- بخش اول: شخصیت شناسی 1
- اشاره 1
- الف) مراسم تولّد و نام گذاری 2
- اشاره 2
- فصل اول: زمان و مکان تولّد 2
- ب) پدر و مادر 3
- ج) غم کودکی 3
- د) زندگی در محاصره دشمن 4
- ه_) ادوار زندگی 4
- و) کنیه و لقب ها 5
- فصل دوم:ویژگی ها 6
- الف) شکل و شمایل ظاهری 6
- ب) توکل به خداوند 6
- فصل سوم: مقام امامت 8
- الف) امامت 8
- ب) نصّ بر امامت 9
- ج) عصمت امام 10
- د) بهره گیری گسترده از آگاهی غیبی 10
- ه_) معجزات 13
- و) راز دانی 14
- الف) آماده سازی شیعیان برای دوران غیبت 16
- فصل چهارم: عصرغیبت 16
- ب) نصّ بر امامت مهدی (عج) پیش از شهادت امام حسن عسکری علیه السلام 17
- ج) تصریح بر ولادت امام مهدی (عج) 18
- د) یاران امام عسکری علیه السلام سفیران امام زمان (عج) 20
- ب) ویژگی اوضاع سیاسی _ اجتماعی 21
- الف) محبوس نگاه ها 21
- فصل پنجم: حیات سیاسی امام حسن عسکری علیه السلام 21
- ج) خلفای معاصر امام عسکری علیه السلام 22
- د) سیره امام عسکری علیه السلام در برخورد با خلفای معاصر 24
- ه_) اوضاع شیعیان در زمان امام عسکری علیه السلام 26
- و) انقلاب های دوران امام حسن عسکری علیه السلام 28
- فصل ششم: یاران امام عسکری علیه السلام 30
- 1. عبداللّه بن جعفر حمیری، شیخ القمیین 30
- 2. احمد بن اسحاق قمی 32
- 3. علی بن ابراهیم 35
- 4. محمد بن حسن صفار 36
- 5. احمد بن داود جرجانی 38
- 6. سعد بن عبداللّه اشعری قمی 39
- 7. حسن بن خالد، برادر محمد بن خالد 42
- اشاره 45
- فصل هفتم: شهادت امام حسن عسکری علیه السلام 45
- حوادث پس از شهادت امام علیه السلام 46
- تشییع و تدفین امام علیه السلام 46
- کوشش ناکام جعفر کذّاب 47
- اشاره 50
- بخش دوم: سیره شناسی 50
- فصل اول: سیره اخلاقی و فردی 51
- اشاره 51
- هیبت و شکوه 51
- عبادت و نماز 51
- سخاوت و بخشش 52
- زهد و پارسایی 53
- منش والا 54
- صبر و بردباری 54
- فصل دوم:سیره اجتماعی 54
- ایجاد شبکه ارتباطی با شیعیان 55
- پشتیبانی مالی از شیعیان 55
- کوشش های علمی 57
- فصل سوم:سیره علمی 57
- اشتباه فیلسوف عراقی 57
- علم و آگاهی 59
- تفاوت ارث زن و مرد 59
- فصل چهارم: سیره سیاسی 61
- اشاره 61
- فعالیت های مخفیانه سیاسی 61
- تقویت و توجیه رجال و عناصر مهم شیعه 62
- اشاره 64
- بخش سوم: اندیشه شناسی 64
- اشاره 65
- فصل اول:نامه های امام عسکری علیه السلام 65
- پاسخ به پرسش های شرعی 65
- نامه ای به فقیه قمی 66
- 1. برخورد با دوگانه پرستان 68
- 2. برخود با واقفیه 68
- فصل دوم:دربرابر انحرافات 68
- 4. برخورد با صوفیان 69
- 3. برخورد با مُفوّضه 69
- 1. علم و دانش 70
- فصل سوم: برگزیده سخنان امام علیه السلام 70
- 2. اتحاد مسلمانان 70
- 3. پیامی به پیروان 71
- 4. پند ارزش مند 72
- 5. نکوهش دورویی 72
- بخش چهارم: متون ادبی 75
- اشاره 75
- میلاد امام حسن عسکری علیه السلام 76
- شهادت امام حسن عسکری علیه السلام 116
- بخش پنجم: ایده ها و موضوعات برنامه سازی 143
- بخش ششم: منبع شناسی در موضوع امام حسن عسکری علیه السلام 151
- منبع: شناسی امام حسن عسکری علیه السلام 151
او تا پایان عمر از خلافت دست نکشید و سرانجام نیز کشته شد. زندانی کردن امام حسن عسکری علیه السلام و تصمیم وی برای قتل آن حضرت، پرده از روی تمام این بازیگری ها و عوام فریبی های مهتدی برمی دارد. (1)
3. معتمد
سوّمین خلیفه معاصر امام عسکری علیه السلام، «معتمد» است. چهار سال از زمان امامت حضرت، در دوران حکومت او سپری شده است.
معتمد در سال 229 ه_ .ق متولد شد و در سال 256 ه_ .ق ترکان او را به خلافت رساندند و در سال 279 ه_ .ق درگذشت. تاریخ نگاران با ذکر فساد اخلاقی او، اتّفاق نظر دارند که او شیفته عیّاشی و خوش گذرانی بود و کار و گرفتاری های مردم برایش مهم نبود. (2)
د) سیره امام عسکری علیه السلام در برخورد با خلفای معاصر
امام و معتز
معتز فرزند متوکل عباسی است که پس از برکناری مستعین در سال 252 ه_ .ق زمام امور را به دست گرفت. او در آغاز جوانی بدون آنکه تجربه ای که او را صیقل داده باشد یا گذر ایامی که رفتارش را مهذب ساخته باشد، خلافت ظاهری را عهده دار شد.
معتز، دشمنی و مخالفت با اهل بیت علیهم السلام را از نیاکان خویش به ارث برده و قلبش از بغض و کینه ایشان آکنده بود. معتز تصمیم گرفت امام علیه السلام را دستگیر کند و در زندان نگه دارد، زیرا معتز، همواره می شنید که مردم درباره علوم و پارسایی آن حضرت، سخن می گویند. همچنین شنیده بود که وی پدر امام موعود علیه السلام است که بساط ظلم و فساد را برمی چیند. بنابراین، سخت بیمناک شد و به «سعید حاجب» (زندان بان) دستور داد تا امام را در کاخ «ابن هبیره» زندانی کند و به قتل برساند.
امام حسن عسکری علیه السلام که از جور معتز آزرده خاطر شده بود، خالصانه از درگاه پروردگار خواست تا وی را از شرّ معتز رهایی بخشد. خداوند نیز دعای او را اجابت کرد و خلافت را از معتز گرفت.
1- بحارالانوار، ج 50، ص 313.
2- سیره پیشوایان، ص 620.