سبک زندگی منتظرانه صفحه 46

گردید و پنداشتیم که آن نشانه مکروهی کوبنده و یا مصیبتی از مصائب روزگار است که بر وی نازل شده است. و گفتیم: ای فرزند بهترین خلایق! چشمانت گریان مباد! از چه حادثه ای اشکتان روان و سرشک از دیدگانتان ریزان است؟ و کدام حالتی است که این ماتم را بر شما واجب کرده است؟ گوید: امام صادق علیه السلام نفس عمیقی کشید که بر اثر آن درونش برآمد و هراسش افزون شد و فرمود: وای بر شما! صبح امروز در کتاب جفر می نگریستم و آن کتابی است که مشتمل بر علم منایا و بلایا و مصائب عظیمه و علم ما کان و ما یکون تا روز قیامت است، همان کتابی که خدای تعالی آن را به محمّد صلی الله علیه و آله و سلم و ائمّه پس از او علیهم السلام اختصاص داده است و در فصولی از آن می نگریستم، میلاد قائم ما و غیبتش و تأخیر کردن و طول عمرش و بلوای مؤمنان در آن زمان و پیدایش شکوک در قلوب آنها به واسطه طول غیبت و مرتد شدن آنها از دینشان و برکندن رشته اسلام از گردنهایشان که خدای تعالی فرموده است: وَ کُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِی عُنُقِهِ که مقصود از آن ولایت است و پس از آنکه در آن فصول نگریستم رقّتی مرا فرا گرفت و اندوه بر من مستولی شد». (1)

گفتار سوم. جایگاه انتظار در زندگی امام مهدی

بزرگترین فضیلت سبک زندگی منتظرانه آن است که خود مهدی منتظر عجل الله تعالی فرجه الشریف چنین رویکردی را در زندگی برگزیده و بیش از هزار سال با چنین سبکی زندگی می کند، زیرا ما در ادعیه و زیارات حضرت بقیت الله- که مرجعی برای آگاهی به خواسته های اوست- ایشان را نیز از طرفی مجاهد(الْجَحْجَاحِ الْمُجَاهِد) (2) و از سویی منتظر ظهور خودشان، معرفی می کنیم. به عنوان نمونه در ضمن دعایی که توسط نایب چهارم امام عصر به ما رسیده و سفارش شده که در عصر غیبت بخوانیم و با عبارت: «اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَک...» آغاز می شود، چنین می گوییم: «...فَبِإِذْنِکَ غَابَ عَنْ بَرِیَّتِکَ وَ أَمْرَکَ یَنْتَظِر؛ (3)...و با اذن تو از مردمان غایب گردید و در انتظار امر تو برای ظهور به سر می برد». همچنین در بخشی از

1- کمال الدین و تمام النعمه، ترجمه پهلوان، ج 2، ص 33-31.
2- مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج 1، ص 409.
3- کمال الدین و تمام النعمه، ج2 ص512.