- مقدمه 1
- اشاره 3
- بخش اول: ماهیت سبک زندگی منتظرانه 3
- اشاره 5
- 2. محدود بودن سرمایه های زندگی 5
- 1. اجباری بودن سبک برای زندگی 5
- فصل اول. درباره سبک زندگی 5
- گفتار اول. ضرورت بحث از سبک زندگی 5
- 3. گره خوردن سرنوشت انسان به سبک زندگی 6
- 4. تأثیر سبک زندگی بر باورهای درونی 7
- 1. معنای سبک 9
- اشاره 9
- گفتار دوم. مفهوم شناسی سبک زندگی 9
- 2. معنای زندگی 10
- 3. زندگی و اهداف آن 11
- 4. جایگاه امام در زندگی انسان 12
- 5. معنای سبک زندگی 14
- گفتار سوم. نسبت اخلاق و آداب با سبک زندگی 16
- گفتار اول. لزوم بازشناسی مفهوم انتظار 18
- فصل دوم. ماهیت انتظار 18
- گفتار دوم. نسبت انتظار و عمل 20
- گفتار سوم. گره خوردن ماهیت انتظار با جهاد و تلاش 21
- گفتار چهارم. مفهوم جهاد و انواع آن 25
- گفتار اول. نگاهی به تعریفها درباره سبک زندگی منتظرانه 28
- اشاره 28
- فصل سوم. معناشناسی سبک زندگی منتظرانه 28
- گفتار دوم. تعریف پیشنهادی از سبک زندگی منتظرانه 30
- گفتار سوم. نسبت سبک زندگی منتظرانه با سبک زندگی اسلامی و نظایر آن 33
- گفتار چهارم. ویژگیهای سبک زندگی منتظرانه 38
- بخش دوم: منزلت سبک زندگی منتظرانه 40
- اشاره 40
- فصل اول. فضیلت سبک زندگی منتظرانه 43
- گفتار اول. محبوبیت انتظار در نزد خدا 43
- اشاره 43
- گفتار دوم. زندگی انبیا و اولیای الهی به رنگ انتظار 44
- گفتار سوم. جایگاه انتظار در زندگی امام مهدی 46
- گفتار چهارم. زندگی منتظرانه و نیل به درجات عالی 47
- گفتار پنجم. زندگی منتظرانه، راه ورود به سپاه امام زمان 48
- گفتار اول. سرنوشت سازی سعادتمندانه 50
- اشاره 50
- فصل دوم. ضرورت سبک زندگی منتظرانه 50
- گفتار دوم. تبدیل سازی انتظار ظاهری به انتظار واقعی 52
- گفتار سوم. امیدافزایی در زندگی 53
- گفتار چهارم. هویت سازی و مقاوم سازی در برابر فرهنگ مادی غرب 55
- گفتار پنجم. زمینه سازی برای ظهور 57
- گفتار ششم. الگوسازی با تمدن سازی 60
- گفتار هفتم. اصلاح گری در فرد و اجتماع 63
- گفتار هشتم. انتقال عملی ارزشهای ناب مهدوی 65
- اشاره 67
- گفتار اول. نمادسازی باورهای مهدوی 67
- فصل سوم. آثار و کارکردهای سبک زندگی منتظرانه 67
- گفتار دوم. همدلی، همبستگی و همیاری جامعه منتظر 69
- گفتار چهارم. افزایش بهره وری در زندگی 71
- گفتار سوم. تأثیرگذاری تربیتی از جهت روشی 71
- گفتار پنجم. تلاش و پویایی هدفمند 73
- گفتار ششم. نشاط بخشی 74
- گفتار هفتم. وحدت شخصیت و نظام مند شدن فعالیتها 75
- گفتار هشتم. تعهد آفرینی و قانون مداری 75
- گفتار نهم. پیش بینی و کنترل رفتارها 77
- گفتار دهم. ظلم ستیزی در قالبهای مختلف 77
- گفتار یازدهم. تقویت نظام اسلامی 78
- اشاره 80
- بخش سوم: نگرشها و ارزشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 80
