- مقدمه 1
- بخش اول: ماهیت سبک زندگی منتظرانه 3
- اشاره 3
- فصل اول. درباره سبک زندگی 5
- 2. محدود بودن سرمایه های زندگی 5
- 1. اجباری بودن سبک برای زندگی 5
- اشاره 5
- گفتار اول. ضرورت بحث از سبک زندگی 5
- 3. گره خوردن سرنوشت انسان به سبک زندگی 6
- 4. تأثیر سبک زندگی بر باورهای درونی 7
- اشاره 9
- گفتار دوم. مفهوم شناسی سبک زندگی 9
- 1. معنای سبک 9
- 2. معنای زندگی 10
- 3. زندگی و اهداف آن 11
- 4. جایگاه امام در زندگی انسان 12
- 5. معنای سبک زندگی 14
- گفتار سوم. نسبت اخلاق و آداب با سبک زندگی 16
- گفتار اول. لزوم بازشناسی مفهوم انتظار 18
- فصل دوم. ماهیت انتظار 18
- گفتار دوم. نسبت انتظار و عمل 20
- گفتار سوم. گره خوردن ماهیت انتظار با جهاد و تلاش 21
- گفتار چهارم. مفهوم جهاد و انواع آن 25
- اشاره 28
- گفتار اول. نگاهی به تعریفها درباره سبک زندگی منتظرانه 28
- فصل سوم. معناشناسی سبک زندگی منتظرانه 28
- گفتار دوم. تعریف پیشنهادی از سبک زندگی منتظرانه 30
- گفتار سوم. نسبت سبک زندگی منتظرانه با سبک زندگی اسلامی و نظایر آن 33
- گفتار چهارم. ویژگیهای سبک زندگی منتظرانه 38
- بخش دوم: منزلت سبک زندگی منتظرانه 40
- اشاره 40
- گفتار اول. محبوبیت انتظار در نزد خدا 43
- اشاره 43
- فصل اول. فضیلت سبک زندگی منتظرانه 43
- گفتار دوم. زندگی انبیا و اولیای الهی به رنگ انتظار 44
- گفتار سوم. جایگاه انتظار در زندگی امام مهدی 46
- گفتار چهارم. زندگی منتظرانه و نیل به درجات عالی 47
- گفتار پنجم. زندگی منتظرانه، راه ورود به سپاه امام زمان 48
- گفتار اول. سرنوشت سازی سعادتمندانه 50
- اشاره 50
- فصل دوم. ضرورت سبک زندگی منتظرانه 50
- گفتار دوم. تبدیل سازی انتظار ظاهری به انتظار واقعی 52
- گفتار سوم. امیدافزایی در زندگی 53
- گفتار چهارم. هویت سازی و مقاوم سازی در برابر فرهنگ مادی غرب 55
- گفتار پنجم. زمینه سازی برای ظهور 57
- گفتار ششم. الگوسازی با تمدن سازی 60
- گفتار هفتم. اصلاح گری در فرد و اجتماع 63
- گفتار هشتم. انتقال عملی ارزشهای ناب مهدوی 65
- اشاره 67
- گفتار اول. نمادسازی باورهای مهدوی 67
- فصل سوم. آثار و کارکردهای سبک زندگی منتظرانه 67
- گفتار دوم. همدلی، همبستگی و همیاری جامعه منتظر 69
- گفتار سوم. تأثیرگذاری تربیتی از جهت روشی 71
- گفتار چهارم. افزایش بهره وری در زندگی 71
- گفتار پنجم. تلاش و پویایی هدفمند 73
- گفتار ششم. نشاط بخشی 74
- گفتار هشتم. تعهد آفرینی و قانون مداری 75
- گفتار هفتم. وحدت شخصیت و نظام مند شدن فعالیتها 75
- گفتار دهم. ظلم ستیزی در قالبهای مختلف 77
- گفتار نهم. پیش بینی و کنترل رفتارها 77
- گفتار یازدهم. تقویت نظام اسلامی 78
- اشاره 80
- بخش سوم: نگرشها و ارزشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 80
- فصل اول. نگرشهای حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 82
- گفتار اول. نگرش های هستی شناختی 82
- اشاره 82
- گفتار دوم. نگرش های الاهیاتی و توحیدی 84
- اشاره 86
- گفتار سوم. نگرش های انسان شناختی 86
- 1. در بعد انسانی و فراجنسیتی 87
- 2. در بعد جنسیتی 91
- 3. از جنبه فردی و اجتماعی 92
- فصل دوم. ارزش ها و گرایشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 95
- اشاره 95
- گفتار اول. ارزشهای توحیدی (در ارتباط با خدا و اولیای خدا) 96
- گفتار دوم. ارزشهای انسانی (در ارتباط با خود، انسانها، جامعه) 98
- گفتار سوم. ارزشهای غیر انسانی(در ارتباط با جماد، گیاه، حیوان و...) 100
- بخش چهارم: مؤلفه های رفتاری در سبک زندگی منتظرانه 102
- اشاره 102
- گفتار اول. در عبادت و مناجات 104
- اشاره 104
- فصل اول. سبک زندگی منتظرانه در حوزه عبادی (رابطه با خدا) 104
- گفتار دوم. در توسل و زیارت 108
- اشاره 108
- 2. زیارت امین الله 109
- 4. زیارت امام حسین 109
- 1. زیارت آل یاسین 109
- 3. زیارت جامعه کبیره 109
- اشاره 110
- فصل دوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه شخصی (رابطه با خود) 110
- گفتار اول. در خودسازی 110
- گفتار دوم. در علم آموزی 111
- اشاره 111
- 1. اخلاص در علم آموزی 113
- 2. همنشینی با عالمان دین 113
- 3. داشتن ابزار نوشتن و ثبت علوم 115
