- مقدمه 1
- اشاره 3
- بخش اول: ماهیت سبک زندگی منتظرانه 3
- 2. محدود بودن سرمایه های زندگی 5
- گفتار اول. ضرورت بحث از سبک زندگی 5
- 1. اجباری بودن سبک برای زندگی 5
- اشاره 5
- فصل اول. درباره سبک زندگی 5
- 3. گره خوردن سرنوشت انسان به سبک زندگی 6
- 4. تأثیر سبک زندگی بر باورهای درونی 7
- اشاره 9
- گفتار دوم. مفهوم شناسی سبک زندگی 9
- 1. معنای سبک 9
- 2. معنای زندگی 10
- 3. زندگی و اهداف آن 11
- 4. جایگاه امام در زندگی انسان 12
- 5. معنای سبک زندگی 14
- گفتار سوم. نسبت اخلاق و آداب با سبک زندگی 16
- فصل دوم. ماهیت انتظار 18
- گفتار اول. لزوم بازشناسی مفهوم انتظار 18
- گفتار دوم. نسبت انتظار و عمل 20
- گفتار سوم. گره خوردن ماهیت انتظار با جهاد و تلاش 21
- گفتار چهارم. مفهوم جهاد و انواع آن 25
- فصل سوم. معناشناسی سبک زندگی منتظرانه 28
- گفتار اول. نگاهی به تعریفها درباره سبک زندگی منتظرانه 28
- اشاره 28
- گفتار دوم. تعریف پیشنهادی از سبک زندگی منتظرانه 30
- گفتار سوم. نسبت سبک زندگی منتظرانه با سبک زندگی اسلامی و نظایر آن 33
- گفتار چهارم. ویژگیهای سبک زندگی منتظرانه 38
- بخش دوم: منزلت سبک زندگی منتظرانه 40
- اشاره 40
- فصل اول. فضیلت سبک زندگی منتظرانه 43
- گفتار اول. محبوبیت انتظار در نزد خدا 43
- اشاره 43
- گفتار دوم. زندگی انبیا و اولیای الهی به رنگ انتظار 44
- گفتار سوم. جایگاه انتظار در زندگی امام مهدی 46
- گفتار چهارم. زندگی منتظرانه و نیل به درجات عالی 47
- گفتار پنجم. زندگی منتظرانه، راه ورود به سپاه امام زمان 48
- گفتار اول. سرنوشت سازی سعادتمندانه 50
- فصل دوم. ضرورت سبک زندگی منتظرانه 50
- اشاره 50
- گفتار دوم. تبدیل سازی انتظار ظاهری به انتظار واقعی 52
- گفتار سوم. امیدافزایی در زندگی 53
- گفتار چهارم. هویت سازی و مقاوم سازی در برابر فرهنگ مادی غرب 55
- گفتار پنجم. زمینه سازی برای ظهور 57
- گفتار ششم. الگوسازی با تمدن سازی 60
- گفتار هفتم. اصلاح گری در فرد و اجتماع 63
- گفتار هشتم. انتقال عملی ارزشهای ناب مهدوی 65
- گفتار اول. نمادسازی باورهای مهدوی 67
- فصل سوم. آثار و کارکردهای سبک زندگی منتظرانه 67
- اشاره 67
- گفتار دوم. همدلی، همبستگی و همیاری جامعه منتظر 69
- گفتار چهارم. افزایش بهره وری در زندگی 71
- گفتار سوم. تأثیرگذاری تربیتی از جهت روشی 71
- گفتار پنجم. تلاش و پویایی هدفمند 73
- گفتار ششم. نشاط بخشی 74
- گفتار هفتم. وحدت شخصیت و نظام مند شدن فعالیتها 75
- گفتار هشتم. تعهد آفرینی و قانون مداری 75
- گفتار دهم. ظلم ستیزی در قالبهای مختلف 77
- گفتار نهم. پیش بینی و کنترل رفتارها 77
- گفتار یازدهم. تقویت نظام اسلامی 78
- بخش سوم: نگرشها و ارزشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 80
- اشاره 80
- فصل اول. نگرشهای حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 82
- گفتار اول. نگرش های هستی شناختی 82
- اشاره 82
- گفتار دوم. نگرش های الاهیاتی و توحیدی 84
- اشاره 86
- گفتار سوم. نگرش های انسان شناختی 86
- 1. در بعد انسانی و فراجنسیتی 87
- 2. در بعد جنسیتی 91
- 3. از جنبه فردی و اجتماعی 92
- اشاره 95
- فصل دوم. ارزش ها و گرایشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 95
- گفتار اول. ارزشهای توحیدی (در ارتباط با خدا و اولیای خدا) 96
- گفتار دوم. ارزشهای انسانی (در ارتباط با خود، انسانها، جامعه) 98
- گفتار سوم. ارزشهای غیر انسانی(در ارتباط با جماد، گیاه، حیوان و...) 100
- بخش چهارم: مؤلفه های رفتاری در سبک زندگی منتظرانه 102
- اشاره 102
- گفتار اول. در عبادت و مناجات 104
- فصل اول. سبک زندگی منتظرانه در حوزه عبادی (رابطه با خدا) 104
- اشاره 104
- اشاره 108
- گفتار دوم. در توسل و زیارت 108
- 4. زیارت امام حسین 109
- 3. زیارت جامعه کبیره 109
- 2. زیارت امین الله 109
- 1. زیارت آل یاسین 109
- گفتار اول. در خودسازی 110
- اشاره 110
- فصل دوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه شخصی (رابطه با خود) 110
- اشاره 111
