- مقدمه 1
- اشاره 6
- باب اول: نام و اوصاف 6
- اوصاف ظاهری حضرت 9
- حضرت مهدی علیه السلام از اولاد حضرت فاطمه علیها السلام 9
- باب دوم: شناخت امام 11
- اشاره 11
- شناخت امام زمان علیه السلام 12
- خالی نبودن زمین از حجت 14
- نیاز به امام 18
- نص بر امامت امام زمان علیه السلام 18
- امام زمان علیه السلام قرین قرآن 18
- حضرت مهدی علیه السلام واسطه ی فیض الهی 22
- معصوم بودن امام زمان علیه السلام 22
- امام دوازدهمین 22
- نماز حضرت عیسی علیه السلام پشت سر امام مهدی علیه السلام 24
- امام زمان علیه السلام وارث انبیاء علیهم السلام 26
- نزول ملائکه بر امام زمان علیه السلام 26
- سنت انبیاء در امام زمان علیه السلام 28
- سن طولانی حضرت 32
- اوصاف حضرت 34
- در سن جوانی 34
- اشاره 36
- باب سوم: غیبت 36
- حتمی بودن غیبت 37
- غیبت صغری و کبری 37
- غیبت انبیاء علیهم السلام 39
- حضرت ادریس علیه السلام 39
- حضرت نوح علیه السلام 41
- حضرت هود علیه السلام 41
- حضرت ابراهیم علیه السلام 43
- حضرت یوسف علیه السلام 43
- معنای غیبت 47
- حضور امام در حج 49
- علل غیبت 51
- ظلم و جور مردم 51
- آزمایش 51
- عدم بیعت با طاغوت 53
- خوف از جان 55
- اتمام حجت 55
- آخرین دولت 57
- خوف از دشمن 57
- سری از اسرار 57
- عدم بیعت 59
- فایده امام غائب 59
- خورشید پشت ابر 59
- باب چهارم: وظایف 61
- اشاره 61
- انتظار فرج 62
- برتری مردم زمان غیبت 64
- انتظار، شرط قبولی اعمال 64
- رابطه با امام 66
- حفظ دین در غیبت 66
- تأسف و نارضایتی از غیبت 68
- تسلیم 68
- دست یابی به معرفت 70
- تقوا 70
- پیروی از امام 70
- یاد امام 72
- ناراحت از فراق 72
- امر به دوستی امام زمان علیه السلام 74
- رجوع به نائبان عام 74
- خدمت به حضرت 76
- دعا برای فرج 78
- اشاره 80
- باب پنجم: ملاقات کنندگان 80
- ملاقات کنندگان 81
- اشاره 87
- باب ششم: یاران 87
- لشکریان امام 88
- همراهان حضرت 96
- حضرت خضر، همراه امام 98
- باب هفتم: ظهور و قیام 100
- اشاره 100
- قوم زمینه ساز ظهور 101
- اصلاح یک شبه امر حضرت 101
- اولین بیعت کننده با امام 101
- اولین سخن هنگام ظهور 103
- تعیین وقت ظهور 103
- وقت ظهور 103
- نشانه های ظهور 105
- ندای آسمانی 111
- سفیانی 113
- باب هشتم: حکومت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) 117
- اشاره 117
- پرچم امام زمان علیه السلام 118
- حکومت امام زمان علیه السلام 118
- مدت حکومت امام زمان علیه السلام 120
- روش حضرت در حکومت 120
- قضاوت داوودی 123
- قدرت امام در حکومت 123
- روش امام، روش پیامبر(ص) 123
- اشاره 125
- باب نهم: زیبائی های ظهور 125
- آبادانی فراگیر 126
- عدالت 126
- عدم بیماری 126
- زیبائی های ظهور 126
- عدم فقر 126
- دین واحد 128
- باب دهم: رجعت 132
- اشاره 132
- رجعت 133
- اشاره 135
- باب یازدهم: آیات مهدوی 135
- آیات مهدوی 136
- باب دوازدهم: ولادت امام عصر(عجل الله تعالی فرجه) 143
- اشاره 143
- ولادت حضرت و تکلم در کودکی 144
- منزل حضرت 144
- جریان مادر امام زمان علیه السلام 144
- میلاد امام زمان علیه السلام 152
