- پیش درآمد 1
- بخش اول 3
- اشاره 3
- الف. داستان اول 4
- اشاره 4
- 1. بررسی سند داستان 9
- 2. مجهول بودن راوی و استنساخ کننده نسخه مکتوب داستان 10
- 3. بررسی شخصیت های داستان 12
- 1. دلالت قصّه بر تحریف قرآن 13
- ب. بررسی متن داستان 13
- 4. شخصیت فضل بن یحیی علی طیبی کوفی 13
- 2. موقعیت تاریخی داستان 18
- 3. ویژگی های تاریخی قرن ششم قمری 18
- 4. دریای سفید و جزیره خضراء 19
- 5. تاریخچه ای از جزیره خضراء 20
- 6. دروازه جزیره خضراء 24
- 7. قاهره و الأزهر 25
- 8. جزایر رافضیان (شیعیان) 26
- 9. حکومت موحّدان 26
- 10. افکار و عقاید محمد بن تومرت 27
- 1. تاریخچه نهضت های شیعی در بلاد مغرب (شمال آفریقا و اندلس) 28
- ج. نقش شیعه در سرزمین های مغرب اسلامی 28
- 2. موقعیّت جغرافیایی جزیره خضراء، در کلام ابن خلدون 29
- 3. نیروی دریایی مسلمانان در مدیترانه 32
- اشاره 34
- 4. سکّه هایی با نام «مهدی» 34
- 5. مهدویت در مغرب اسلامی و اندلس 34
- مثلث برمودا 37
- 6. موقعیت جغرافیایی برمودا (Bermuda) 38
- 7. مثلث برمودا 38
- بخش دوّم 39
- اشاره 39
- اشاره 40
- 1. تاریخچه کوبا 40
- الف. وضعیت کشورهای منطقه مثلث برمودا 40
- 2. هائیتی(Haiti) 42
- 4. جامائیکا و دومینیکن 43
- 3. باهاما(Bahamas) 43
- ب. زمینه های سیاسی اجتماعی افسانه سازی 44
- 1. جنگ سرد 44
- 3. بررسی مدارک موجود 45
- 2. افسانه سازی های استعمارگران 45
- 4. مثلث برمودا و آب و هوای آن 46
- 5. نتیجه گیری 47
- 8. تبلیغات استعماری 48
- 6. مناطق خطرخیز دیگر جهان 48
- 7. ترافیک سنگین هوایی و دریایی منطقه برمودا 48
- 9. گزارش های نظامی 49
- 2. دریانوردی 51
- اشاره 51
- 1. وضعیّت اقتصادی 51
- ج. وضعیّت کنونی جزایر برمودا 51
- 3. موقعیت جزیره خضراء 52
- 4. خدشه بر چهره مهدویت و امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 53
- 5. بنای برباد و افترا بر خداوند 53
- اشاره 55
- بخش سوّم 55
- داستان دوم جزیره خضرا 56
- الف. بررسی سند داستان 63
- 1. بررسی کتاب تعازی 63
- 2. بررسی سند داستان 65
- اشاره 66
- ب. بررسی محتوا و تاریخ داستان 66
- 1. فشار بر شیعه در قرن پنجم و ششم هجری 68
- 2. دارالسلام و محله ظفریه 69
- 4. چه کسانی توفیق زیارت جزایر را داشته اند؟ 70
- 3. کرامت یا کشف و شهود 70
- 5. شهرهای ناشناخته 71
- 6. تناقض داستان ها 71
- 7. احکام ناشناخته 71
- نتیجه مباحث گذشته 72
قدرت و صولت ایشان در فرمانروایی بر آن دریا، به اوج عظمت رسیده بود. ابوالقاسم شیعی و پسرانش، با نیروی دریایی خویش، از مهدیّه به جزیره جنوه [ژنو] حمله می بردند و پیروز می شوند. مجاهد عامری، جزیره ساردنی را به وسیله نیروی دریایی، در سال 405 ق، فتح کرد. سپاهیان اسلام، به وسیله نیروی دریایی خویش، از سیسیل تا اروپا دریانوردی می کردند و با پادشاهان فرنگ به نبرد برمی خاستند چندان که اثری از نیروی دریایی مسیحیان بر جای نماند.
در ناحیه غربی این دریا [مدیترانه]، همواره ناوگان نیرومند و نیروی دریایی مهمّی وجود داشته و هم اکنون نیز [ زمان ابن خلدون] وجود دارد و هیچ دشمنی را یارای تجاوز بدان کرانه ها نیست.(1)
و چون دولت موحّدان در سده ششم، به اوج عظمت رسید و فاس و اندلس را به تصرّف در آورد، سلاطین ایشان، منصب و پایگاه دریانوردی را به کامل ترین و بزرگ ترین وضعی که تا کنون شنیده شده، تأسیس کردند و فرمانده آن، احمد صقلی بود. در روزگار او، نیروی دریایی مسلمانان، هم از لحاظ شماره و هم از حیث کیفیت و استحکام، در حدود معلومات ما، به مرحله ای رسید که نه در گذشته بدان مرتبه رسیده بود و نه در آینده.(2)
1- ترجمه مقدمه ابن خلدون، ج 1، ص 485- 486.
2- ترجمه مقدمه ابن خلدون، ج 1، ص 488.