تا لب چشمه: گزیده ای از سه مصدر معتبر حدیثی در باب مهدویت صفحه 63

111. امام صادق علیه السلام فرمود: «شبانه روز منتظر فرج باش».(1)

112. مفضّل بن عمر از امام صادق علیه السلام روایت کند که آن حضرت فرمود: نزدیکترین حال این جماعت به خدا و رضایتمندانه ترین لحظات خداوند از ایشان هنگامی است که حجّت خدا را نیابند، و از دید شیعیان در پرده بماند و برای آنان آشکار نشود و جایگاه او را ندانند و ایشان در آن حال آگاهی و باور داشته باشند که حجت خدا و میثاقش باطل نمی شود، پس در چنان حال شبانه روز انتظار فرج داشته باشید».(2)

113. علاء به سیابه از امام صادق علیه السلام روایت کرده، آن حضرت فرمود: «هر کس از شما که به حال انتظار بر این امر از دنیا رود، همانند کسی است که در سرا پرده خاصّ امام قائم باشد».(3)

114. رسول خدا(ص) فرمود: «برترین عبادت انتظار فرج است».(4)

115. امام صادق علیه السلام: «کسی که منتظر دوازدهمین آنان باشدمانند کسی است که شمشیرش را از غلاف بیرون کشیده و پیشاروی رسول خدا(ص) از آن حضرت دفاع نماید».(5)

116. مفضّل بن عمر از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود: نزدیک ترین و پسندیده ترین حالت بندگان به خدای تعالی آنگاه است که حجّت خدا مفقود گردد و بر بندگان آشکار نباشد و مکانش را ندانند و در آن حال عالم باشند که حجّتها و بیّنات الهی باطل نمی شود، در چنین زمانی صبح و شام متوقّع فرج باشید».(6)

117. مفضّل بن عمر گوید: «از امام صادق علیه السلام شنیدم که می فرمود: «هر که منتظر این امر باشد و بمیرد مانند کسی است که با قائم علیه السلام در خیمه اش باشد؛ نه، بلکه مانند کسی است که پیشاروی رسول خدا(ص) شمشیر زده باشد». (7)

118. فرمود: «ای ابا بصیر! خوشا بحال شیعیان قائم ما، کسانی که در غیبتش منتظر ظهور او هستند و در حال ظهورش نیز فرمانبردار اویند، آنان اولیای خدا هستند که نه خوفی بر آنهاست و نه اندوهگین می شوند».(8)

119. از ائمّه اطهار علیهم السلام از رسول خدا(ص) روایت کرده اند که فرمود: « افضل اعمال امّت من انتظار فرج از ناحیه خدای تعالی است».(9)

1- غیبت نعمانی، باب10، فصل، حدیث3.
2- غیبت نعمانی، باب10، فصل، حدیث1.
3- غیبت نعمانی، باب11، حدیث15.
4- کمال الدین و تمام النعمه، باب25، حدیث6.
5- کمال الدین و تمام النعمه، باب33، حدیث5.
6- کمال الدین و تمام النعمه، باب33، حدیث10.
7- کمال الدین و تمام النعمه، باب33، حدیث11.
8- کمال الدین و تمام النعمه، باب33، حدیث54.
9- کمال الدین و تمام النعمه، باب55، حدیث3.