- مقدمه 1
- اشاره 6
- باب اول: نام و اوصاف 6
- اوصاف ظاهری حضرت 9
- حضرت مهدی علیه السلام از اولاد حضرت فاطمه علیها السلام 9
- باب دوم: شناخت امام 11
- اشاره 11
- شناخت امام زمان علیه السلام 12
- خالی نبودن زمین از حجت 14
- امام زمان علیه السلام قرین قرآن 18
- نیاز به امام 18
- نص بر امامت امام زمان علیه السلام 18
- حضرت مهدی علیه السلام واسطه ی فیض الهی 22
- معصوم بودن امام زمان علیه السلام 22
- امام دوازدهمین 22
- نماز حضرت عیسی علیه السلام پشت سر امام مهدی علیه السلام 24
- امام زمان علیه السلام وارث انبیاء علیهم السلام 26
- نزول ملائکه بر امام زمان علیه السلام 26
- سنت انبیاء در امام زمان علیه السلام 28
- سن طولانی حضرت 32
- اوصاف حضرت 34
- در سن جوانی 34
- اشاره 36
- باب سوم: غیبت 36
- غیبت صغری و کبری 37
- حتمی بودن غیبت 37
- غیبت انبیاء علیهم السلام 39
- حضرت ادریس علیه السلام 39
- حضرت نوح علیه السلام 41
- حضرت هود علیه السلام 41
- حضرت ابراهیم علیه السلام 43
- حضرت یوسف علیه السلام 43
- معنای غیبت 47
- حضور امام در حج 49
- علل غیبت 51
- ظلم و جور مردم 51
- آزمایش 51
- عدم بیعت با طاغوت 53
- خوف از جان 55
- اتمام حجت 55
- آخرین دولت 57
- خوف از دشمن 57
- سری از اسرار 57
- عدم بیعت 59
- خورشید پشت ابر 59
- فایده امام غائب 59
- باب چهارم: وظایف 61
- اشاره 61
- انتظار فرج 62
- برتری مردم زمان غیبت 64
- انتظار، شرط قبولی اعمال 64
- رابطه با امام 66
- حفظ دین در غیبت 66
- تأسف و نارضایتی از غیبت 68
- تسلیم 68
- دست یابی به معرفت 70
- تقوا 70
- پیروی از امام 70
- یاد امام 72
- ناراحت از فراق 72
- امر به دوستی امام زمان علیه السلام 74
- رجوع به نائبان عام 74
- خدمت به حضرت 76
- دعا برای فرج 78
- باب پنجم: ملاقات کنندگان 80
- اشاره 80
- ملاقات کنندگان 81
- اشاره 87
- باب ششم: یاران 87
- لشکریان امام 88
- همراهان حضرت 96
- حضرت خضر، همراه امام 98
- باب هفتم: ظهور و قیام 100
- اشاره 100
- قوم زمینه ساز ظهور 101
- اصلاح یک شبه امر حضرت 101
- اولین بیعت کننده با امام 101
- وقت ظهور 103
- تعیین وقت ظهور 103
- اولین سخن هنگام ظهور 103
- نشانه های ظهور 105
- ندای آسمانی 111
- سفیانی 113
- اشاره 117
- باب هشتم: حکومت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) 117
- پرچم امام زمان علیه السلام 118
- حکومت امام زمان علیه السلام 118
- مدت حکومت امام زمان علیه السلام 120
- روش حضرت در حکومت 120
- قضاوت داوودی 123
- روش امام، روش پیامبر(ص) 123
- قدرت امام در حکومت 123
- اشاره 125
- باب نهم: زیبائی های ظهور 125
- عدالت 126
- آبادانی فراگیر 126
- زیبائی های ظهور 126
- عدم فقر 126
- عدم بیماری 126
- دین واحد 128
- باب دهم: رجعت 132
- اشاره 132
- رجعت 133
- اشاره 135
- باب یازدهم: آیات مهدوی 135
- آیات مهدوی 136
- اشاره 143
- باب دوازدهم: ولادت امام عصر(عجل الله تعالی فرجه) 143
- جریان مادر امام زمان علیه السلام 144
- منزل حضرت 144
- ولادت حضرت و تکلم در کودکی 144
- میلاد امام زمان علیه السلام 152
علل غیبت
ظلم و جور مردم
84. عن المفضل بن عمر قال: قال ابوعبدالله:... وَ اعْلَمُوا أَنَّ الْأَرْضَ لَا تَخْلُو مِنْ حُجَّهٍ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَکِنَّ اللَّهَ سَیُعْمِی خَلْقَهُ عَنْهَا بِظُلْمِهِمْ وَ جَوْرِهِمْ وَ إِسْرَافِهِمْ عَلَی أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ خَلَتِ الْأَرْضُ سَاعَهً وَاحِدَهً مِنْ حُجَّهٍ لِلَّهِ لَسَاخَتْ بِأَهْلِهَا وَ لَکِنَّ الْحُجَّهَ یَعْرِفُ النَّاسَ وَ لَا یَعْرِفُونَهُ،کَمَا کَانَ یُوسُفُ یَعْرِفُ النَّاسَ وَ هُمْ لَهُ مُنْکِرُون.