76. عَنْ فَضَالَهَ بْنِ أَیُّوبَ عَنْ سَدِیرٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام یَقُولُ: إِنَّ فِی الْقَائِمِ سُنَّهً مِنْ یُوسُفَ. قُلْتُ: کَأَنَّکَ تَذْکُرُ خَبَرَهُ أَوْ غَیْبَتَهُ؟ فَقَالَ لِی: وَ مَا تُنْکِرُ هَذِهِ الْأُمَّهُ أَشْبَاهُ الْخَنَازِیرِ أَنَّ إِخْوَهَ یُوسُفَ کَانُوا أَسْبَاطاً أَوْلَادَ أَنْبِیَاءَ. تَاجَرُوا یُوسُفَ وَ بَایَعُوهُ وَ هُمْ إِخْوَتُهُ وَ هُوَ أَخُوهُمْ فَلَمْ یَعْرِفُوهُ حَتَّی قَالَ لَهُمْ: أَنَا یُوسُفُ وَ هذا أَخِی. فَمَا تُنْکِرُ هَذِهِ الْأُمَّهُ أَنْ یَکُونَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی وَقْتٍ مِنَ الْأَوْقَاتِ یُرِیدُ أَنْ یَسْتُرَ حُجَّتَهُ عَنْهُمْ؛ لَقَدْ کَانَ یُوسُفُ یَوْماً مَلِکَ مِصْرَ وَ کَانَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ وَالِدِهِ مَسِیرَهُ ثَمَانِیَهَ عَشَرَ یَوْماً فَلَوْ أَرَادَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَنْ یُعَرِّفَهُ مَکَانَهُ لَقَدَرَ عَلَی ذَلِکَ وَ اللَّهِ لَقَدْ سَارَ یَعْقُوبُ وَ وُلْدُهُ عِنْدَ الْبِشَارَهِ فِی تِسْعَهِ أَیَّامٍ إِلَی مِصْرَ فَمَا تُنْکِرُ هَذِهِ الْأُمَّهُ أَنْ یَکُونَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یَفْعَلُ بِحُجَّتِهِ مَا فَعَلَ بِیُوسُفَ أَنْ یَکُونَ یَسِیرُ فِیمَا بَیْنَهُمْ وَ یَمْشِی فِی أَسْوَاقِهِمْ وَ یَطَأُ بُسُطَهُمْ وَ هُمْ لَا یَعْرِفُونَهُ حَتَّی یَأْذَنَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ أَنْ یُعَرِّفَهُمْ نَفْسَهُ کَمَا أَذِنَ لِیُوسُفَ علیه السلام حِینَ قَالَ لَهُمْ: (هَلْ عَلِمْتُمْ ما فَعَلْتُمْ بِیُوسُفَ وَ أَخِیهِ إِذْ أَنْتُمْ جاهِلُونَ؟ قالُوا: أَ إِنَّکَ لَأَنْتَ یُوسُفُ قالَ أَنَا یُوسُفُ؟! وَ هذا أَخِی).
77. عَنْ سَعِیدِ بْنِ جُبَیْرٍ عَنْ سَیِّدِ الْعَابِدِینَ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَبِیهِ سَیِّدِ الشُّهَدَاءِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ سَیِّدِ الْوَصِیِّینَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص): لَمَّا حَضَرَتْ یُوسُفَ علیه السلام الْوَفَاهُ جَمَعَ شِیعَتَهُ وَ أَهْلَ بَیْتِهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ ثُمَّ حَدَّثَهُمْ بِشِدَّهٍ تَنَالُهُمْ یُقْتَلُ فِیهَا الرِّجَالُ وَ تُشَقُّ بُطُونُ الْحَبَالَی وَ تُذْبَحُ الْأَطْفَالُ حَتَّی یُظْهِرَ اللَّهُ الْحَقَّ فِی الْقَائِمِ مِنْ وُلْدِ لَاوَی بْنِ یَعْقُوبَ وَ هُوَ رَجُلٌ أَسْمَرُ طُوَالُ وَ نَعَتَهُ لَهُمْ بِنَعْتِهِ فَتَمَسَّکُوا بِذَلِکَ وَ وَقَعَتِ الْغَیْبَهُ وَ الشِّدَّهُ عَلَی بَنِی إِسْرَائِیلَ وَ هُمْ مُنْتَظِرُونَ قِیَامَ الْقَائِمِ أَرْبَعَ مِائَهِ سَنَهٍ حَتَّی إِذَا بُشِّرُوا بِوِلَادَتِهِ وَ رَأَوْا عَلَامَاتِ ظُهُورِهِ وَ اشْتَدَّتْ عَلَیْهِمُ الْبَلْوَی وَ حُمِلَ عَلَیْهِمْ بِالْخَشَبِ وَ الْحِجَارَهِ وَ طُلِبَ الْفَقِیهُ الَّذِی کَانُوا یَسْتَرِیحُونَ إِلَی أَحَادِیثِهِ فَاسْتَتَرَ وَ رَاسَلُوهُ فَقَالُوا کُنَّا مَعَ الشِّدَّهِ نَسْتَرِیحُ إِلَی حَدِیثِکَ فَخَرَجَ بِهِمْ إِلَی بَعْضِ الصَّحَارِی وَ جَلَسَ یُحَدِّثُهُمْ حَدِیثَ