- پیشگفتار 1
- اشاره 11
- ضرورت شناخت حقیقی امام 13
- مفهوم انتظار 16
- اشاره 19
- دل زنده 23
- ادب 25
- یک بیت، یک خانه 25
- سلام 26
- هدیه 27
- گریه 28
- اشاره 30
- نیایش 36
- کفن پوش مسلح 38
- اشاره 40
- شفاعت 42
- این دعا را بخوان 43
- دریاب که می توانی 43
- سپر مؤمن 45
- خودت را بشناس 45
- ناشناس باش 46
- سکوت یا ستیز؟ 48
- حقوق بشر 49
- امان ز لحظۀ غفلت که شاهدم هستی 49
- جسم آرام، جان بی قرار 50
- آن خواهم که هیچ نخواهم 50
- هر عاشقی را معشوقی است 52
- کنترل زبان 52
- رضایت 54
- اشاره 55
- اجتهاد نکن، اطاعت کن 57
- اشاره 58
- سرّ صبر 58
- آن چهره نازنین 59
- شادی خدا 59
- دوستم داری؟ 60
- بهتر از هفتاد هزار عابد 60
- هر کس ایمان دارد، آنجا ننشیند 62
- اشاره 63
- مبحث اول: فضیلت انتظار 64
- اشاره 64
- مبحث دوم: وجوب انتظار 65
- مبحث سوم: معنای انتظار 65
- شوق دیدار 67
- غم فراق 68
- تعیین وقت قبلی ممنوع 73
- نمازی با صد إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِین 74
- دروغگو 74
- اشاره 82
- ولایت فقیه 84
- اشاره 88
محترم دارد این کار نشانه تقوای دلها است.»(1)
در کتاب مرآه الانوار از امیرالمؤمنین علیه السلام به طور مرسل روایت کرده که فرمود: «نحن الشعائر و الاصحاب؛ مائیم شعائر و اصحاب.»
یک بیت، یک خانه
سرودن و شعر خواندن در فضایل آن بزرگوار در مجالس آن حضرت موجب یاری امام به شمار می آید. امام صادق علیه السلام در این باره فرموده اند:
«من قال فینا بیت شعر، بنی الله تعالی له بیتا فی الجنه؛ هر کس درباره ما یک بیت شعر بگوید خداوند برای او خانه ای در بهشت خواهد ساخت.»(2)
ادب
رعایت ادب درباره امام معصوم بسیار زیاد سفارش شده است. تأکید شده مؤمن، باید با القاب شریف و مبارک حضرت را یاد کند.
در زمینه برخاستن برای تعظیم شنیدن
1- سوره حج، آیه 32.
2- وسائل الشیعه، ج 14، حدیث1، ص597.