نگاهی گذرا بر زندگانی امام جواد علیه السلام صفحه 132

تذکر و توضیح در مورد یک خبر

اشاره

می دانیم نیاز مردم به امام معصوم، مانند نیاز آنان به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می باشد. زیرا نظام دین و دنیای آنان متوقف و مترتب بر آن است. علم، هرگز از امام معصوم پنهان نمی شود. او پیشوای آدمی در کردار و گفتار است. بنابراین در انجام فعل و ترک آن مقتدای انسانهاست. ما امامت را برای کودک نیز جایز می دانیم و به آن معتقدیم. زیرا خداوند سبحانی که دارای قدرت کامل و بی انتهاست، مسئله ی امامت را برای او مقدر فرموده است. لذا علم و حکمت و آزمودگی در تمام امور را بطور کامل در اختیارش می گذارد. همان طور که اگر امام در سن بالا هم باشد، خداوند چنین می فرماید، مانند آنچه در گذشته نسبت به بعضی از پیامبران انجام داده است. از جمله یحیی را در سن کودکی به نبوت برانگیخت و عیسی را در گاهواره، پیامبری عطا فرمود. بدون تردید این مقام با عظمت و قدسی، با هیچ یک از مقتضیات کودکی سازگار نیست. زیرا وقت امام و خلیفه ی خداوند گرانبهاتر از آن است که صرف بازی و امور بی هدف شود. و اگر اعمال و رفتار امام معصوم هدف دار باشد امت به او اقتدا می کند. زیرا امت در مقابلش خاضع است و قانون و احکام شرعی و اخلاقی را از وی می گیرد، و او را ناموس الهی که تخطی و تجاوز از وی جایز نیست، می شمرد. و نیز اگر امام در کودکی به بازی و سرگرمی بپردازد امور امت دچار بی نظمی می شود و فساد اخلاق در آن راه یافته و امام از منزلت خویش در نزد امت سقوط می کند. و لذا