- مقدمه 1
- اشاره 3
- بخش اول: ماهیت سبک زندگی منتظرانه 3
- گفتار اول. ضرورت بحث از سبک زندگی 5
- اشاره 5
- فصل اول. درباره سبک زندگی 5
- 2. محدود بودن سرمایه های زندگی 5
- 1. اجباری بودن سبک برای زندگی 5
- 3. گره خوردن سرنوشت انسان به سبک زندگی 6
- 4. تأثیر سبک زندگی بر باورهای درونی 7
- 1. معنای سبک 9
- اشاره 9
- گفتار دوم. مفهوم شناسی سبک زندگی 9
- 2. معنای زندگی 10
- 3. زندگی و اهداف آن 11
- 4. جایگاه امام در زندگی انسان 12
- 5. معنای سبک زندگی 14
- گفتار سوم. نسبت اخلاق و آداب با سبک زندگی 16
- گفتار اول. لزوم بازشناسی مفهوم انتظار 18
- فصل دوم. ماهیت انتظار 18
- گفتار دوم. نسبت انتظار و عمل 20
- گفتار سوم. گره خوردن ماهیت انتظار با جهاد و تلاش 21
- گفتار چهارم. مفهوم جهاد و انواع آن 25
- فصل سوم. معناشناسی سبک زندگی منتظرانه 28
- اشاره 28
- گفتار اول. نگاهی به تعریفها درباره سبک زندگی منتظرانه 28
- گفتار دوم. تعریف پیشنهادی از سبک زندگی منتظرانه 30
- گفتار سوم. نسبت سبک زندگی منتظرانه با سبک زندگی اسلامی و نظایر آن 33
- گفتار چهارم. ویژگیهای سبک زندگی منتظرانه 38
- بخش دوم: منزلت سبک زندگی منتظرانه 40
- اشاره 40
- فصل اول. فضیلت سبک زندگی منتظرانه 43
- اشاره 43
- گفتار اول. محبوبیت انتظار در نزد خدا 43
- گفتار دوم. زندگی انبیا و اولیای الهی به رنگ انتظار 44
- گفتار سوم. جایگاه انتظار در زندگی امام مهدی 46
- گفتار چهارم. زندگی منتظرانه و نیل به درجات عالی 47
- گفتار پنجم. زندگی منتظرانه، راه ورود به سپاه امام زمان 48
- گفتار اول. سرنوشت سازی سعادتمندانه 50
- اشاره 50
- فصل دوم. ضرورت سبک زندگی منتظرانه 50
- گفتار دوم. تبدیل سازی انتظار ظاهری به انتظار واقعی 52
- گفتار سوم. امیدافزایی در زندگی 53
- گفتار چهارم. هویت سازی و مقاوم سازی در برابر فرهنگ مادی غرب 55
- گفتار پنجم. زمینه سازی برای ظهور 57
- گفتار ششم. الگوسازی با تمدن سازی 60
- گفتار هفتم. اصلاح گری در فرد و اجتماع 63
- گفتار هشتم. انتقال عملی ارزشهای ناب مهدوی 65
- فصل سوم. آثار و کارکردهای سبک زندگی منتظرانه 67
- گفتار اول. نمادسازی باورهای مهدوی 67
- اشاره 67
- گفتار دوم. همدلی، همبستگی و همیاری جامعه منتظر 69
- گفتار سوم. تأثیرگذاری تربیتی از جهت روشی 71
- گفتار چهارم. افزایش بهره وری در زندگی 71
- گفتار پنجم. تلاش و پویایی هدفمند 73
- گفتار ششم. نشاط بخشی 74
- گفتار هشتم. تعهد آفرینی و قانون مداری 75
- گفتار هفتم. وحدت شخصیت و نظام مند شدن فعالیتها 75
- گفتار دهم. ظلم ستیزی در قالبهای مختلف 77
- گفتار نهم. پیش بینی و کنترل رفتارها 77
- گفتار یازدهم. تقویت نظام اسلامی 78
- اشاره 80
- بخش سوم: نگرشها و ارزشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 80
- گفتار اول. نگرش های هستی شناختی 82
- فصل اول. نگرشهای حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 82
- اشاره 82
- گفتار دوم. نگرش های الاهیاتی و توحیدی 84
- گفتار سوم. نگرش های انسان شناختی 86
- اشاره 86
- 1. در بعد انسانی و فراجنسیتی 87
- 2. در بعد جنسیتی 91
- 3. از جنبه فردی و اجتماعی 92
- اشاره 95
- فصل دوم. ارزش ها و گرایشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 95
- گفتار اول. ارزشهای توحیدی (در ارتباط با خدا و اولیای خدا) 96
- گفتار دوم. ارزشهای انسانی (در ارتباط با خود، انسانها، جامعه) 98
- گفتار سوم. ارزشهای غیر انسانی(در ارتباط با جماد، گیاه، حیوان و...) 100
- اشاره 102
- بخش چهارم: مؤلفه های رفتاری در سبک زندگی منتظرانه 102
- فصل اول. سبک زندگی منتظرانه در حوزه عبادی (رابطه با خدا) 104
- اشاره 104
- گفتار اول. در عبادت و مناجات 104
- اشاره 108
- گفتار دوم. در توسل و زیارت 108
- 1. زیارت آل یاسین 109
- 4. زیارت امام حسین 109
- 3. زیارت جامعه کبیره 109
- 2. زیارت امین الله 109
- اشاره 110
- فصل دوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه شخصی (رابطه با خود) 110
