- پیشگفتار 1
- اشاره 11
- ضرورت شناخت حقیقی امام 13
- مفهوم انتظار 16
- اشاره 19
- دل زنده 23
- ادب 25
- یک بیت، یک خانه 25
- سلام 26
- هدیه 27
- گریه 28
- اشاره 30
- نیایش 36
- کفن پوش مسلح 38
- اشاره 40
- شفاعت 42
- این دعا را بخوان 43
- دریاب که می توانی 43
- سپر مؤمن 45
- خودت را بشناس 45
- ناشناس باش 46
- سکوت یا ستیز؟ 48
- حقوق بشر 49
- امان ز لحظۀ غفلت که شاهدم هستی 49
- جسم آرام، جان بی قرار 50
- آن خواهم که هیچ نخواهم 50
- هر عاشقی را معشوقی است 52
- کنترل زبان 52
- رضایت 54
- اشاره 55
- اجتهاد نکن، اطاعت کن 57
- اشاره 58
- سرّ صبر 58
- آن چهره نازنین 59
- شادی خدا 59
- دوستم داری؟ 60
- بهتر از هفتاد هزار عابد 60
- هر کس ایمان دارد، آنجا ننشیند 62
- اشاره 63
- مبحث اول: فضیلت انتظار 64
- اشاره 64
- مبحث دوم: وجوب انتظار 65
- مبحث سوم: معنای انتظار 65
- شوق دیدار 67
- غم فراق 68
- تعیین وقت قبلی ممنوع 73
- نمازی با صد إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِین 74
- دروغگو 74
- اشاره 82
- ولایت فقیه 84
- اشاره 88
چشمت باشد و چنان چه دانستی که آن حضرت پیش چشمت قرار دارد. البته همتت در جهت رعایت آداب آن جناب و مراسم ادب و انجام وظایفی که نسبت به آن حضرت داری مصروف خواهد شد.
جسم آرام، جان بی قرار
جسم آرام، جان بی قرار(1)
بدن نسبت به یاد حضرت نیز باید خاشع باشد و دلیل بر همین مطلب است آنچه سید اجل علی بن طاووس در کتاب جماع الاسبوع به سند خود از محمد بن سناق از امام صادق علیه السلام در دعای روز جمعه آورده:
«اَللَّهم إنِّی أتَقَرَّبُ إلَیکَ بقلبٍ خاضع و إلی وَلیِّک ببدنٍ خاشع و إلی الائمه الراشیدین بفؤادٍ متواضع.»(2)
آن خواهم که هیچ نخواهم
آن خواهم که هیچ نخواهم(3)
اینکه در هر امری که بر تو وارد می شود و می خواهی در آن اقدام کنی بیندیشی که آیا
1- مکیال المکارم، ج 2، ص311.
2- جمال الاسبوع، ص230.
3- مکیال المکارم، ج 2، ص313.