خداشناسی از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 134

به همين جهت بسيار مي‌شود كه در كلام خداي‌تعالي كلمه و يا كلمات به وصف «تمام» توصيف مي‌شود، مانند: «وَ تَمَّتْ كَلِمَـتُ رَبِّـكَ صِـدْقـا وَعَدْلاً لا مُبَـدِّلَ لِكَلِمتِه ـ كلمه پروردگارت از درستي و عدل تمام شد، هيچ كس نيست كه كلمات او را دگرگونه سازد.» (115 / انعام) گويا كلمه وقتي از گوينده‌اش سر مي‌زند هنوز تمام نيست و وقتي تمام مي‌شــود كــه لبــاس عمــل بپــوشــد، آن وقــت اســت كـه تمام و صدق مي‌شود.(1)

1- الميــــــزان ج 2، ص 95.

(274) خداشناسي

كلمات غير قابل تبديل

«لا مُبَــدِّلَ لِكَلِمـاتِ اللّـهِ...!» (34 / انعـام)

هيچ مغير مفروضي كلمات خداي را تغيير نمي‌دهد، چه مغيري كه از ناحيه خود او باشد، مثلاً مشيّتش در خصوص كلمه‌اي تغيير يافته و آن را پس از اثبات محو يا پس از ابرام نقض كند و چه از ناحيه غير او باشد و غير او به كلمه خدا دست يافته و آن را بر خلاف مشيّت وي به وجهي از وجوه تغيير دهد، از اين جا معلوم مي‌شود كه اين كلماتي كه خداي‌تعالي از آن چنين خبر داده كه قابل تبديل نيستند اموري هستند كه از لوح محو اثبات خارجند، در نتيجه مي‌توان گفت: «كَلِمَـةُ اللّهِ، قَوْلُ اللّهِ، وَ وَعَدَاللّهُ» به طور كلي در عرف قرآن عبارتند از احكام حتمي‌اي كه تغيير و تبديل در آن راه ندارد.(1)

1- الميـــزان ج 13، ص 97.

كلمات غير قابل تبديل (275)

كلمات لايتناهي وجود

«... مــــــا نَفِــــدَتْ كَلِمـــــــاتُ اللّــــــهِ!»