- مقدمه 1
- اشاره 3
- بخش اول: ماهیت سبک زندگی منتظرانه 3
- 2. محدود بودن سرمایه های زندگی 5
- 1. اجباری بودن سبک برای زندگی 5
- فصل اول. درباره سبک زندگی 5
- اشاره 5
- گفتار اول. ضرورت بحث از سبک زندگی 5
- 3. گره خوردن سرنوشت انسان به سبک زندگی 6
- 4. تأثیر سبک زندگی بر باورهای درونی 7
- گفتار دوم. مفهوم شناسی سبک زندگی 9
- اشاره 9
- 1. معنای سبک 9
- 2. معنای زندگی 10
- 3. زندگی و اهداف آن 11
- 4. جایگاه امام در زندگی انسان 12
- 5. معنای سبک زندگی 14
- گفتار سوم. نسبت اخلاق و آداب با سبک زندگی 16
- گفتار اول. لزوم بازشناسی مفهوم انتظار 18
- فصل دوم. ماهیت انتظار 18
- گفتار دوم. نسبت انتظار و عمل 20
- گفتار سوم. گره خوردن ماهیت انتظار با جهاد و تلاش 21
- گفتار چهارم. مفهوم جهاد و انواع آن 25
- اشاره 28
- فصل سوم. معناشناسی سبک زندگی منتظرانه 28
- گفتار اول. نگاهی به تعریفها درباره سبک زندگی منتظرانه 28
- گفتار دوم. تعریف پیشنهادی از سبک زندگی منتظرانه 30
- گفتار سوم. نسبت سبک زندگی منتظرانه با سبک زندگی اسلامی و نظایر آن 33
- گفتار چهارم. ویژگیهای سبک زندگی منتظرانه 38
- بخش دوم: منزلت سبک زندگی منتظرانه 40
- اشاره 40
- اشاره 43
- فصل اول. فضیلت سبک زندگی منتظرانه 43
- گفتار اول. محبوبیت انتظار در نزد خدا 43
- گفتار دوم. زندگی انبیا و اولیای الهی به رنگ انتظار 44
- گفتار سوم. جایگاه انتظار در زندگی امام مهدی 46
- گفتار چهارم. زندگی منتظرانه و نیل به درجات عالی 47
- گفتار پنجم. زندگی منتظرانه، راه ورود به سپاه امام زمان 48
- گفتار اول. سرنوشت سازی سعادتمندانه 50
- فصل دوم. ضرورت سبک زندگی منتظرانه 50
- اشاره 50
- گفتار دوم. تبدیل سازی انتظار ظاهری به انتظار واقعی 52
- گفتار سوم. امیدافزایی در زندگی 53
- گفتار چهارم. هویت سازی و مقاوم سازی در برابر فرهنگ مادی غرب 55
- گفتار پنجم. زمینه سازی برای ظهور 57
- گفتار ششم. الگوسازی با تمدن سازی 60
- گفتار هفتم. اصلاح گری در فرد و اجتماع 63
- گفتار هشتم. انتقال عملی ارزشهای ناب مهدوی 65
- فصل سوم. آثار و کارکردهای سبک زندگی منتظرانه 67
- اشاره 67
- گفتار اول. نمادسازی باورهای مهدوی 67
- گفتار دوم. همدلی، همبستگی و همیاری جامعه منتظر 69
- گفتار چهارم. افزایش بهره وری در زندگی 71
- گفتار سوم. تأثیرگذاری تربیتی از جهت روشی 71
- گفتار پنجم. تلاش و پویایی هدفمند 73
- گفتار ششم. نشاط بخشی 74
- گفتار هفتم. وحدت شخصیت و نظام مند شدن فعالیتها 75
- گفتار هشتم. تعهد آفرینی و قانون مداری 75
- گفتار دهم. ظلم ستیزی در قالبهای مختلف 77
- گفتار نهم. پیش بینی و کنترل رفتارها 77
- گفتار یازدهم. تقویت نظام اسلامی 78
- اشاره 80
- بخش سوم: نگرشها و ارزشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 80
- گفتار اول. نگرش های هستی شناختی 82
- اشاره 82
- فصل اول. نگرشهای حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 82
- گفتار دوم. نگرش های الاهیاتی و توحیدی 84
- اشاره 86
- گفتار سوم. نگرش های انسان شناختی 86
- 1. در بعد انسانی و فراجنسیتی 87
- 2. در بعد جنسیتی 91
- 3. از جنبه فردی و اجتماعی 92
- فصل دوم. ارزش ها و گرایشهای عمومی حاکم بر سبک زندگی منتظرانه 95
