- پیشگفتار 1
- اشاره 11
- ضرورت شناخت حقیقی امام 13
- مفهوم انتظار 16
- اشاره 19
- دل زنده 23
- ادب 25
- یک بیت، یک خانه 25
- سلام 26
- هدیه 27
- گریه 28
- اشاره 30
- نیایش 36
- کفن پوش مسلح 38
- اشاره 40
- شفاعت 42
- این دعا را بخوان 43
- دریاب که می توانی 43
- سپر مؤمن 45
- خودت را بشناس 45
- ناشناس باش 46
- سکوت یا ستیز؟ 48
- حقوق بشر 49
- امان ز لحظۀ غفلت که شاهدم هستی 49
- آن خواهم که هیچ نخواهم 50
- جسم آرام، جان بی قرار 50
- هر عاشقی را معشوقی است 52
- کنترل زبان 52
- رضایت 54
- اشاره 55
- اجتهاد نکن، اطاعت کن 57
- سرّ صبر 58
- اشاره 58
- آن چهره نازنین 59
- شادی خدا 59
- دوستم داری؟ 60
- بهتر از هفتاد هزار عابد 60
- هر کس ایمان دارد، آنجا ننشیند 62
- اشاره 63
- مبحث اول: فضیلت انتظار 64
- اشاره 64
- مبحث دوم: وجوب انتظار 65
- مبحث سوم: معنای انتظار 65
- شوق دیدار 67
- غم فراق 68
- تعیین وقت قبلی ممنوع 73
- نمازی با صد إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِین 74
- دروغگو 74
- اشاره 82
- ولایت فقیه 84
- اشاره 88
و از امر به معروف و نهی از منکر غفلت نورزیم و برای ظهور حضرت دعا کنیم.
بنابراین چنانچه کسانی معتقد باشند که برای مهیا شدن زمینه های ظهور آن حضرت بایستی اجازه دهیم تا فساد همه جا را بگیرد و ما فقط شاهد باشیم و امر به معروف را طرد نمائیم، این کلامی باطل و عبث خواهد بود و خلاف مبانی دینی است.
هر کس ایمان دارد، آنجا ننشیند
پرهیز کردن و دوری جستن از مجالس اهل بطالت و ضلالت، آنها که یاد امام علیه السلام را به مسخره می گیرند یا آن حضرت را به بدی یاد می کنند یا بر آن بزرگوار خرده می گیرند، یا وجود شریفش را انکار می نمایند، یا این که از یاد کردن حضرتش روی گردانند، یا مؤمنان منتظر آن جناب را مسخره می نمایند، در کتاب کافی از امام صادق علیه السلام آمده که حضرت فرموده اند:
«هر کس به خدا و روز واپسین ایمان دارد در جایی ننشیند که امامی در آن مذمت شود، یا به مؤمنی اهانت گردد.»(1)
1- اصول کافی، ج2، باب مجالسه اهل معاصی، حدیث 9، ص87،