- فصل اول. نگرشهای حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 82
- گفتار اول. نگرش های هستی شناختی 82
- اشاره 82
- گفتار دوم. نگرش های الاهیاتی و توحیدی 84
- گفتار سوم. نگرش های انسان شناختی 86
- اشاره 86
- 1. در بعد انسانی و فراجنسیتی 87
- 2. در بعد جنسیتی 91
- 3. از جنبه فردی و اجتماعی 92
- فصل دوم. ارزش ها و گرایشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 95
- اشاره 95
- گفتار اول. ارزشهای توحیدی (در ارتباط با خدا و اولیای خدا) 96
- گفتار دوم. ارزشهای انسانی (در ارتباط با خود، انسانها، جامعه) 98
- گفتار سوم. ارزشهای غیر انسانی(در ارتباط با جماد، گیاه، حیوان و...) 100
- بخش چهارم: مؤلفه های رفتاری در سبک زندگی منتظرانه 102
- اشاره 102
- گفتار اول. در عبادت و مناجات 104
- اشاره 104
- فصل اول. سبک زندگی منتظرانه در حوزه عبادی (رابطه با خدا) 104
- گفتار دوم. در توسل و زیارت 108
- اشاره 108
- 2. زیارت امین الله 109
- 3. زیارت جامعه کبیره 109
- 1. زیارت آل یاسین 109
- 4. زیارت امام حسین 109
- فصل دوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه شخصی (رابطه با خود) 110
- گفتار اول. در خودسازی 110
- اشاره 110
- اشاره 111
- گفتار دوم. در علم آموزی 111
- 2. همنشینی با عالمان دین 113
- 1. اخلاص در علم آموزی 113
- 4. رعایت اهم و مهم در علم آموزی 115
- 3. داشتن ابزار نوشتن و ثبت علوم 115
- گفتار سوم. در اوقات فراغت و تفریح 116
- اشاره 116
- جایگاه اوقات فراغت از دیدگاه اسلام 117
- مفهوم اسلامی اوقات فراغت 119
- اول. برنامه ریزی 120
- اشاره 120
- بایسته های تفریح در انسان مؤمن منتظر 120
- دوم. رعایت اخلاق 121
- سوم. محوریت خانواده 121
- چهارم. رعایت حلال و حرام 121
- گونه ها و مصادیق اوقات فراغت 122
- پنجم. توجه به سلامت و بهداشت 122
- 1. مسافرت و گردش هدفمند 122
- اشاره 122
- 3. مطالعه و تألیف 123
- 4. فعالیتهای هنری 123
- 2. کار بدنی مناسب 123
- 5. فعالیتهای ورزشی 124
- اشاره 124
- گفتار چهارم. در مصرف و تغذیه 124
- 1. حلال خوری 125
- 2. طیب خوری 126
- 1. تقوای الهی در پوشش 127
- 2. در نظر گرفتن شرایط زمانی و عدم شهرت لباس 127
- گفتار پنجم. لباس و پوشش 127
- اشاره 127
- 3. در نظر گرفتن جنسیت و عدم شباهت لباس به جنس مخالف 128
- 5. لحاظ حیا و عفاف 129
- 4. در نظر گرفتن توانایی مالی و عدم اسراف 129
- 6. در نظر گرفتن سن و سال 130
- 7. توجه به موقعیت جبهه حق و باطل 131
- گفتار اول: در خانواده 132
- اشاره 132
- فصل سوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه اجتماعی 132
- اشاره 132
- 1. محوریت باورهای توحیدی و مهدوی 134
- 2. محوریت عقل و اندیشه 135