- گفتار اول. در خودسازی 110
- گفتار دوم. در علم آموزی 111
- اشاره 111
- 1. اخلاص در علم آموزی 113
- 2. همنشینی با عالمان دین 113
- 4. رعایت اهم و مهم در علم آموزی 115
- 3. داشتن ابزار نوشتن و ثبت علوم 115
- گفتار سوم. در اوقات فراغت و تفریح 116
- اشاره 116
- جایگاه اوقات فراغت از دیدگاه اسلام 117
- مفهوم اسلامی اوقات فراغت 119
- اشاره 120
- اول. برنامه ریزی 120
- بایسته های تفریح در انسان مؤمن منتظر 120
- سوم. محوریت خانواده 121
- دوم. رعایت اخلاق 121
- چهارم. رعایت حلال و حرام 121
- گونه ها و مصادیق اوقات فراغت 122
- 1. مسافرت و گردش هدفمند 122
- پنجم. توجه به سلامت و بهداشت 122
- اشاره 122
- 2. کار بدنی مناسب 123
- 3. مطالعه و تألیف 123
- 4. فعالیتهای هنری 123
- 5. فعالیتهای ورزشی 124
- اشاره 124
- گفتار چهارم. در مصرف و تغذیه 124
- 1. حلال خوری 125
- 2. طیب خوری 126
- گفتار پنجم. لباس و پوشش 127
- 1. تقوای الهی در پوشش 127
- 2. در نظر گرفتن شرایط زمانی و عدم شهرت لباس 127
- اشاره 127
- 3. در نظر گرفتن جنسیت و عدم شباهت لباس به جنس مخالف 128
- 5. لحاظ حیا و عفاف 129
- 4. در نظر گرفتن توانایی مالی و عدم اسراف 129
- 6. در نظر گرفتن سن و سال 130
- 7. توجه به موقعیت جبهه حق و باطل 131
- گفتار اول: در خانواده 132
- اشاره 132
- اشاره 132
- فصل سوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه اجتماعی 132
- 1. محوریت باورهای توحیدی و مهدوی 134
- 2. محوریت عقل و اندیشه 135
- 4. محوریت عشق و محبت 137
- 3. محوریت قسط و عدالت 137
- 5. مسئولیت محوری و رعایت حقوق همسر و فرزند 138
- 6. توجه به قابلیتهای زنانه و مردانه 139
- اشاره 140
- گفتار دوم: در جامعه 140
- 1. دعوت و ایجاد رغبت به سوی امام زمان 141
- 2. ترغیب دیگران به اصلاح جامعه 142
- 3. خوش خلقی، خیرخواهی و دلسوزی 143
- 4. دوستی با دوستان حضرت و دشمنی با دشمنان وی 144
- 5. استقامت و صبر اجتماعی 145
- گفتار سوم. در روابط با حاکم و حکومت اسلامی 147
- اشاره 147
- 1. خیر خواهی با حاکم و حکومت اسلامی 149
- 2. حمایت و اطاعت از حاکم و حکومت اسلامی 150
- سخن آخر 151
- منابع 152
زندگی کنید می میرید و همان طور که می میرید برانگیخته می شوید و به همان سان که برانگیخته می شوید (برای حساب رسی و تعیین سرنوشت) محشور خواهید شد.
همه اینها گواه آن است که روشمند بودن، آن قدر در زندگی مهم است که زندگی، بدون شیوه و برنامه مبتنی بر بینش و نگرش صحیح، سود و فایده ای ندارد؛ کما اینکه امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمود:
«لَا حَیَاهَ إِلَّا بِالدِّین؛ حیات حقیقی تنها در سایه دین داری است». (1)
البته اینکه معیار برنامه ریزی صحیح و انتخاب سبک صحیح زندگی چیست، مطلبی دیگر است که لابلای مطالب این نوشتار به آن پاسخ خواهیم داد.
4. تأثیر سبک زندگی بر باورهای درونی
در هنگامه طرح موضوع سبک زندگی و تکرار فراوان آن توسط افراد و رسانه ها، ممکن است کسی بگوید چه اهمیتی دارد که برای تأمین نیاز ها و گذران زندگی خود از چه سبکی استفاده کنیم؟ در پاسخ باید گفت: یکی از اصول مهم تربیتی و آموزه های دینی، اصل ثابت شده رابطه ظاهر با باطن و تأثیر متقابل آن دو بر یکدیگر است. امام خمینی رحمه الله در این باره می فرماید:
ما بین ظاهر و باطن و سرّ و علن انسانی، یک ارتباط و علاقه طبیعیه ای است که آثار هر یک و افعال و حرکات هر یک را در دیگری سرایتی عظیم و تأثیری غریب است؛ و این مطلب علاوه بر آنکه برهانی است، وجدان و عیان هم شاهد بر آن است؛ چنانچه حالات صحت و مرض بدن و عوارض مزاجیه و حالات داخلیه و خارجیه بدن، در روح و باطن مؤثر است؛ و به عکس، حالات خلقیه و روحیه و ملکات نفسانیه در حرکات و سکنات و افعال بدنیه، طبعاً و من غیر رویّه، مؤثر است. (2)
اما متأسفانه این اصل مهم در تربیت و خودسازی معمولاً از جنبه تأثیر ظاهر بر باطن، مورد بی توجهی مسلمانان واقع شده است؛ در حالی که قرآن کریم در این باره می فرماید:
1- الإرشاد، ج 1، ص296.
2- سر الصلوه، ص 28.