85. عَمِرو بن سعد عن امیرالمؤمنین علیه السلام قال: فَلَا تَزَالُ هَذِهِ الْأُمَّهُ جَبَّارِینَ یَتَکَالَبُونَ عَلَی حَرَامِ الدُّنْیَا مُنْغَمِسِینَ فِی بِحَارِ الْهَلَکَاتِ وَ فِی أَوْدِیَهِ الدِّمَاءِ حَتَّی إِذَا غَابَ الْمُتَغَیِّبُ مِنْ وُلْدِی عَنْ عُیُونِ النَّاس.
86. عَمِرو بن سعد عن امیرالمؤمنین علیه السلام قال: فَوَ رَبِّ عَلِیٍّ إِنَّ حُجَّتَهَا عَلَیْهَا قَائِمَهٌ مَاشِیَهٌ فِی طُرُقِهَا دَاخِلَهٌ فِی دُورِهَا وَ قُصُورِهَا جَوَّالَهٌ فِی شَرْقِ هَذِهِ الْأَرْضِ وَ غَرْبِهَا تَسْمَعُ الْکَلَامَ وَ تُسَلِّمَ عَلَی الْجَمَاعَهِ تَرَی وَ لَا تُرَی إِلَی الْوَقْتِ وَ الْوَعْدِ وَ نِدَاءِ الْمُنَادِی مِنَ السَّمَاءِ أَلَا ذَلِکَ یَوْمٌ فِیهِ سُرُورُ وُلْدِ عَلِیٍّ وَ شِیعَتِهِ.
آزمایش
87. عن الصادق علیه السلام: قال علی علیه السلام: لَیَبْعَثَنَ اللَّهُ رَجُلًا مِنْ وُلْدِی فِی آخِرِ الزَّمَانِ یُطَالِبُ بِدِمَائِنَا وَ لَیَغِیبَنَّ عَنْهُمْ تَمْیِیزاً لِأَهْلِ الضَّلَالَهِ حَتَّی یَقُولَ الْجَاهِلُ مَا لِلَّهِ فِی آلِ مُحَمَّدٍ مِنْ حَاجَهٍ.
88. عَنْ عَلِیِّ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَخِیهِ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ: إِذَا فُقِدَ الْخَامِسُ مِنْ وُلْدِ السَّابِعِ فَاللَّهَ اللَّهَ فِی أَدْیَانِکُمْ لَا یُزِیلَنَّکُمْ عَنْهَا فَإِنَّهُ لَا بُدَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ مِنْ غَیْبَهٍ حَتَّی یَرْجِعَ عَنْ هَذَا الْأَمْرِ مَنْ کَانَ یَقُولُ بِهِ إِنَّمَا هِیَ مِحْنَهٌ مِنَ اللَّهِ یَمْتَحِنُ اللَّهُ بِهَا خَلْقَهُ وَ لَوْ عَلِمَ آبَاؤُکُمْ وَ أَجْدَادُکُمْ دِیناً أَصَحَّ مِنْ هَذَا الدِّینِ لَاتَّبَعُوه (1).
1- غیبت نعمانی، باب10، فصل، حدیث1.