رهنما 66 (حرم در واژه ها) صفحه 35

خشت های ظریف لعاب داری ساخته می شود که هریک از آن ها، قسمی از طرح کلّی را بر خود دارد. این نوع کاشی، کاشی خِشتی نیز نام دارد.(1)

برای ساختن کاشی هفت رنگ، نخست خِشت های آن را از گِل رُس قالب می زنند و «خام پخت» (بدون لعاب پختن) می کنند. سپس، لعاب سفید بر آن ها می زنند و باز در کوره می گذارند. آن گاه، نقاشِ کاشی، طرحی را که از پیش، به دست طراح آماده شده است، به رنگ های غلیظی که استادکارِ کاشی ساز فراهم کرده، بر آن ها نقش می زند. استاد کاشی ساز خشت های شماره دار را در کوره می گذارد و وقتی پخته شدند، آن ها را به دست بنا می دهد تا برحسب شماره ها، به دیوار نصبشان کند. رنگ های زرد و نارنجی روشن ازجمله رنگ های متداول این گونه کاشی هاست.(2)

کتیبه

کتیبه در لغت، یعنی نوشتۀ قسمت زِبَرین (بالای) دیواری که به آجر یا سنگ یا نقوش