- مقدمه 1
- بخش اول: ماهیت سبک زندگی منتظرانه 3
- اشاره 3
- 2. محدود بودن سرمایه های زندگی 5
- گفتار اول. ضرورت بحث از سبک زندگی 5
- اشاره 5
- فصل اول. درباره سبک زندگی 5
- 1. اجباری بودن سبک برای زندگی 5
- 3. گره خوردن سرنوشت انسان به سبک زندگی 6
- 4. تأثیر سبک زندگی بر باورهای درونی 7
- 1. معنای سبک 9
- گفتار دوم. مفهوم شناسی سبک زندگی 9
- اشاره 9
- 2. معنای زندگی 10
- 3. زندگی و اهداف آن 11
- 4. جایگاه امام در زندگی انسان 12
- 5. معنای سبک زندگی 14
- گفتار سوم. نسبت اخلاق و آداب با سبک زندگی 16
- فصل دوم. ماهیت انتظار 18
- گفتار اول. لزوم بازشناسی مفهوم انتظار 18
- گفتار دوم. نسبت انتظار و عمل 20
- گفتار سوم. گره خوردن ماهیت انتظار با جهاد و تلاش 21
- گفتار چهارم. مفهوم جهاد و انواع آن 25
- فصل سوم. معناشناسی سبک زندگی منتظرانه 28
- گفتار اول. نگاهی به تعریفها درباره سبک زندگی منتظرانه 28
- اشاره 28
- گفتار دوم. تعریف پیشنهادی از سبک زندگی منتظرانه 30
- گفتار سوم. نسبت سبک زندگی منتظرانه با سبک زندگی اسلامی و نظایر آن 33
- گفتار چهارم. ویژگیهای سبک زندگی منتظرانه 38
- اشاره 40
- بخش دوم: منزلت سبک زندگی منتظرانه 40
- فصل اول. فضیلت سبک زندگی منتظرانه 43
- گفتار اول. محبوبیت انتظار در نزد خدا 43
- اشاره 43
- گفتار دوم. زندگی انبیا و اولیای الهی به رنگ انتظار 44
- گفتار سوم. جایگاه انتظار در زندگی امام مهدی 46
- گفتار چهارم. زندگی منتظرانه و نیل به درجات عالی 47
- گفتار پنجم. زندگی منتظرانه، راه ورود به سپاه امام زمان 48
- گفتار اول. سرنوشت سازی سعادتمندانه 50
- فصل دوم. ضرورت سبک زندگی منتظرانه 50
- اشاره 50
- گفتار دوم. تبدیل سازی انتظار ظاهری به انتظار واقعی 52
- گفتار سوم. امیدافزایی در زندگی 53
- گفتار چهارم. هویت سازی و مقاوم سازی در برابر فرهنگ مادی غرب 55
- گفتار پنجم. زمینه سازی برای ظهور 57
- گفتار ششم. الگوسازی با تمدن سازی 60
- گفتار هفتم. اصلاح گری در فرد و اجتماع 63
- گفتار هشتم. انتقال عملی ارزشهای ناب مهدوی 65
- گفتار اول. نمادسازی باورهای مهدوی 67
- اشاره 67
- فصل سوم. آثار و کارکردهای سبک زندگی منتظرانه 67
- گفتار دوم. همدلی، همبستگی و همیاری جامعه منتظر 69
- گفتار چهارم. افزایش بهره وری در زندگی 71
- گفتار سوم. تأثیرگذاری تربیتی از جهت روشی 71
- گفتار پنجم. تلاش و پویایی هدفمند 73
- گفتار ششم. نشاط بخشی 74
- گفتار هشتم. تعهد آفرینی و قانون مداری 75
- گفتار هفتم. وحدت شخصیت و نظام مند شدن فعالیتها 75
- گفتار دهم. ظلم ستیزی در قالبهای مختلف 77
- گفتار نهم. پیش بینی و کنترل رفتارها 77
- گفتار یازدهم. تقویت نظام اسلامی 78
- بخش سوم: نگرشها و ارزشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 80
- اشاره 80
- اشاره 82
- گفتار اول. نگرش های هستی شناختی 82
