مبانی مـالی و اقتصـادی اسلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 35

فصل چهارم :قانون جزيه در اســلام

جـزيه، ماليات اهل كتاب مقيم در كشور اسلامي

«قتِلُوا الَّـذينَ لا يُـؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ لا بِـالْيَوْمِ الاْخِرِ وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللّهُ وَ رَسُــولُـهُ وَ لا يَــدينُــونَ ديـنَ الْحَـقِّ مِـنَ الَّــذيــنَ اُوتُوا الْكِتبَ حَتّي يُعْطُواالْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَ هُمْ‌صغِرُونَ»

بــا كســاني كــه از اهــل كتــابنــد و بــه خــدا و روز جزا ايمان نمي‌آورند و

-85

آن‌چه را خدا و رسولش حرام كرده حرام نمي‌دانند و به دين حق نمي‌گروند كارزار كنيــد تـا بــا دسـت خــود و بــه ذلّــت جـــزيـه بپــردازنــد. (29 / تـوبه)

جزيه به معناي خراجي است كه از اهل ذمه گرفته شود، و بدين مناسبت آن را جزيه نــاميــده‌اند كه در حفظ جان ايشان به گرفتن آن اكتفاء مي‌شود.

حكومت اسلامي جزيه را به اين سبب مي‌گيرد كه هم ذمه ايشان را حفظ كند و هم خونشان را محترم بشمارد و هم به مصرف اداره ايشان برساند.

از آيات بسياري برمي‌آيد كه منظور از اهل كتاب يهود و نصاري هستند، و آيه شريفه «اِنَّ الَّذينَ امَنُوا وَ الَّذينَ هادُوا وَ الصّابِئينَ وَ النَّصاري وَ الْمَجُوسَ وَ الَّــذيــنَ اَشْرَكُوا اِنَّ اللّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ اِنَّ اللّهَ عَلي كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهيدٌ» (17 / حج)، دلالت

(86) مباني مالي و اقتصادي اسلام