- گفتار دوم. در علم آموزی 111
- 2. همنشینی با عالمان دین 113
- 1. اخلاص در علم آموزی 113
- 3. داشتن ابزار نوشتن و ثبت علوم 115
- 4. رعایت اهم و مهم در علم آموزی 115
- گفتار سوم. در اوقات فراغت و تفریح 116
- اشاره 116
- جایگاه اوقات فراغت از دیدگاه اسلام 117
- مفهوم اسلامی اوقات فراغت 119
- اول. برنامه ریزی 120
- بایسته های تفریح در انسان مؤمن منتظر 120
- اشاره 120
- چهارم. رعایت حلال و حرام 121
- سوم. محوریت خانواده 121
- دوم. رعایت اخلاق 121
- گونه ها و مصادیق اوقات فراغت 122
- پنجم. توجه به سلامت و بهداشت 122
- اشاره 122
- 1. مسافرت و گردش هدفمند 122
- 3. مطالعه و تألیف 123
- 4. فعالیتهای هنری 123
- 2. کار بدنی مناسب 123
- 5. فعالیتهای ورزشی 124
- گفتار چهارم. در مصرف و تغذیه 124
- اشاره 124
- 1. حلال خوری 125
- 2. طیب خوری 126
- اشاره 127
- 1. تقوای الهی در پوشش 127
- گفتار پنجم. لباس و پوشش 127
- 2. در نظر گرفتن شرایط زمانی و عدم شهرت لباس 127
- 3. در نظر گرفتن جنسیت و عدم شباهت لباس به جنس مخالف 128
- 4. در نظر گرفتن توانایی مالی و عدم اسراف 129
- 5. لحاظ حیا و عفاف 129
- 6. در نظر گرفتن سن و سال 130
- 7. توجه به موقعیت جبهه حق و باطل 131
- گفتار اول: در خانواده 132
- فصل سوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه اجتماعی 132
- اشاره 132
- اشاره 132
- 1. محوریت باورهای توحیدی و مهدوی 134
- 2. محوریت عقل و اندیشه 135
- 3. محوریت قسط و عدالت 137
- 4. محوریت عشق و محبت 137
- 5. مسئولیت محوری و رعایت حقوق همسر و فرزند 138
- 6. توجه به قابلیتهای زنانه و مردانه 139
- اشاره 140
- گفتار دوم: در جامعه 140
- 1. دعوت و ایجاد رغبت به سوی امام زمان 141
- 2. ترغیب دیگران به اصلاح جامعه 142
- 3. خوش خلقی، خیرخواهی و دلسوزی 143
- 4. دوستی با دوستان حضرت و دشمنی با دشمنان وی 144
- 5. استقامت و صبر اجتماعی 145
- گفتار سوم. در روابط با حاکم و حکومت اسلامی 147
- اشاره 147
- 1. خیر خواهی با حاکم و حکومت اسلامی 149
- 2. حمایت و اطاعت از حاکم و حکومت اسلامی 150
- سخن آخر 151
- منابع 152
آداب و رسومی دارد که منتظران ظهور در مسیر طلب علم باید به آن مزین باشند. برخی از این آداب عبارتند از:
1. اخلاص در علم آموزی
از ضروری ترین اموری که منتظر متعلم باید در نظر داشته باشد این است که برای تحقق جهاد علمی خود- همان طور که در قبل نیز گفته شد- باید تقرب به خدا را مد نظر قرار دهد و در این صورت است که مصداق این سخن رسول اعظم قرار خواهد گرفت که:
طالب العلم للَّه أفضل عند اللَّه من المجاهد فی سبیل اللَّه؛ هر که علم برای رضای خدا جوید نزد خدا از مجاهد فی سبیل اللَّه بهتر است. (1)
البته خود ایشان نیز نشانه اخلاص در علم آموزی را در سخن نورانی دیگری این طور ذکر فرمودند:
هر کس علم و دانش را برای رضای خدا طلب کند به هر بابی که از علم میرسد و یاد می گیرد ذلتش در درون و تواضعش در برابر مردم و ترسش از خدا بیشتر و تلاش وی در امر دین بیشتر می شود، پس این مرد کسی است که از علم و دانش بهره می برد. (2)
2. همنشینی با عالمان دین
در زندگی یک منتظر امام زمان، مصاحبت با دانشمندان دین یک رویه جاری است و ائمه معصومین نیز ما را بدان تشویق نموده اند. این موضوع موقعی مهم می شود که با توجه به رخدادها و فتنه های عصر غیبت، حضرت بقیه الله نیز ما را به این بزرگواران ارجاع داده و فرمودند: «أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَهُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَی رُوَاهِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّهُ اللَّهِ عَلَیْهِم». (3)البته این موضوع همواره مورد سفارش معصومین بوده است؛ از امام علی علیه السلام نقل شده است که آن حضرت فرمود: «در مسجد النبی نشسته بودیم که ابوذر داخل شد و از رسول خدا صلی الله علیه و آله سؤال کرد: ای رسول خدا، شرکت در تشییع جنازه عابد بهتر
1- نهج الفصاحه، ص 555.
2- إرشاد القلوب إلی الصواب (للدیلمی)، ج 1، ص 188.
3- کمال الدین و تمام النعمه، ج 2، ص 484.