مدایح رضوی در شعر فارسی صفحه 43

عبدالرحمان جامی

اشاره

نورالدین عبدالرحمن جامی شاعر و نویسنده ی معروف ایرانی به مناسبت مولد خویش (جام) و نیز به سبب ارادت باطنی به شیخ الاسلام احمد جامی، جامی تخلص کرد. وی در عرفان و تصوف پیرو طریقه ی نقشبندی بود و به سعد الدین کاشغری خلیفه ی نقشبندی ارادت می ورزید. جامی بزرگترین شاعر و ادیب و دانشمند قرن نهم هجری محسوب می شود. از آثار اوست: دیوان اشعار - هفت اورنگ به نظم و از تألیفات او به نثر: نقد النصوص فی شرح نقش الفصوص، نفحات الانس و بهارستان را می توان نام برد. وفاتش در سال 898 در هرات اتفاق افتاد.

فی منقبه الامام علی بن موسی الرضا

دیوان کامل، جامی ویراسته ی هاشم رضی، تهران، انتشارات پیروز، 1341 ش.

سلام علی آل طه و یاسین

سلام علی آل خیر النبیین (1).

سلام علی روضه حل فیها

امام یباهی به الملک و الدین (2).

امام به حق شاه مطلق که آمد

حریم درش قبله گاه سلاطین

شه کاخ عرفان، گل شاخ احسان

در درج (3) امکان مه برج تمکین

علی بن موسی الرضا کز خدایش

رضا شد لقب چون رضا بودش آیین

ز فضل و شرف بینی او را جهانی

اگر نبودت تیره چشم جهان بین

پی عطر روبند حوران جنت

غبار دیارش به گیسوی مشکین

اگر خواهی آری به کف دامن او

برو دامن از هر چه جز اوست درچین

چو جامی چشد لذت تیغ مهرش

چه غم گر مخالف کشد خنجر کین

1- 114. درود بر خاندان پیامبر باد، درود بر خاندان بهترین برگزیدگان خدا باد.
2- 115. درود بر روضه ای باد که امام بزرگواری در آن فرود آمده، امامی که ملک و دین به وجودش مباهات می کنند.
3- 116. صندوقچه ی جواهر.