- پیشگفتار 1
- اشاره 11
- ضرورت شناخت حقیقی امام 13
- مفهوم انتظار 16
- اشاره 19
- دل زنده 23
- یک بیت، یک خانه 25
- ادب 25
- سلام 26
- هدیه 27
- گریه 28
- اشاره 30
- نیایش 36
- کفن پوش مسلح 38
- اشاره 40
- شفاعت 42
- این دعا را بخوان 43
- دریاب که می توانی 43
- سپر مؤمن 45
- خودت را بشناس 45
- ناشناس باش 46
- سکوت یا ستیز؟ 48
- حقوق بشر 49
- امان ز لحظۀ غفلت که شاهدم هستی 49
- جسم آرام، جان بی قرار 50
- آن خواهم که هیچ نخواهم 50
- کنترل زبان 52
- هر عاشقی را معشوقی است 52
- رضایت 54
- اشاره 55
- اجتهاد نکن، اطاعت کن 57
- اشاره 58
- سرّ صبر 58
- آن چهره نازنین 59
- شادی خدا 59
- دوستم داری؟ 60
- بهتر از هفتاد هزار عابد 60
- هر کس ایمان دارد، آنجا ننشیند 62
- اشاره 63
- اشاره 64
- مبحث اول: فضیلت انتظار 64
- مبحث دوم: وجوب انتظار 65
- مبحث سوم: معنای انتظار 65
- شوق دیدار 67
- غم فراق 68
- تعیین وقت قبلی ممنوع 73
- نمازی با صد إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِین 74
- دروغگو 74
- اشاره 82
- ولایت فقیه 84
- اشاره 88
می خواهم از اصحاب حضرت باشم
خودسازی، پاکسازی درون(1) از صفات پلید و زیور دادن آن با فضائل اخلاقی است. این امر در هر زمان واجب است؛ به خصوص اهمیت تهذیب نفس در وظایف زمان غیبت حضرت ولی عصر(عج) از این جهت است که درک فضیل مصاحبت او و قرار گرفتن در اعداد اصحاب آن جناب بستگی به این مطلب دارد.
نعمانی روایتی از امام صادق علیه السلام نقل نموده که حضرت می فرماید:
«هر کس دوست دارد از اصحاب حضرت قائم علیه السلام باشد باید که منتظر باشد و در این حال
1- مکیال المکارم، ج2، ص305.