- فصل اول. نگرشهای حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 82
- گفتار دوم. نگرش های الاهیاتی و توحیدی 84
- گفتار سوم. نگرش های انسان شناختی 86
- اشاره 86
- 1. در بعد انسانی و فراجنسیتی 87
- 2. در بعد جنسیتی 91
- 3. از جنبه فردی و اجتماعی 92
- فصل دوم. ارزش ها و گرایشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 95
- اشاره 95
- گفتار اول. ارزشهای توحیدی (در ارتباط با خدا و اولیای خدا) 96
- گفتار دوم. ارزشهای انسانی (در ارتباط با خود، انسانها، جامعه) 98
- گفتار سوم. ارزشهای غیر انسانی(در ارتباط با جماد، گیاه، حیوان و...) 100
- بخش چهارم: مؤلفه های رفتاری در سبک زندگی منتظرانه 102
- اشاره 102
- اشاره 104
- گفتار اول. در عبادت و مناجات 104
- فصل اول. سبک زندگی منتظرانه در حوزه عبادی (رابطه با خدا) 104
- اشاره 108
- گفتار دوم. در توسل و زیارت 108
- 1. زیارت آل یاسین 109
- 4. زیارت امام حسین 109
- 2. زیارت امین الله 109
- 3. زیارت جامعه کبیره 109
- اشاره 110
- فصل دوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه شخصی (رابطه با خود) 110
- گفتار اول. در خودسازی 110
- گفتار دوم. در علم آموزی 111
- اشاره 111
- 2. همنشینی با عالمان دین 113
- 1. اخلاص در علم آموزی 113
- 3. داشتن ابزار نوشتن و ثبت علوم 115
- 4. رعایت اهم و مهم در علم آموزی 115
- گفتار سوم. در اوقات فراغت و تفریح 116
- اشاره 116
- جایگاه اوقات فراغت از دیدگاه اسلام 117
- مفهوم اسلامی اوقات فراغت 119
- اول. برنامه ریزی 120
- اشاره 120
- بایسته های تفریح در انسان مؤمن منتظر 120
- سوم. محوریت خانواده 121
- چهارم. رعایت حلال و حرام 121
- دوم. رعایت اخلاق 121
- 1. مسافرت و گردش هدفمند 122
- پنجم. توجه به سلامت و بهداشت 122
- گونه ها و مصادیق اوقات فراغت 122
- اشاره 122
- 3. مطالعه و تألیف 123
- 4. فعالیتهای هنری 123
- 2. کار بدنی مناسب 123
- اشاره 124
- 5. فعالیتهای ورزشی 124
- گفتار چهارم. در مصرف و تغذیه 124
- 1. حلال خوری 125
- 2. طیب خوری 126
- 1. تقوای الهی در پوشش 127
- 2. در نظر گرفتن شرایط زمانی و عدم شهرت لباس 127
- گفتار پنجم. لباس و پوشش 127
- اشاره 127
- 3. در نظر گرفتن جنسیت و عدم شباهت لباس به جنس مخالف 128
- 5. لحاظ حیا و عفاف 129
- 4. در نظر گرفتن توانایی مالی و عدم اسراف 129
- 6. در نظر گرفتن سن و سال 130
- 7. توجه به موقعیت جبهه حق و باطل 131
- گفتار اول: در خانواده 132
- اشاره 132
- فصل سوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه اجتماعی 132
- اشاره 132
- 1. محوریت باورهای توحیدی و مهدوی 134
- 2. محوریت عقل و اندیشه 135
- 3. محوریت قسط و عدالت 137
- 4. محوریت عشق و محبت 137
- 5. مسئولیت محوری و رعایت حقوق همسر و فرزند 138
- 6. توجه به قابلیتهای زنانه و مردانه 139
- اشاره 140
- گفتار دوم: در جامعه 140
- 1. دعوت و ایجاد رغبت به سوی امام زمان 141
