- مقدمه 1
- حدیث 01 9
- حدیث 02 10
- حدیث 03 11
- حدیث 04 12
- حدیث 05 14
- حدیث 06 16
- حدیث 07 19
- حدیث 08 20
- حدیث 09 22
- حدیث 10 23
- حدیث 11 25
- حدیث 12 26
- حدیث 13 28
- حدیث 14 29
- حدیث 15 31
- حدیث 16 32
- حدیث 17 34
- حدیث 18 35
- حدیث 19 37
- حدیث 20 39
- حدیث 22 41
- حدیث 21 41
- حدیث 23 42
- حدیث 24 44
- حدیث 25 45
- حدیث 26 47
- حدیث 27 49
- حدیث 28 51
- حدیث 29 53
- حدیث 30 54
- حدیث 31 55
- حدیث 32 57
- حدیث 33 58
- حدیث 34 59
- حدیث 35 60
- حدیث 36 61
- حدیث 37 63
- حدیث 38 65
- حدیث 39 67
- حدیث 40 67
- پاورقی 68
حدیث 02
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله:
«سَتُدْفَنُ بَضْعَهٌ مِنِّی بِأَرْضِ خُرَاسَانَ مَا زَارَهَا مَکْرُوبٌ إِلَّا نَفَّسَ اللَّهُ کُرْبَتَهُ وَ لَا مُذْنِبٌ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ ذُنُوبَه » [4].
رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود:
«پاره ای از تن من در سرزمین خراسان دفن می شود که هیچ گرفتاری او را زیارت نمی کند، جز این که خداوند پریشانی را از او می زداید و هیچ گنهکاری به زیارت او نائل نمی شود، مگر آن که خداوند گناهانش را می آمرزد.»