- مقدمه ناشر 1
- اشاره 21
- در مدح ثامن الائمه 21
- اشاره 24
- در مدح علی بن موسی الرضا 24
- قصیده در مدح حضرت علی بن موسی الرضا و تعریف بقعه ی منوره ی او 26
- اشاره 26
- در مدح امام هشتم حضرت علی بن موسی الرضا و منقبت امیرالمؤمنین علی 30
- اشاره 30
- اشاره 33
- در منقبت حضرت رضا 33
- در منقبت امام الجن و الانس علی بن موسی الرضا 37
- اشاره 37
- فی مناقب شاه خراسان علی بن موسی الرضا 40
- اشاره 40
- اشاره 43
- فی منقبه الامام علی بن موسی الرضا 43
- اشاره 44
- در منقبت امام همام علی بن موسی الرضا 44
- در مدح حضرت رضا 49
- اشاره 49
- اشاره 54
- در ستایش امام هشتم 54
- اشاره 56
- در نعت حضرت رضا 56
- اشاره 64
- در مدح علی بن موسی الرضا 64
- اشاره 68
- در چشم درد و تخلص به مدح امام هشتم 68
- در منقبت حضرت امام رضا 71
- اشاره 71
- اشاره 74
- در مدح امام علی بن موسی الرضا 74
- در مشهد مقدس ثامن الائمه سروده شده است 82
- اشاره 82
- اشاره 85
- در نعت امام ثامن ضامن علی بن موسی الرضا 85
- اشاره 90
- در مدح امام هشتم 90
- اشاره 92
- در مدح علی بن موسی الرضا 92
- اشاره 94
- قصیده در مدح حضرت علی ابن موسی الرضا 94
- مدح حضرت رضا 100
- اشاره 100
- در ستایش طاق و رواق مطهر و منور امام ثامن السلطان علی بن موسی الرضا 105
- اشاره 105
- در مدح امام علی بن موسی الرضا 110
- اشاره 110
- در مدح امام ثامن ضامن علی بن موسی الرضا 113
- اشاره 113
- اشاره 115
- در مدیح حضرت ثامن الائمه علی بن موسی الرضا 115
- در مدح و منقبت حضرت رضا 118
- اشاره 118
- اشاره 121
- در منقبت امام ثامن علی بن موسی الرضا 121
- در منقبت حضرت علی بن موسی الرضا 125
- اشاره 125
- اشاره 127
- در وداع روضه ی متبرکه حضرت علی بن موسی الرضا 127
- در توصیف بهار و منقبت حضرت رضا 131
- اشاره 131
- اشاره 133
- در منقبت حضرت ثامن الائمه علی بن موسی الرضا 133
- در تهنیت عید غدیر و گریز به مدح حضرت ثامن الاولیاء علی بن موسی الرضا 144
- اشاره 144
- قصیده در مدح حضرت امام همام علی بن موسی الرضا 149
- اشاره 149
- در منقبت حضرت رضا 151
- اشاره 151
- در مدح امام هشتم 153
- اشاره 153
- اشاره 155
- در النضید من لآلی فکره 155
- اشاره 158
- در مدح هشتمین سلطان کشور خلافت و هفتمین گوهر درج گنجینه ولایت 158
- در نعت علی بن موسی 161
- اشاره 161
- اشاره 163
- در مدح و تهنیت میلاد مسعود حضرت ثامن الائمه علی بن موسی الرضا 163
- فی مدح الامام ابی الحسن الرضا 166
- اشاره 166
- اشاره 169
- در منقبت امام هشتم 169
- قصیده ی سلسله الذهب فی ورود امام الثامن علی بن موسی الرضا بنیسابور 176
- اشاره 176
- قصیده در شأن حضرت ابوالحسن علی بن موسی الرضا 180
- اشاره 180
- اشاره 183
- در توسل به حضرت ثامن الائمه علی بن موسی الرضا 183
- قصیده ی رضویه در نعت حضرت رضا 185
