سماع

نگران باش که من نزد گران یافته ام

گرچه زین پیش بهارم به خزان رفت ولیک

شکر لله که بهاری به خزان یافته ام

عافیت باخته یی بودم ازین پیش و به نقد

آن سلف باخته را بین که چه سان یافته ام

بر سمومی که تفش خرمن جان سوخته بود

از نسیم کرمی باد وزان یافته ام

نه خلیلم که ز آتش به عیان رست ولیک

قول (بردا و سلاما) (2) به عیان یافته ام

گرچه این یافتن اکنون غرر (3) گم شدن است

که توان در سفر جان نوان یافته ام

زان توانی که به پیری ز جوانی است مرا

نرهد تن به غروری که توان یافته ام

دیگر از عافیت جسم معاف از همه کار

این زمان بهره چه یابم که زمان یافته ام

بدل آنچه که گم شد ز من از عهد شباب

دل لرزنده و چشم نگران یافته ام

یافتم آخر ازین ورطه کرانی لیکن

آن غریقم که پس از مرگ کران یافته ام

نک که نزدیک به منزل شده ام زین ره دور

برو دوش سبک از بار گران یافته ام

یافتم عافیت اما چه برم بهره از آن

که پس از گم شدن دندان، نان یافته ام

گر نبی از پس چل سال نشان یافت ز وحی

من ز عقل از پس پنجاه نشان یافته ام

شاید این گوهر با نقد روان یافته را

دیگر ارزان نفروشم که گران یافته ام

این گنه هم ز من آمد که من آن دار شفا

دیر چون جستم هم دیرش از آن یافته ام

چشمه ی آب بقا روضه ی جان بخش رضا

که از آن کوثر دیگر به جهان یافته ام

نه همین کوثر دیگر که از آن منهل عذب (4).

هر طرف چشمه دیگر به جهان یافته ام

ماه تابنده ی کش مهر فروزنده شرق

کش ز سعدین مه و مهر قران یافته ام

مطلع شمس خراسان نه که خورشید حیات

که از او در دل هر ذره مکان یافته ام

1- 861. نک: مخفف اینک.
2- 862. ناظر است به آیه ی شریفه ی «قلنا یا نارکونی بردا و سلاما علی ابراهیم» (آیه ی 69 سوره ی انبیاء).
3- 863. غرر: خطر، هلاک و فریب.
4- 864. منهل عذب: چشمه ی آب گوارایی که در صحرا باشد و مردم و بهایم از آن نوشند.