- پیشگفتار 1
- اشاره 11
- ضرورت شناخت حقیقی امام 13
- مفهوم انتظار 16
- اشاره 19
- دل زنده 23
- یک بیت، یک خانه 25
- ادب 25
- سلام 26
- هدیه 27
- گریه 28
- اشاره 30
- نیایش 36
- کفن پوش مسلح 38
- اشاره 40
- شفاعت 42
- این دعا را بخوان 43
- دریاب که می توانی 43
- سپر مؤمن 45
- خودت را بشناس 45
- ناشناس باش 46
- سکوت یا ستیز؟ 48
- امان ز لحظۀ غفلت که شاهدم هستی 49
- حقوق بشر 49
- آن خواهم که هیچ نخواهم 50
- جسم آرام، جان بی قرار 50
- هر عاشقی را معشوقی است 52
- کنترل زبان 52
- رضایت 54
- اشاره 55
- اجتهاد نکن، اطاعت کن 57
- اشاره 58
- سرّ صبر 58
- آن چهره نازنین 59
- شادی خدا 59
- دوستم داری؟ 60
- بهتر از هفتاد هزار عابد 60
- هر کس ایمان دارد، آنجا ننشیند 62
- اشاره 63
- مبحث اول: فضیلت انتظار 64
- اشاره 64
- مبحث دوم: وجوب انتظار 65
- مبحث سوم: معنای انتظار 65
- شوق دیدار 67
- غم فراق 68
- تعیین وقت قبلی ممنوع 73
- نمازی با صد إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِین 74
- دروغگو 74
- اشاره 82
- ولایت فقیه 84
- اشاره 88
به پرهیزگاری و اخلاق نیکو رفتار نماید.»(1)
شفاعت
شفاعت(2)
آن جناب علیه السلام «باب الله» است که از آن در آیند؛ و راه به سوی رضوان خداوند است و اوست شفیع به سوی خدای تعالی که بندگان را امر فرموده به آن توسل جویند؛ چنان که در روایات از ائمه علیهم السلام آمده که درباره فرموده خداوند _ «وَ لِلّهِ الاَسماءُ الحُسنی فادعُوهُ بِها؛ برای خداوند نام های نیکی است، او را با آنها بخوانید.» (3) _ فرمودند:
«به خدا قسم مائیم آن اسماء حسنائی که خداوند بندگانش را امر فرموده، به وسیله آنها، او را بخوانند.» و نیز در در زیارت آن حضرت علیه السلام می خوانیم: «وَ قَد إتَکَلتُ عَلی شَفاعَتِکَ وَ رَجَوتُ بِمُوَالاتِکَ وَ شَفاعَتِکَ مَحوَ ذُنُوبِی وَ سَترَ عُیُوبِی وَ مَغفِرَهَ زَلَلی؛ و بر شفاعت تو تکیه کردم و به دوست داشتن و شفاعت تو امیدوارم که گناهانم محو و نابود شود و عیب هایم پرده پوشی شود و لغزش هایم
1- غیبت نعمانی، ص106.
2- مکیال المکارم، ج2، ص271.
3- سوره اعراف، آیه170.