خداشناسی از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 23

و هميـن است معنـاي صفـت احديت او كه از هيـچ جهتـي از جهات منقسم نمي‌شود و نــه در خــارج و نـه در ذهــن متكثــــر نمـي‌گـــردد.(1)

راه شناخت اسماء حسني

«وَ لِـلّـهِ الاَْسْـمـآءُ الْـحُسْـني فَـادْعُــوهُ بِـهــا،»

«براي خداست تمامي اسمايي كه بهترين اسماء است پس او را عبادت كنيد و با آن‌هـا به سـويش توجـه نماييد.» (180 / اعراف)

احتياج اولين چيزي است كه انسان آن را مشاهده مي‌كند و آن را در ذات خود و در

1- الميـــزان ج 16، ص 263.

راه شناخت اسماء حسني (43)

هر چيزي كه مرتبط به او و قوا و اعمال اوست و همچنين در سراسر جهان برون از خود مي‌بينــد و در هميــن اوليــن ادراك حكــم مي‌كنــد بــه وجود ذاتي كه حوايج او را بـرمـي‌آورد و وجـود هـر چيـزي منتهـي بـه او مي‌شود و آن ذات خداي‌سبحان است.

اعتقاد به ذاتي كه امر هر چيزي به او منتهي مي‌گردد از لوازم فطرت انساني است و فردي نيست كه فاقد آن باشد. قدم دومي كه در اين راه پيش مي‌رويم و ابتدايي‌ترين مطلبي كه به آن برمي‌خوريم اين است كه ما در نهاد خود چنين مي‌يابيم كه انتهاي وجود هر موجودي به اين حقيقت است و خلاصه وجود هر چيزي از اوست، پس او مالك تمام موجودات است، چون مي‌دانيم اگر داراي آن نباشد نمي‌تواند آن را به غير خود افاضه كند.

اين‌جا نتيجه مي‌گيريم كه پس خداي‌تعالي هم داراي مُلك و هم صاحب مِلك است، يعني همه چيز از آنِ اوست و در زير فرمان اوست و اين دارا بودنش علي الاطلاق است،