- سخن ناشر 1
- پیشگفتار 1
- با مرزداران حریم تفکر شیعی 3
- دعای شب و آه سحر 6
- از تولد تا غیبت 12
- چشمه سار جاری امامت 20
- مفهوم غیبت و علل آن 35
- چشم به راه حجت در آرزوی منجی 42
- جامعه منتظر، جامعه پویا 49
- جامعه موعود، الگوی جامعه مطلوب 62
- نشانه های ظهور 69
- یاران قائم علیه السلام 74
- احیای اندیشه انتظار 88
- امام خمینی و رسالت جهانی انقلاب اسلامی 93
بنابراین، شناخت آخرین حجت حق، هم شناخت کسی است که زندگی بخش است و اجابتش موجب زنده شدن دلهای مرده می گردد و هم شناختی است که انسان را از مرگ جاهلی می رهاند و به سرچشمه حیات رهنمون می سازد. چرا که پیامبر اکرم، صلی الله علیه و آله، فرمود:
من مات و لم یعرف امام زمانه مات میته جاهلیه.
هرکس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلی مرده است.
آن چه که پیش روی شماست تلاشی است اندک در راه شناخت آخرین ذخیره الهی، حضرت حجه بن الحسن، عجل الله تعالی فرجه، امیدواریم که خداوند متعال همه ما را بیش از پیش با حجت خود آشنا کند و دلهای مرده ما را با انوار حیات بخش
حضرتش زنده سازد. ان شاء الله.
ابراهیم شفیعی سروستانی
با مرزداران حریم تفکر شیعی
علمای شیعه در طول دوران پرفراز و نشیب غیبت کبری همواره چون مرزدارانی جان بر کف پاسدار حریم مقدس تفکر شیعی، با همه ابعاد آن، اعم از فقه، حدیث، کلام و... بوده اند و در هر زمان که احساس کرده اند شیاطین جن و انس از روزنه ای قصد نفوذ و تجاوز به این حریم مقدس را دارند و در صدد ایجاد شبهه در اذهان ضعفای شیعه می باشند با تمام توش و توان خویش به مقابله با متجاوزان فرهنگی و غارتگران فکری پرداخته اند.
نکته مهمی که در بررسی آثار علمای گرانقدر شیعه به چشم می خورد این است که هرگز اشتغال آن ها در عرصه هایی همچون فقه و حدیث، مانع از پرداختن به وظیفه اصلی شان؛ یعنی دفاع از حریم اعتقادات شیعی و تبیین و ترویج جانمایه تفکر شیعی، و یا به عبارتی اندیشه ولایت نشده وآنها به طور مستمر خود را رویا رو با جریان هایی که در صدد لطمه زدن به ارکان این اندیشه بوده اند، می دیده اند و از همین رو، بسته به مقتضیات زمان و با توجه به شبهاتی که در هر عصر متوجه تفکر ناب شیعی بوده است به تدوین کتابها و رساله هایی برای پاسخگویی و رد آن شبهات می پرداخته اند.
مروری بر آثار علمای بزرگواری همچون شیخ صدوق (م 381 ق)، شیخ مفید (413 - 328 ق)، شیخ طوسی (460 - 385 ق)، علامه حلی (726 - 648 ق)، علامه مجلسی (1111 - 1037 ق) و... درستی مدعای بالا را اثبات کرده و نشان می دهد