مدایح رضوی در شعر فارسی صفحه 90

خالد نقشبندی

اشاره

خالد نقشبندی: از مشایخ متأخر صوفیه و از بزرگان فرقه ی نقشبندی است. اصل او از سلیمانیه بود. مدتها در دمشق و شام به ارشاد خلق پرداخت. آثارش عبارتند از: دیوان اشعار فارسی، فرائد الفوائد، رساله الرابطه فی اصطلاح ساده النقشبندیه.

وی در سال 1242 قمری در شام وفات یافت.

در مدح امام هشتم

تحفه ی سرمدی، محمدعلی فتی، قم، چاپ حکمت، 1347 ش.

این بارگاه کیست که از عرش برتر است

وز نور گنبدش همه عالم منور است

از شرم شمسه (1) های زرش کعبتین (2) شمس

در تخته نرد چرخ چهارم به شش در است (3).

وز انعکاس صورت گل آتشین او

بر سنگ جای لغزش پای سمندر است

نعمان خجل ز طرح اساس خور نقش (4).

کسری شکسته دل پی طاق مکسر (5) است

بهر نگاهبانی کفش مسافران

بر درگهش هزار چو خاقان و قیصر است

این بارگاه قافله سالار اولیا است

این خوابگاه نور دو چشم پیمبر است

این جای حضرتیست که از شرق تا به غرب

وز قاف تا به قاف جهان سایه گستر است

این روضه ی رضاست که فرزند کاظم است

سیراب نوگلی ز گلستان جعفر است

سرو سهی ز گلشن سلطان اولیا است

نوباوه ی صدیقه ی زهرا و حیدر است

مرغ خرد به کاخ کمالش نمی پرد

بر کعبه کی مجال عبور کبوتر است

تا همچو جان زمین تن پاکش به برگرفت

او را هزار فخر بر این چرخ اخضر است

بر اهل باطن آنچه ز اسرار ظاهر است

در گوشه ی ضمیر مصفاش مضمر است

خورشید کسب نور کند از جمال او

آری جزا موافق احسان مقرر است

1- 298. شمسه: قرص زر اندوده.
2- 299. کعبتین: دو پانسه باشند کوچک از استخوان مربع شش پهلو که بر پهلوی هر یک پانسه از یک تا شش عدد نقش کنند و بدان نردبازند (غیاث)، طاسهای تخته نرد.
3- 300. شش در: کنایه از جائی باشد که رهایی از آن دشوار است.
4- 301. خورنق: نام قصری عجیب که نعمان بن منذر برای بهرام گور به وسیله ی سنمار معمار پی افکند.
5- 302. مکسر: شکسته.