- 4. محوریت عشق و محبت 137
- 3. محوریت قسط و عدالت 137
- 5. مسئولیت محوری و رعایت حقوق همسر و فرزند 138
- 6. توجه به قابلیتهای زنانه و مردانه 139
- گفتار دوم: در جامعه 140
- اشاره 140
- 1. دعوت و ایجاد رغبت به سوی امام زمان 141
- 2. ترغیب دیگران به اصلاح جامعه 142
- 3. خوش خلقی، خیرخواهی و دلسوزی 143
- 4. دوستی با دوستان حضرت و دشمنی با دشمنان وی 144
- 5. استقامت و صبر اجتماعی 145
- اشاره 147
- گفتار سوم. در روابط با حاکم و حکومت اسلامی 147
- 1. خیر خواهی با حاکم و حکومت اسلامی 149
- 2. حمایت و اطاعت از حاکم و حکومت اسلامی 150
- سخن آخر 151
- منابع 152
دانستن ازدواج امام زمان مهمتر است یا شناخت و معرفت به خود امام که درباره آن فرمودند:
نَحْنُ الَّذِینَ فَرَضَ اللَّهُ طَاعَتَنَا لَا یَسَعُ النَّاسَ إِلَّا مَعْرِفَتُنَا وَ لَا یُعْذَرُ النَّاسُ بِجَهَالَتِنَا مَنْ عَرَفَنَا کَانَ مُؤْمِناً- وَ مَنْ أَنْکَرَنَا کَانَ کَافِراً وَ مَنْ لَمْ یَعْرِفْنَا وَ لَمْ یُنْکِرْنَا کَانَ ضَالًّا حَتَّی یَرْجِعَ إِلَی الْهُدَی الَّذِی افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَیْهِ مِنْ طَاعَتِنَا الْوَاجِبَهِ؛ مائیم که خدا اطاعت ما را واجب ساخته، مردم راهی جز معرفت ما ندارند و بر نشناختن ما معذور نباشند. هر که ما را شناسد مؤمن است و هر که انکار کند کافر است و کسی که نشناسد و انکار هم نکند گمراه است تا زمانی که به سوی هدایتی که خدا بر او واجب ساخته و آن اطاعت حتمی ماست برگردد. (1)
آیا دانستن مکان حضور حضرت مهم است یا شناخت حقوقی که بر گردن ما دارد و ما حتی آنها را نمی شناسیم تا چه رسد به اینکه آنها را بجا آوریم؟! آیا تطبیق ظنی و گمان آور علائم ظهور که بسیار کلی و مبهم هستند و چیزی به دست ما نمی دهند مهمتر هستند یا شناخت و آمادگی برای کسب و تهیه مقدماتی که در زمینه سازی ظهور امام زمان لازم هستند و خودسازی و جامعه سازی از مهمترین آنهاست؟! از همین روست که حضرت بقیه الله در یکی از توقیعات شریف خود فرمود:
اَغْلِقُوا بَابَ السُّؤَالِ عَمَّا لَا یَعْنِیکُمْ وَ لَا تَتَکَلَّفُوا عِلْمَ مَا قَدْ کُفِیتُم؛ (2) از اموری که سودی برایتان ندارد پرسش نکنید و خود را در آموختن آنچه از شما نخواسته اند به زحمت نیفکنید.
آداب علم آموزی در متون دینی بسیار است و آنچه بیان شد تنها موارد اندکی است که البته پایبندی به آنها به طور محسوس سبک زندگی ما را تحت تأثیر قرار خواهد داد.
گفتار سوم. در اوقات فراغت و تفریح
اشاره
هم زمان با فرا رسیدن روزهای تعطیلی چون عید نوروز و ایام تابستان بحثی به نام اوقات فراغت و برنامه ریزی برای آن مورد توجه قرار می گیرد تا با بررسی آن، هم در
1- کافی (ط - الإسلامیه)، ج 1، ص 187.
2- کمال الدین و تمام النعمه، ج 2، ص 485.