- مقدمه ی ناشر 1
- نص بر امامت 32
- اشاره 81
- اشاره 132
- اشاره 142
- بخشی از ترجیع بند در مدح رسول خدا 144
- از قصیده ای در مدح اهل بیت 144
- دو رباعی در مدح حضرت سیدالشهدا 145
- بخشی از ترجیع بند، خطاب به حضرت حجت منتظر 145
- جود جواد 146
- جواد فیض 147
- حبل المتین 148
- دل دریا خون شد 149
- تشنه لب 149
- غمخانه 150
- خزان گلزار 150
- مظهر اسماء الهی 151
- واقف رموز 152
- حیات جاودانی 153
- ابن الرضا 154
- سر بر زانوی غم 155
- توسل 156
- پیوند ولایت 157
- یا جوادالائمه 160
- چشمه ی حق الیقین 161
دست فلک الافلاک بر دامن جود او انسان که شده خلقت، از یمن وجود او خواهی که علوم آری در دست، درود او گویم خبر «لولاک»، البته شهود او قرآن به گواهی گفت: مشکوه، در او مصباح سلطان همه اجسام، مولای همه ارواح تا چند پی اغیار، گردی تو در این صحرا در کنه وجود تست آن وجه هو الاعلی طوطی روان تو، از منطق او گویا این عالم خلقت هست یک قطره از آن دریا کی می شود ای قطره، یک لحظه به خود آیی؟ در ظل لوای حق، یک چند بیاسایی؟
یا جوادالائمه
بحر جود و احسان در جهان جواد است صاحب لوا و حکم عدل و داد است کز حریم جاء الحق هست والی مطلق یا کریم یا رب جان به جسم عالم نوح کشتی جان مظهر جلال است دستگیر امکان سدره ی قوانین است او مروج دین است یا کریم یا رب شد شهید از کین از جفا و نیرنگ پیشوای آئین شد زغصه دلتنگ در مصائب آن شاه یا کریم و یا رب یا کریم یا رب کام خشک و عطشان همچو جد اطهر دل شکسته، محزون زاده ی پیمبر آن که قلب او خسته در به روی او بسته یا کریم یا رب چون حسین جسمش بوده وامصیبت با اشاره گویم تا صف قیامت ما سوا عزادارند خون زدیده می بارند یا کریم یا رب بوستان عمرش فصل گل خزان شد بلبل روانش از نظر نهان شد او چراغ محفل بود نور کعبه ی دل بود یا کریم یا رب هر کجا ببینم ذکر یا جواد است بر دل عزیزان داغ غم نهاده است ذکر یا حسین گویم تا جواد را جویم یا کریم یا رب