مدایح رضوی در شعر فارسی صفحه 94

صحبت لاری

اشاره

محمدباقر فرزند محمدعلی متخلص به «صحبت» و معروف به «صحبت لاری» از شاعران قرن سیزدهم هجری است. وی در آغاز در مدرسه ی قریه ی «رونیز» به تحصیل پرداخت؛ سپس به شیراز رفت و پس از فراگیری و تکمیل علوم به لار بازگشت و در آن دیار به امامت جماعت و تألیف رسائل پرداخت. «صحبت» در تاریخ و لغت فارسی و عربی مهارت داشت. دیوان او حاوی بیش از سی هزار بیت است.

ولادت شاعر را 1162 ه و وفاتش را 1251 ه ثبت کرده اند.

قصیده در مدح حضرت علی ابن موسی الرضا

ریزد ز شوق جانان، خیزد ز یاد منزل

چون رود آبم از چشم، چون دود آهم از دل

ز آه سرشک سرخوش، با خاطری مشوش

ز آن نعل دل در آتش، زین صبر پای در گل

بحری بزیر پا در طوفان میغ بر سر

نی ناخدا نه لنگر، نه بادبان نه ساحل

در تیه غم مجاور، بی کاروان و عابر

ذکرم چه؟ رب یسر وردم چه؟ رب سهل

چون باد بامدادی، گردم به گرد وادی

گه طی این بودای (1) گه قطع آن مراحل