رستاخیز از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 123

«الَّـذيـنَ خَـسِرُوآا اَنْـفُسَهُــمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ،»

«ولي كساني كه خود را به فريب دنيا در زيان افكنند ايمان به آن روز نـمـي‌آورند.» (12 / انعام)

بـا ايـن سـؤال و جـواب بـرهان اول بر مـعاد شـروع مي‌شـود:

1ـ خداي‌تعالي مالك‌است همه آنچه را كه در آسمانها و زمين است.

2ـ خداي سبحان متصف است به صفت رحمت، كه عبارتست از رفع حوائج محتاجان

براهين مهم معاد (261)

و رساندن هر چيزي به مستحق آن.

3ـ عده‌اي از بندگانش (از آن جمله انسان) صلاحيت زندگي جاودانه و استعداد سـعـادت در آن زنـدگي را دارنــد.

اين سؤال و جواب برهاني است كه اثبات مي‌كند مالك علي الاطلاق عالم خداي سبحان است، بنا بر اين مي‌تواند در ملك خود به دلخواه خود تصرف نمايد، زنده كند، بميراند، و بعد از مرگ مبعـوث كند.

و چــون با اثبات اين معنــا يكي از مقدمات برهان ثابت شد، از اين رو مقدمه ديگر آن را ملحــق نمــوده، مي‌فرمايد: «كَتَــبَ عَلي نَفْسِــهِ الرَّحْمَــةَ.»