مبانی مـالی و اقتصـادی اسلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 101

(248) مباني مالي و اقتصادي اسلام

شَـيْ‌ءٍ فَــاِنَّ اللّهَ بِه عَليـمٌ»

شمــا هـرگـز به خير نمي‌رسيد تا آن كه از آن‌چه دوســت داريــد انفــاق كنيـد، و هـر چــه را انفــاق كنيـد خـداي تعــالــي بـه آن دانــا اســت. (92 / آل‌عمران)

كلمه بِرّ (خوبي) هم در اعمال قلبي استعمال مي‌شود و هم در اعمال بدني. در آيه مورد بحث، انفاق، نتيجه برّ و آن غايتي معرفي شده كه انسان را به آن مي‌رساند، و اين بـه ما مي‌فهماند كه خـداي تعالـي عنايت و اهتمام بيشتري به اين جزء از آن اركان دارد.

چون او خالق انسان‌ها است و مي‌داند تعلق قلبي انسان به آن‌چه به دست آورده و جمع كرده، جزو غريزه اوست. پس مجاهدت انسان در انفاق مال، بيشتر و دشوارتر از ســايــر عبادات و اعمال است، چون در آن‌ها فوت و زوال و كمبــود، چشــم‌گير نيست.

انفاق، نتيجه و غايت خوبي (249)

«... وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْ‌ءٍ فَاِنَّ اللّهَ بِه عَليمٌ،» (92 / آل‌عمران) اين جمله تشويق انفاق‌گران است، تا وقتي كه انفاق مي‌كنند خوشحال باشند به اين كه مال عزيز و محبوبشان هدر نرفته و انفاقشان بي‌اجر نمانده است، بلكه خدايي كه دستور انفاق به آنان داده، به انفاقشان و آن‌چه انفاق مي‌كنند، آگاه اسـت. (1)

1- الميــزان، ج 3، ص 531 .

(250) مباني مالي و اقتصادي اسلام

كفــر و ظلــم نـاشــي از سـرپيچـي از حكـم انفـاق