مدایح رضوی در شعر فارسی صفحه 238

احمد کمال پور

اشاره

احمد کمال پور «کمال»

معاصر

التجا

ای مرا آرامش جان، زی تو جان آورده ام

بندگی را در حضورت ارمغان آورده ام

بارگاهت را پی تعظیم، سر بسپرده ام

آستانت را پی تشریف، جان آورده ام

خاک کوی مشک بویت را به مژگان رفته ام

محضرت را روی گردآلود از آن آورده ام

دردمندم، سر بر این مهر آستان بنهاده ام

ریزه خوارم رو بر این گسترده خوان آورده ام

جرم پنهان گر بیابان در بیابان کرده ام

اشک پیدا کاروان در کاروان آورده ام

جسم و جانی خسته و فرسوده از بار گناه

در جوار رحمتت ای مهربان آورده ام

ذره ای را پایبوس مهر تابان کرده ام

قطره ای را سوی بحر بیکران آورده ام

از بد ایام و از جور گروهی نابکار

با تضرع رو بر این دار الامان آورده ام