- اشاره 95
- گفتار اول. ارزشهای توحیدی (در ارتباط با خدا و اولیای خدا) 96
- گفتار دوم. ارزشهای انسانی (در ارتباط با خود، انسانها، جامعه) 98
- گفتار سوم. ارزشهای غیر انسانی(در ارتباط با جماد، گیاه، حیوان و...) 100
- بخش چهارم: مؤلفه های رفتاری در سبک زندگی منتظرانه 102
- اشاره 102
- اشاره 104
- فصل اول. سبک زندگی منتظرانه در حوزه عبادی (رابطه با خدا) 104
- گفتار اول. در عبادت و مناجات 104
- اشاره 108
- گفتار دوم. در توسل و زیارت 108
- 2. زیارت امین الله 109
- 1. زیارت آل یاسین 109
- 4. زیارت امام حسین 109
- 3. زیارت جامعه کبیره 109
- اشاره 110
- گفتار اول. در خودسازی 110
- فصل دوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه شخصی (رابطه با خود) 110
- گفتار دوم. در علم آموزی 111
- اشاره 111
- 1. اخلاص در علم آموزی 113
- 2. همنشینی با عالمان دین 113
- 4. رعایت اهم و مهم در علم آموزی 115
- 3. داشتن ابزار نوشتن و ثبت علوم 115
- گفتار سوم. در اوقات فراغت و تفریح 116
- اشاره 116
- جایگاه اوقات فراغت از دیدگاه اسلام 117
- مفهوم اسلامی اوقات فراغت 119
- اشاره 120
- بایسته های تفریح در انسان مؤمن منتظر 120
- اول. برنامه ریزی 120
- چهارم. رعایت حلال و حرام 121
- سوم. محوریت خانواده 121
- دوم. رعایت اخلاق 121
- پنجم. توجه به سلامت و بهداشت 122
- اشاره 122
- گونه ها و مصادیق اوقات فراغت 122
- 1. مسافرت و گردش هدفمند 122
- 2. کار بدنی مناسب 123
- 3. مطالعه و تألیف 123
- 4. فعالیتهای هنری 123
- گفتار چهارم. در مصرف و تغذیه 124
- 5. فعالیتهای ورزشی 124
- اشاره 124
- 1. حلال خوری 125
- 2. طیب خوری 126
- اشاره 127
- 2. در نظر گرفتن شرایط زمانی و عدم شهرت لباس 127
- گفتار پنجم. لباس و پوشش 127
- 1. تقوای الهی در پوشش 127
- 3. در نظر گرفتن جنسیت و عدم شباهت لباس به جنس مخالف 128
- 4. در نظر گرفتن توانایی مالی و عدم اسراف 129
- 5. لحاظ حیا و عفاف 129
- 6. در نظر گرفتن سن و سال 130
- 7. توجه به موقعیت جبهه حق و باطل 131
- اشاره 132
- اشاره 132
- فصل سوم. سبک زندگی منتظرانه در حوزه اجتماعی 132
- گفتار اول: در خانواده 132
- 1. محوریت باورهای توحیدی و مهدوی 134
- 2. محوریت عقل و اندیشه 135
- 4. محوریت عشق و محبت 137
- 3. محوریت قسط و عدالت 137
- 5. مسئولیت محوری و رعایت حقوق همسر و فرزند 138
- 6. توجه به قابلیتهای زنانه و مردانه 139
- اشاره 140
- گفتار دوم: در جامعه 140
- 1. دعوت و ایجاد رغبت به سوی امام زمان 141
- 2. ترغیب دیگران به اصلاح جامعه 142
- 3. خوش خلقی، خیرخواهی و دلسوزی 143
- 4. دوستی با دوستان حضرت و دشمنی با دشمنان وی 144
- 5. استقامت و صبر اجتماعی 145
- گفتار سوم. در روابط با حاکم و حکومت اسلامی 147
- اشاره 147
- 1. خیر خواهی با حاکم و حکومت اسلامی 149
- 2. حمایت و اطاعت از حاکم و حکومت اسلامی 150
- سخن آخر 151
- منابع 152
3. زن و مرد دو بخش از یک حقیقت هستند؛ (1)
4. به خاطر تشابه مرد و زن، برخی از وظایف آنها مشترک است؛ (2)
5. به خاطر وجود تفاوتها در زن و مرد، هر کدام وظایف اختصاصی دارند؛ (3)
