- مقدمه 1
- اشاره 3
- بخش اول: ماهیت سبک زندگی منتظرانه 3
- فصل اول. درباره سبک زندگی 5
- اشاره 5
- 2. محدود بودن سرمایه های زندگی 5
- 1. اجباری بودن سبک برای زندگی 5
- گفتار اول. ضرورت بحث از سبک زندگی 5
- 3. گره خوردن سرنوشت انسان به سبک زندگی 6
- 4. تأثیر سبک زندگی بر باورهای درونی 7
- گفتار دوم. مفهوم شناسی سبک زندگی 9
- اشاره 9
- 1. معنای سبک 9
- 2. معنای زندگی 10
- 3. زندگی و اهداف آن 11
- 4. جایگاه امام در زندگی انسان 12
- 5. معنای سبک زندگی 14
- گفتار سوم. نسبت اخلاق و آداب با سبک زندگی 16
- گفتار اول. لزوم بازشناسی مفهوم انتظار 18
- فصل دوم. ماهیت انتظار 18
- گفتار دوم. نسبت انتظار و عمل 20
- گفتار سوم. گره خوردن ماهیت انتظار با جهاد و تلاش 21
- گفتار چهارم. مفهوم جهاد و انواع آن 25
- فصل سوم. معناشناسی سبک زندگی منتظرانه 28
- گفتار اول. نگاهی به تعریفها درباره سبک زندگی منتظرانه 28
- اشاره 28
- گفتار دوم. تعریف پیشنهادی از سبک زندگی منتظرانه 30
- گفتار سوم. نسبت سبک زندگی منتظرانه با سبک زندگی اسلامی و نظایر آن 33
- گفتار چهارم. ویژگیهای سبک زندگی منتظرانه 38
- بخش دوم: منزلت سبک زندگی منتظرانه 40
- اشاره 40
- اشاره 43
- فصل اول. فضیلت سبک زندگی منتظرانه 43
- گفتار اول. محبوبیت انتظار در نزد خدا 43
- گفتار دوم. زندگی انبیا و اولیای الهی به رنگ انتظار 44
- گفتار سوم. جایگاه انتظار در زندگی امام مهدی 46
- گفتار چهارم. زندگی منتظرانه و نیل به درجات عالی 47
- گفتار پنجم. زندگی منتظرانه، راه ورود به سپاه امام زمان 48
- گفتار اول. سرنوشت سازی سعادتمندانه 50
- اشاره 50
- فصل دوم. ضرورت سبک زندگی منتظرانه 50
- گفتار دوم. تبدیل سازی انتظار ظاهری به انتظار واقعی 52
- گفتار سوم. امیدافزایی در زندگی 53
- گفتار چهارم. هویت سازی و مقاوم سازی در برابر فرهنگ مادی غرب 55
- گفتار پنجم. زمینه سازی برای ظهور 57
- گفتار ششم. الگوسازی با تمدن سازی 60
- گفتار هفتم. اصلاح گری در فرد و اجتماع 63
- گفتار هشتم. انتقال عملی ارزشهای ناب مهدوی 65
- فصل سوم. آثار و کارکردهای سبک زندگی منتظرانه 67
- اشاره 67
- گفتار اول. نمادسازی باورهای مهدوی 67
- گفتار دوم. همدلی، همبستگی و همیاری جامعه منتظر 69
- گفتار سوم. تأثیرگذاری تربیتی از جهت روشی 71
- گفتار چهارم. افزایش بهره وری در زندگی 71
- گفتار پنجم. تلاش و پویایی هدفمند 73
- گفتار ششم. نشاط بخشی 74
- گفتار هشتم. تعهد آفرینی و قانون مداری 75
- گفتار هفتم. وحدت شخصیت و نظام مند شدن فعالیتها 75
- گفتار نهم. پیش بینی و کنترل رفتارها 77
- گفتار دهم. ظلم ستیزی در قالبهای مختلف 77
- گفتار یازدهم. تقویت نظام اسلامی 78
- بخش سوم: نگرشها و ارزشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 80
- اشاره 80
- فصل اول. نگرشهای حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 82
- گفتار اول. نگرش های هستی شناختی 82
- اشاره 82
- گفتار دوم. نگرش های الاهیاتی و توحیدی 84
- گفتار سوم. نگرش های انسان شناختی 86
- اشاره 86
- 1. در بعد انسانی و فراجنسیتی 87
- 2. در بعد جنسیتی 91
- 3. از جنبه فردی و اجتماعی 92
- فصل دوم. ارزش ها و گرایشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 95
- اشاره 95
- گفتار اول. ارزشهای توحیدی (در ارتباط با خدا و اولیای خدا) 96
- گفتار دوم. ارزشهای انسانی (در ارتباط با خود، انسانها، جامعه) 98
- گفتار سوم. ارزشهای غیر انسانی(در ارتباط با جماد، گیاه، حیوان و...) 100
- بخش چهارم: مؤلفه های رفتاری در سبک زندگی منتظرانه 102
- اشاره 102
- اشاره 104
- فصل اول. سبک زندگی منتظرانه در حوزه عبادی (رابطه با خدا) 104
- گفتار اول. در عبادت و مناجات 104
- اشاره 108
- گفتار دوم. در توسل و زیارت 108
- 3. زیارت جامعه کبیره 109
- 2. زیارت امین الله 109
- 1. زیارت آل یاسین 109
- 4. زیارت امام حسین 109
- فصل دوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه شخصی (رابطه با خود) 110
- گفتار اول. در خودسازی 110
- اشاره 110
- اشاره 111
