طب الرضا علیه السلام صفحه 155

مأمون گفت: از سپاهيان من چه كساني از اين موضوع آگاهند، حضرت نام عده‌اي را برد كه از رجال و سپاهيان بودند و آنها را نزد مأمون حاضر كرد، پس از آنكه مأمون به آنها تأمين داد و كتباً نوشت كه آنها را نكشد، آنان جريان شورش مردم بغداد را و اطراف را برايش بيان كردند، وقتي كه فضل از اين قضيه آگاه شد، به بعضي از آن رجال تازيانه زد، بعضي را زنداني كرد و دستور داد ريش بعضي از آنها را كندند، آنها نزد حضرت امام رضا عليه‌السلام برگشته تعديات فضل را برايش گفتند، حضرت هم جريان فضل را به مأمون گفت.

پايان ولايتعهدي امام رضا عليه السلام و وزارت فضل

مأمون برايش مسلم شد كه بغداد مركز خلافت عباسي عليه او قيام كرده‌اند و 33 هزار نفر از بني‌عباس به دشمني او برخاسته‌اند. [61].

اين دشمني ها به خاطر اين بود كه او حضرت رضا عليه‌السلام را به ولايتعهدي معين نموده بود و همچنين فضل بن سهل را به وزارت و حسن بن سهل را به فرماندهي منصوب نموده بود در نتيجه آنان بيعت خود را از مأمون برداشته و با عموي مأمون «ابراهيم بن مهدي» بيعت كردند، اينجاست كه مأمون بايد چاره انديشي كند.