- 2. ترغیب دیگران به اصلاح جامعه 142
- 3. خوش خلقی، خیرخواهی و دلسوزی 143
- 4. دوستی با دوستان حضرت و دشمنی با دشمنان وی 144
- 5. استقامت و صبر اجتماعی 145
- گفتار سوم. در روابط با حاکم و حکومت اسلامی 147
- اشاره 147
- 1. خیر خواهی با حاکم و حکومت اسلامی 149
- 2. حمایت و اطاعت از حاکم و حکومت اسلامی 150
- سخن آخر 151
- منابع 152
مشاهده کنند این طور نیست که رهایشان کنند و سربازان جبهه باطل را هرچند به آنها لبخند زنند در آغوش گیرند. ایشان همانهایی هستند که مدال پر افتخار طوبی را از امام کاظم دریافت می کنند که فرمود:
طُوبَی لِشِیعَتِنَا الْمُتَمَسِّکِینَ بِحُبِّنَا فِی غَیْبَهِ قَائِمِنَا الثَّابِتِینَ عَلَی مُوَالاتِنَا وَ الْبَرَاءَهِ مِنْ أَعْدَائِنَا أُولَئِکَ مِنَّا وَ نَحْنُ مِنْهُمْ قَدْ رَضُوا بِنَا أَئِمَّهً فَرَضِینَا بِهِمْ شِیعَهً فَطُوبَی لَهُمْ ثُمَّ طُوبَی لَهُمْ هُمْ وَ اللَّهِ مَعَنَا فِی دَرَجَتِنَا یَوْمَ الْقِیَامَهِ؛ (1) خوشا بر احوال شیعیان ما که در غیبت قائم ما به رشته محبت ما تمسّک کرد و بر دوستی ما و بیزاری از دشمنان ما ثابت قدم هستند، آنها از ما و ما از آنهائیم، ایشان ما را به امامت و ما نیز آنان را به عنوان شیعه پذیرفته ایم. پس خوشا به حال آنها و خوشا بر احوال آنها؛ به خدا سوگند آنان در روز قیامت با ما هم درجه هستند.
5. استقامت و صبر اجتماعی
عصر غیبت امام عصر به تصریح آیات و روایات مهدوی زمانه آمیخته با مشکلات و سختیهاست و دین داری در این دوران بسیار مشکل است. از همین رو پیشوایان معصوم این مطلب را پیش بینی و راهبرد صبر را به شیعیان سفارش کردند؛ امام حسین در همین زمینه فرمود:
مِنَّا اثْنَا عَشَرَ مَهْدِیّاً أَوَّلُهُمْ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِی وَ هُوَ الْإِمَامُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ یُحْیِی اللَّهُ بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ یُظْهِرُ بِهِ دِیْنَ الْحَقِّ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ لَهُ غَیْبَهٌ یَرْتَدُّ فِیهَا أَقْوَامٌ وَ یَثْبُتُ فِیهَا عَلَی الدِّینِ آخَرُونَ فَیُؤْذَوْنَ وَ یُقَالُ لَهُمْ مَتی هذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ أَمَا إِنَّ الصَّابِرَ فِی غَیْبَتِهِ عَلَی الْأَذَی وَ التَّکْذِیبِ بِمَنْزِلَهِ الْمُجَاهِدِ بِالسَّیْفِ بَیْنَ یَدَیْ رَسُولِ اللَّهِ؛ (2) از ما خاندان دوازده مهدیّ خواهد بود که اوّلین آنها امیر المؤمنین علیّ بن أبی طالب است و آخرین آنها نهمین از فرزندان من است و او امام قائم به حقّ است و خدای تعالی زمین را به واسطه او پس از موت زنده کند و دین حقّ را به دست او بر همه ادیان چیره نماید؛ گرچه مشرکان را ناخوش آید. او را غیبتی است که اقوامی در آن مرتدّ
1- کفایه الأثر، ص 270.
2- کمال الدین و تمام النعمه، ج 1، ص 317.