- اشاره 185
- در میلاد مسعود حضرت ثامن الائمه 189
- اشاره 189
- اشاره 191
- شبی در حرم قدس 191
- باغ رضوان 194
- اشاره 194
- در میلاد مقدس رضوی، روز یازدهم ذی القعده الحرام سروده شده است 197
- اشاره 197
- فی مدح مولانا و سیدنا ثامن الائمه الهدی علی بن موسی الرضا 202
- اشاره 202
- در میلاد مقدس امام هشتمین 205
- اشاره 205
- در مسافرت به ارض اقدس رضوی سروده شد 209
- اشاره 209
- اشاره 211
- در مدح حضرت رضا 211
- اشاره 213
- مراد دل 213
- در منقبت حضرت امام رضا 220
- اشاره 220
- در منقبت حضرت رضا 222
- اشاره 222
- قصیده ی روز فرخنده ی میلاد حضرت رضا 224
- اشاره 224
- یا علی بن موسی الرضا ادرکنی 226
- اشاره 226
- اشاره 227
- سلسله الذهب 227
- رضا همیشه نگهدار و دادخواه بود 229
- اشاره 229
- آستان رضا 230
- اشاره 230
- اشاره 235
- دارالشفاء 235
- اشاره 238
- التجا 238
- کوی رضا 241
- اشاره 241
- کوی رضا 243
- اشاره 243
- شمع ولایت 244
- اشاره 244
- اشاره 245
- در ستایش حضرت رضا 245
- اشاره 247
- مشکوه کبریا 247
- اشاره 248
- به یمن میلاد هشتمین آفتاب 248
- اشاره 249
- غزل غربت 249
- در منقبت امام معصوم حضرت علی بن موسی 250
- اشاره 250
بابا فغانی
اشاره
بابا فغانی از شعرای نامدار اوایل قرن دهم هجری است. وی علاوه بر شیراز مدتی را در تبریز در خدمت سلطان یعقوب آق قویونلو گذراند و اواخر عمر را در خراسان به عزلت و مجاورت بقعه ی پاک حضرت رضا (ع) سپری کرد. فغانی در قصیده، غزل و مثنوی استاد بود. بابا فغانی با ذوقی سرشار و زبانی ساده سبک خاصی در غزل آورده؛ ولی در شیوه ی خود به حافظ نظر داشته است. وی در سال 925 هجری در مشهد درگذشت.
در منقبت امام همام علی بن موسی الرضا
دیوان بابافغانی، به کوشش احمد سهیلی خوانساری، تهران، چاپ اقبال، 1340 ش.
بود پیوسته نیت در ریاض روضه رضوان را
که بوسد آستان روضه ی شاه خراسان را
مه ایوان یثرب (1) آفتاب مشرق و مغرب
که سقف مشهدش همسایه آمد عرش رحمان را
سجود آستانش دولت دنیا و دین بخشد
همین دولت بسست از دین و دنیا اهل ایمان را
نظر در صورت قندیل (2) محراب مزارش کن
اگر از چشمه ی خورشید جویی آب حیوان (3) را
غبار آستانش دیده ها را می کند روشن
صفای مرقدش بخشد صفا آیینه ی جان را
ملایک رو نهند از حلقه ی اهل صفا اینجا
که در این کعبه دریابند اجر عید قربان (4) را
1- 117. یثرب: نام قدیم مدینه که پس از هجرت رسول اکرم (ص) مدینه النبی نامیده شد و از جهت اختصار بعدها «مدینه» نام گرفت.
2- 118. قندیل: چراغدان.
3- 119. آب حیوان: آب حیات، آب زندگانی. قدما معتقد بوده اند که چشمه ای بدین نام در طبیعت وجود دارد و هر کس از آن بنوشد جاوید می ماند اما: «آب حیوان نه آب حیوان است جان با عقل و عقل با جان است» (نظامی).
4- 120. عید قربان: عید اضحی که حاجیان در مکه قربانی کنند.