6. خانواده نهادی است که جنبه جنسیتی زن و مرد را در مسیر کمال مدیریت می کند؛ (4)
7. زن و شوهر مکمل هم هستند. (5)
3. از جنبه فردی و اجتماعی
علاوه بر تقسیم مباحث انسان شناختی از بعد جنسیتی و فراجنسیتی، می توان و باید از جنبه سوم، یعنی فردی و اجتماعی نیز شناخت کافی نسبت به او داشت؛ برخی از این
1- «وَ اللَّهُ خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَهٍ ثُمَّ جَعَلَکُمْ أَزْواجاً؛و خداست که شما را از خاک و سپس از نطفه خلق کرد و آن گاه شما را نر و ماده کرد»؛ (فاطر/11).
2- «وَ مَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثی وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّهَ وَ لا یُظْلَمُونَ نَقیراً؛ و کسانی که کارهای شایسته کنند- چه مرد باشند یا آن- در حالی که مؤمن باشند، آنان داخل بهشت می شوند، و به قدر گودی پشت هسته خرمایی مورد ستم قرار نمی گیرند»؛ (نساء/124).
3- برای مردان: «الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَی النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ؛ مردان، سرپرست زنانند، به دلیل آنکه خدا برخی از ایشان را بر برخی برتری داده و [نیز] به دلیل آنکه از اموالشان خرج می کنند»؛ (نساء/34). برای زنان: « وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ یَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا یُبْدینَ زینَتَهُنَّ إِلاَّ ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْیَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلی جُیُوبِهِنَّ وَ لا یُبْدینَ زینَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنی إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنی أَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسائِهِنَّ أَوْ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُنَّ أَوِ التَّابِعینَ غَیْرِ أُولِی الْإِرْبَهِ مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذینَ لَمْ یَظْهَرُوا عَلی عَوْراتِ النِّساءِ وَ لا یَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیُعْلَمَ ما یُخْفینَ مِنْ زینَتِهِن؛ و به زنان با ایمان بگو: «دیدگان خود را [از هر نامحرمی] فرو بندند و پاکدامنی ورزند و زیورهای خود را آشکار نگردانند مگر آنچه که [طبعاً] از آن پیداست. و باید روسری خود را بر گردنِ خویش [فرو] اندازند، و زیورهایشان را جز برای شوهرانشان یا پدرانشان یا پدران شوهرانشان یا پسرانشان یا پسران شوهرانشان یا برادرانشان یا پسران برادرانشان یا پسران خواهرانشان یا زنان [همکیش] خود یا کنیزانشان یا خدمتکاران مرد که [از زن] بی نیازند یا کودکانی که بر عورتهای زنان وقوف حاصل نکرده اند، آشکار نکنند و پاهای خود را [به گونه ای به زمین] نکوبند تا آنچه از زینتشان نهفته می دارند معلوم گردد»؛ (نور/31).
4- «وَ مِنْ آیاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْواجاً لِتَسْکُنُوا إِلَیْها؛ و از نشانه های او اینکه از [نوع] خودتان همسرانی برای شما آفرید تا بدانها آرام گیرید»؛( روم/21).
5- «هُنَّ لِباسٌ لَکُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُن؛ایشان پوشش شما و شما پوششی هستید برای آنان»؛ (بقره/187).