- 4. رعایت اهم و مهم در علم آموزی 115
- گفتار سوم. در اوقات فراغت و تفریح 116
- اشاره 116
- جایگاه اوقات فراغت از دیدگاه اسلام 117
- مفهوم اسلامی اوقات فراغت 119
- اول. برنامه ریزی 120
- بایسته های تفریح در انسان مؤمن منتظر 120
- اشاره 120
- سوم. محوریت خانواده 121
- چهارم. رعایت حلال و حرام 121
- دوم. رعایت اخلاق 121
- پنجم. توجه به سلامت و بهداشت 122
- 1. مسافرت و گردش هدفمند 122
- گونه ها و مصادیق اوقات فراغت 122
- اشاره 122
- 2. کار بدنی مناسب 123
- 4. فعالیتهای هنری 123
- 3. مطالعه و تألیف 123
- اشاره 124
- 5. فعالیتهای ورزشی 124
- گفتار چهارم. در مصرف و تغذیه 124
- 1. حلال خوری 125
- 2. طیب خوری 126
- 1. تقوای الهی در پوشش 127
- اشاره 127
- 2. در نظر گرفتن شرایط زمانی و عدم شهرت لباس 127
- گفتار پنجم. لباس و پوشش 127
- 3. در نظر گرفتن جنسیت و عدم شباهت لباس به جنس مخالف 128
- 4. در نظر گرفتن توانایی مالی و عدم اسراف 129
- 5. لحاظ حیا و عفاف 129
- 6. در نظر گرفتن سن و سال 130
- 7. توجه به موقعیت جبهه حق و باطل 131
- گفتار اول: در خانواده 132
- اشاره 132
- فصل سوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه اجتماعی 132
- اشاره 132
- 1. محوریت باورهای توحیدی و مهدوی 134
- 2. محوریت عقل و اندیشه 135
- 4. محوریت عشق و محبت 137
- 3. محوریت قسط و عدالت 137
- 5. مسئولیت محوری و رعایت حقوق همسر و فرزند 138
- 6. توجه به قابلیتهای زنانه و مردانه 139
- اشاره 140
- گفتار دوم: در جامعه 140
- 1. دعوت و ایجاد رغبت به سوی امام زمان 141
- 2. ترغیب دیگران به اصلاح جامعه 142
- 3. خوش خلقی، خیرخواهی و دلسوزی 143
- 4. دوستی با دوستان حضرت و دشمنی با دشمنان وی 144
- 5. استقامت و صبر اجتماعی 145
- گفتار سوم. در روابط با حاکم و حکومت اسلامی 147
- اشاره 147
- 1. خیر خواهی با حاکم و حکومت اسلامی 149
- 2. حمایت و اطاعت از حاکم و حکومت اسلامی 150
- سخن آخر 151
- منابع 152
شکل دهی اراده ما بسیار مؤثر است. شرکت های بزرگ که برای تبلیغ فراورده های خود، مبالغ هنگفتی هزینه می کنند با جلب توجه و تداعی معانی مکرر، در ناخودآگاه وجود ما باورهای جدید ایجاد می کنند و اراده ما را برای خرید آن کالاها تحت فشار قرار می دهند.
3. فایده دیگر نماد این است که باطن و شخصیت فرد را می نمایاند. شیخ فضل الله نوری با امتناع از نصب پرچم بیگانه بر آستانه منزل، ایمان و باور خود را نمایانده است. حجاب دختران دانشجوی اروپایی که با مخالفت شدید دولتمردان روبرو شد، همین نقش را ایفاد کرده است.
4. نماد علاوه بر اینکه معنای خود را می نمایاند، درجه حضور و حیات آن معنی را در جامعه بیان می کند. التزام مسلمانان به احکام شرعی، اعلام حضور اسلام و حیات آن در جامعه است. صلیب و صدای ناقوس کلیسا ابراز موجودیت فکر مسیحی است. مظاهر جبهه و جنگ نشان دهنده آن است که اجتماع اسلامی پس از پایان جنگ نیز شهادت و جانبازی در راه خدا را ارزشمند می داند.
5. نماد، توسعه دهنده فکر و ایده و فرهنگ در اجتماع خصوصاً برای نسل های آینده است». (1)
همان گونه که پوشیدن پیراهن مشکی در ایام محرم، عشق ما به امام حسین علیه السلام و فرهنگ عاشورا را بیان می کند، استفاده از نمادهایی که متعلق به فرهنگ ضد دینی غرب است نشانه اعلام علاقه و وفاداری نسبت به آن اعلام بوده و نوعی آمادگی برای عضویت در جبهه آنهاست. به همین علت بوده که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به امت خود سفارش فرمود: «لَا تَتَشَبَّهُوا بِالْیَهُودِ وَ النَّصَارَی؛ ظاهر خود را شبیه یهود و نصارا نکنید». (2)
امام صادق نیز در کلامی حکمت آموز فرمود:
أَوْحَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَی نَبِیٍّ مِنْ أَنْبِیَائِهِ: قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ لَا یَلْبَسُوا لِبَاسَ أَعْدَائِی وَ لَا یَطْعَمُوا مَطَاعِمَ أَعْدَائِی وَ لَا یَسْلُکُوا مَسَالِکَ أَعْدَائِی فَیَکُونُوا أَعْدَائِی کَمَا هُمْ أَعْدَائِی؛ (3)خداوند عزوجل به یکی از انبیایش وحی فرمود که به مؤمنان بگو: لباس
1- محمد نوری، نماد و معنا در آیینه فرهنگ، مجله: پگاه حوزه، دهم آبان 1382، ش 107.
2- الخصال، ج2، ص498.
3- من لا یحضره الفقیه، ج1، ص252.