- مقدّمه 1
- اشاره 23
- عریضه امام صادق علیه السلام 23
- توضیح 31
- الف: سلب آسایش وامنیت 31
- ب: دین ستیزی 32
- ج - پیدایش ابزارهای غفلت وسرگرمی جدید 33
- 1 - حکایت میرزا محمّد حسین نائینی 36
- 2 - حکایت سید محمّد جبل عاملی 40
- اشاره 43
- 3 - دو حکایت از آیه اللَّه سید کاظم قزوینی 43
- حکایت اول 44
- حکایت دوّم 46
- 4 - حکایت ورّام بن ابی فراس 49
- 6 - حکایت آیه اللّه العظمی گلپایگانی رحمه الله 52
- 7 - حکایت شیخ صدوق رحمه الله 54
- 8 - حکایت ابوالعباس کشمردی 58
- 9 - حکایت ابو عثمان سعید بن بندقی 63
- توضیح 67
- 10 - چند حکایت از آیه اللَّه صافی گلپایگانی (مدظله العالی) 67
- الف 68
- ب 68
- ج 70
- اشاره 72
- چند تذکّر 77
- 1 - 77
- 2 - 78
- 3 - 80
- 4 - 81
- 5 - 84
- نامه ای به «موعود» 99
- دل نوشته 99
- درد دل با محبوب 101
- جمعه حضور 104
- انتظار خورشید 106
- سخنی با معشوق آسمانی 108
- ظهور خورشید هدایت 110
- ای پر از شادی 114
- موعود دلها 115
بسیاری از کارها در نظام عالم تنها از طریق توسل و درخواست و دعا قابل تحصیل و دست یابی هستند.
5 -
اگر واقعاً توسل به پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم و ائمه اطهارعلیهم السلام جائز است و این همه مفید و مؤثر می تواند باشد، پس چرا افرادی چون ابن تیمیه و محمد بن عبدالوهاب و ابن قیّم جوزی با آن مخالفت می کردند و حتی چنین اموری را شرک و موجب کفر و خروج از دین به حساب می آورند؟
گر چه وقتی در مطالب صفحات قبل، به ویژه بخش توجیه عقلی و ادله نقلی عریضه نویسی توجه شود، پاسخ این سؤال هم معلوم می شود، ولی به نظر می رسد باتوجه به اهمیّت این بحث، ضرورت دارد که ضمن نقل اقوال بعضی از علمای وهابی به صحّت و سقم گفتار آنها ولو به نحو اختصار اشاره ای شود.
ابن تیمیّه(1) درباره توسل به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم و حاجت خواستن از آن حضرت و . . . می گوید: خواندن میّت بدون توجه به خداوند اگرچه آن میّت از انبیاء باشد، و یا اینکه از میّت خواسته شود که او از خداوند بخواهد که حاجت ما برآورده شود، و یا اینکه از خداوند چنین بخواهیم: ای خدا! به جاه و مقام فلانی، حاجت ما را برآور و . . . این ها منهی و غیر جائز است و سرانجام منتهی به شرک در
1- 53. ابن تیمیّه از علمای حنبلی بوده است که در قرن هفتم و هشتم هجری می زیست، محمّد بن عبدالوهاب هم عقاید خود را از او گرفته است.