- طلیعه 1
- اشاره 16
- اشاره 17
- 1_ ابن صباغ مالکی 18
- 3_ ابن جوزی 20
- 5- محمد بن طلحه 21
- 6- عبدالرحمان جامی 23
- 7- فضل بن روزبهان 24
- 9- شعرانی 28
- 11_ شیخ سلیمان قندوزی 29
- 10_ قاضی شهاب الدّین 29
- 12_ شیخ احمد جامی نامقی 30
- 13_ عطار نیشابوری 31
- 14_ جلال الدین رومی 32
- اشاره 36
- 2- فضل بن شاذان 40
- 3_ کلینی 41
- 4_ شیخ طوسی 43
- 7_ شهید فتال نیشابوری 45
- 6_ طبرسی 45
- 5_ شیخ بهایی 45
- 8_ علامه محمّد باقر مجلسی 46
- اشاره 50
- الف) شیخ عبدالرحمن 52
- ب) نسفی، عزیزالدین ابن محمد 53
- اشاره 55
- بخش اوّل: خلیفه الهی 57
- بخش دوم: خاتمیت 58
- بخش پنجم: اقتدای حضرت عیسی بر او 62
- اشاره 69
- شفای اسماعیل بن حسن هرقلی 71
- شفای بیمار زیدی مذهب 73
- قضیه حاکم قم و دیدار او با ولی عصر عجل الله تعالی فرجه 74
- تولد محمد بن بابویه، (شیخ صدوق)، با عنایت حضرت 76
- حکایت رشیق از دیدار امام زمان عجل اللّه تعالی فرجه 77
- داستان غانم هندی و شرفیاب شدن به حضور حضرت 78
- نصب حجرالاسود توسط امام زمان در محل خود 82
- مشرف شدن راشد همدانی به ناحیه مقدسه 84
- حکایت کامل ابن ابراهیم 86
- شفا یافتن هر دو چشم به برکت امام زمان عجل الله تعالی فرجه 88
- حکایت ابوالادیان و نشانههای ظهور امام عصر عجل الله تعالی فرجه 89
- بلند شدن شتر با محملش 91
- اشاره 93
- اشاره 94
- الف) آیه پنج و شش سوره قصص 95
- اشاره آیه به آینده 95
- اشاره 95
- آیات قرآن و اشاره به ظهور موعود 95
- اشاره 95
- ترکیب افعال آیه و زمان مستقبل 96
- فقط جانشینان پیامبر اسلام همه قریشی و هاشمی اند 96
- امامت و پیشوایی جهانی دوازده امام 96
- ب) آیه شصت و دوم سوره نمل 102
- ج) آیه پنجاه و پنجم سوره نور 104
- ه_) آیه یکصد و پنجم از سوره انبیا 107
- ی) آیه سی و نهم سوره انفال 108
- و) آیه پنجاه و چهارم سوره مائده 108
- الف) بشارت جبرئیل 110
- روایات و احادیث و اشاره به ظهور موعود 110
- ب) نتایج و تبعات حکومت عدالت محور امام زمان. 111
- اشاره 111
- پیام های این حدیث شریف: 112
- مدت حکومت جهانی حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه 113
- اشاره 117
- رجعت در لغت 119
- رجعت در اصطلاح 119
- رجعت از نگاه بزرگان شیعه 120
- اشاره 122
- امکان وقوعی رجعت 122
- آیه اوّل: 123
- آیه سوم: 124
- آیه چهارم: 125
- آیه پنجم: 126
- اشاره 128
- ادله وقوع رجعت 128
- الف) رجعت عدهای خاص از منکران 128
- اشاره 130
- دابَّهُ الارض کیست؟ 130
- دابه الارض در تورات 130
- خطبه امیرمؤمنان علی علیه السلام 131
- ج) وعده خداوند به رسول مکرم صلی الله علیه و آله 133
- ه_) آیات دیگر با اشاره به رجعت 135
- د) وعده خداوند بر مؤمنانی که در راه خدا کشته می شوند 135
- اشاره 146
- طرح شبهات و پاسخ به آنها 147
- شبهه اول: 147
- شبهه دوم: 148
- شبهه سوم: 150
- صاحبان تألیف درباره رجعت 155
- نتیجه 156
- اشاره 157
- اشاره 158
- غیبت صغری و نوّاب خاص حضرت 162
- ابو عمرو، عثمان بن سعید اسدی 162
- محمد بن عثمان عمروی 163
- علی بن محمد سمری 164
- ابوالقاسم، حسین بن روح نوبختی 164
- غیبت کبری و نواب عام حضرت 164
- 1_ جواب نقضی 165
- اشاره 165
- پرسش دوم: مصلحت غیبت 165
- اشاره 167
- 2_ جواب حلّی 167
- الف) نگاه بیولوژیستی (زیست شناسی) 177
- ب) نگاه به عالم تکوین و طبیعت 179
1- سوره تکویر، آیه 29.
کامل بن ابراهیم! سبب نشستن تو چیست و حال آن که خبر داد تو را مهدی علیه السلام و حجت بعد از من، به آنچه در نفس تو بوده و آمدی که از آن سؤال کنی».
گفت: «برخواستم و جواب سؤال خود را که در نفسم مخفی کرده بودم، از امام مهدی علیه السلام گرفتم. بعد از آن، آن جناب را ملاقات نکردم. ابونعیم می گوید: «من کامل را ملاقات کردم و این حدیث را از او پرسیدم. او خبر داد مرا به آن تا آخرش بدون زیاده و نقصان».(1)
شفا یافتن هر دو چشم به برکت امام زمان عجل الله تعالی فرجه
صاحب کشف الاستار می نویسد:
جناب فاضل رشید «سیّد محمد سعید افندی خطیب»، با خطّ خود کرامتی برای آل رسول علیه السلام نوشته است که سزاوار است به برادران و خواهران اسلامی بیان گردد.
زنی بود به نام «ملکه»، دختر عبدالرّحمن و همسر ملاّ امین. یار و یاور ما بود در مکتبه حمیدی در نجف اشرف. شب دوم ماه ربیع الاول سال 1317 که شب سه شنبه هم بود، برای او بیماری شدیدی عارض شد؛ به طوری که هنگام صبح هر دو چشم او نابینا شد و هیچ چیزی را ندید.
این جریان را به من خبر دادند. من به شوهرش ملاّ امین گفتم: «شب هنگام او را به روضه مبارکه حضرت مرتضی علیه السلام ببر و او را وسیله شفاعت از خدا قرار بده، إن شاءاللّه شفا پیدا می کند».
اما در اثر ناراحتی و درد زیاد، نتوانست شب چهارشنبه به حرم مشرف شود مقداری از شب خوابید و در خواب دید که با شوهرش و زنی به نام زینب، به زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام می روند، در راه مسجد بزرگی را دیدند که پر