- پیشگفتار 1
- اشاره 11
- ضرورت شناخت حقیقی امام 13
- مفهوم انتظار 16
- اشاره 19
- دل زنده 23
- یک بیت، یک خانه 25
- ادب 25
- سلام 26
- هدیه 27
- گریه 28
- اشاره 30
- نیایش 36
- کفن پوش مسلح 38
- اشاره 40
- شفاعت 42
- این دعا را بخوان 43
- دریاب که می توانی 43
- سپر مؤمن 45
- خودت را بشناس 45
- ناشناس باش 46
- سکوت یا ستیز؟ 48
- حقوق بشر 49
- امان ز لحظۀ غفلت که شاهدم هستی 49
- جسم آرام، جان بی قرار 50
- آن خواهم که هیچ نخواهم 50
- هر عاشقی را معشوقی است 52
- کنترل زبان 52
- رضایت 54
- اشاره 55
- اجتهاد نکن، اطاعت کن 57
- سرّ صبر 58
- اشاره 58
- شادی خدا 59
- آن چهره نازنین 59
- بهتر از هفتاد هزار عابد 60
- دوستم داری؟ 60
- هر کس ایمان دارد، آنجا ننشیند 62
- اشاره 63
- اشاره 64
- مبحث اول: فضیلت انتظار 64
- مبحث سوم: معنای انتظار 65
- مبحث دوم: وجوب انتظار 65
- شوق دیدار 67
- غم فراق 68
- تعیین وقت قبلی ممنوع 73
- نمازی با صد إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِین 74
- دروغگو 74
- اشاره 82
- ولایت فقیه 84
- اشاره 88
اموری است که هر چند به وسیلۀ آن حق امام علیه السلام ادا نمی گردد، اما این خود، بدون تردید از عظیم ترین و مهمترین وسایل تقرب یافتن به اوست.
ایشان مانند سایر پدران بزرگوارش هر صبح و شام برای زوار قبر امام حسین دعا می کنند. زیارت قبر امام حسین علیه السلام (1) نیز صله حضرت صاحب الزمان خدمتی عظیم می باشد و با این عمل، امام مسرور و شادمان می شود.
امام صادق علیه السلام می فرماید:
«هر کس قبر پدرم [ابی عبدالله] را زیارت کند، همانا رسول خدا را صله نموده و پیوند ما را گرامی داشته و غیبتش حرام می گردد و گوشتش بر آتش (دوزخ) حرام می شود.»(2)
1- مکیال المکارم، ج2، ص414.
2- کامل الزیارات، باب 46، ص127.