- گفتار دوم. در علم آموزی 111
- 2. همنشینی با عالمان دین 113
- 1. اخلاص در علم آموزی 113
- 4. رعایت اهم و مهم در علم آموزی 115
- 3. داشتن ابزار نوشتن و ثبت علوم 115
- گفتار سوم. در اوقات فراغت و تفریح 116
- اشاره 116
- جایگاه اوقات فراغت از دیدگاه اسلام 117
- مفهوم اسلامی اوقات فراغت 119
- اول. برنامه ریزی 120
- اشاره 120
- بایسته های تفریح در انسان مؤمن منتظر 120
- دوم. رعایت اخلاق 121
- سوم. محوریت خانواده 121
- چهارم. رعایت حلال و حرام 121
- اشاره 122
- گونه ها و مصادیق اوقات فراغت 122
- پنجم. توجه به سلامت و بهداشت 122
- 1. مسافرت و گردش هدفمند 122
- 4. فعالیتهای هنری 123
- 3. مطالعه و تألیف 123
- 2. کار بدنی مناسب 123
- 5. فعالیتهای ورزشی 124
- اشاره 124
- گفتار چهارم. در مصرف و تغذیه 124
- 1. حلال خوری 125
- 2. طیب خوری 126
- 1. تقوای الهی در پوشش 127
- 2. در نظر گرفتن شرایط زمانی و عدم شهرت لباس 127
- اشاره 127
- گفتار پنجم. لباس و پوشش 127
- 3. در نظر گرفتن جنسیت و عدم شباهت لباس به جنس مخالف 128
- 5. لحاظ حیا و عفاف 129
- 4. در نظر گرفتن توانایی مالی و عدم اسراف 129
- 6. در نظر گرفتن سن و سال 130
- 7. توجه به موقعیت جبهه حق و باطل 131
- اشاره 132
- فصل سوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه اجتماعی 132
- اشاره 132
- گفتار اول: در خانواده 132
- 1. محوریت باورهای توحیدی و مهدوی 134
- 2. محوریت عقل و اندیشه 135
- 4. محوریت عشق و محبت 137
- 3. محوریت قسط و عدالت 137
- 5. مسئولیت محوری و رعایت حقوق همسر و فرزند 138
- 6. توجه به قابلیتهای زنانه و مردانه 139
- گفتار دوم: در جامعه 140
- اشاره 140
- 1. دعوت و ایجاد رغبت به سوی امام زمان 141
- 2. ترغیب دیگران به اصلاح جامعه 142
- 3. خوش خلقی، خیرخواهی و دلسوزی 143
- 4. دوستی با دوستان حضرت و دشمنی با دشمنان وی 144
- 5. استقامت و صبر اجتماعی 145
- گفتار سوم. در روابط با حاکم و حکومت اسلامی 147
- اشاره 147
- 1. خیر خواهی با حاکم و حکومت اسلامی 149
- 2. حمایت و اطاعت از حاکم و حکومت اسلامی 150
- سخن آخر 151
- منابع 152
آداب و رسومی دارد که منتظران ظهور در مسیر طلب علم باید به آن مزین باشند. برخی از این آداب عبارتند از:
1. اخلاص در علم آموزی
از ضروری ترین اموری که منتظر متعلم باید در نظر داشته باشد این است که برای تحقق جهاد علمی خود- همان طور که در قبل نیز گفته شد- باید تقرب به خدا را مد نظر قرار دهد و در این صورت است که مصداق این سخن رسول اعظم قرار خواهد گرفت که:
طالب العلم للَّه أفضل عند اللَّه من المجاهد فی سبیل اللَّه؛ هر که علم برای رضای خدا جوید نزد خدا از مجاهد فی سبیل اللَّه بهتر است. (1)
البته خود ایشان نیز نشانه اخلاص در علم آموزی را در سخن نورانی دیگری این طور ذکر فرمودند:
هر کس علم و دانش را برای رضای خدا طلب کند به هر بابی که از علم میرسد و یاد می گیرد ذلتش در درون و تواضعش در برابر مردم و ترسش از خدا بیشتر و تلاش وی در امر دین بیشتر می شود، پس این مرد کسی است که از علم و دانش بهره می برد. (2)
2. همنشینی با عالمان دین
در زندگی یک منتظر امام زمان، مصاحبت با دانشمندان دین یک رویه جاری است و ائمه معصومین نیز ما را بدان تشویق نموده اند. این موضوع موقعی مهم می شود که با توجه به رخدادها و فتنه های عصر غیبت، حضرت بقیه الله نیز ما را به این بزرگواران ارجاع داده و فرمودند: «أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَهُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَی رُوَاهِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّهُ اللَّهِ عَلَیْهِم». (3)البته این موضوع همواره مورد سفارش معصومین بوده است؛ از امام علی علیه السلام نقل شده است که آن حضرت فرمود: «در مسجد النبی نشسته بودیم که ابوذر داخل شد و از رسول خدا صلی الله علیه و آله سؤال کرد: ای رسول خدا، شرکت در تشییع جنازه عابد بهتر
1- نهج الفصاحه، ص 555.
2- إرشاد القلوب إلی الصواب (للدیلمی)، ج 1، ص 188.
3- کمال الدین و تمام النعمه، ج 2، ص 484.