ماه سامرا: بسته مناسبتی ویژه امام حسن عسکری علیه السلام صفحه 12

ج) عصمت امام

یکی از برجسته ترین ویژگی های امام حسن عسکری علیه السلام عصمت _ شرط اساسی در امامت از دیدگاه شیعه _ است که مقصود، خودداری از ارتکاب گناه از روی عمد یا سهو است. مخالفان شیعه این اعتقاد را به شدّت مورد حمله قرار داده و گفته اند در ارتکاب گناه، فرقی میان امامان با دیگر مردم نیست. با رجوع به نصوص تاریخی نتیجه می گیریم که یکایک امامان علیه السلام در دوران زندگی خود از ارتکاب هرگونه گناه صغیره ای خودداری می ورزیدند _ چه رسد به گناهان کبیره _ و کمترین سستی در انجام فرایض الهی روا نمی داشتند. مولای متقیان علی علیه السلام می فرمود: «به خدا سوگند! اگر اقلیم های هفت گانه و همه ثروت های آن را در اختیارم نهند تا با گرفتن جوی از ملخی، خدا را معصیت کنم، هرگز این کار را نخواهم کرد آیا عصمت جز این است؟»

هرکه سیرت و روش امامان را فراروی خود گذارد و در آن غَور کند، کمترین لغزشی در گفتار و کردار آنان نمی یابد. هر آنچه از این اندیشه پیمایی به دست می آید، ایمان، تقوا و تجسّم واقعی دین و مفاهیم آن در ذات و رفتار امامان است و عصمت همین است. (1)

د) بهره گیری گسترده از آگاهی غیبی

امامان معصوم، در پرتو ارتباط با پروردگار جهان، از آگاهی غیبی برخوردار بودند و در مواردی که اساس حقّانیت اسلام یا مصالح عالی امت اسلامی در معرض خطر قرار می گرفت، از این آگاهی به صورت «ابزار» هدایت استفاده می کردند. با نگاهی به زندگانی امام عسکری علیه السلام چنین به نظر می رسد که آن حضرت بیش از دیگر امامان، آگاهی غیبی خود را آشکار می کرده است.

دلیل این امر را می توان در این موارد دانست:

1. شرایط نامساعد و جوّ پراختناق عصر امام عسکری و پدرش امام هادی علیه السلام: هنگامی که امام هادی علیه السلام از روی اجبار به سامراء منتقل شد، به شدت تحت کنترل