سبک زندگی منتظرانه صفحه 98

گفتار دوم. ارزشهای انسانی (در ارتباط با خود، انسانها، جامعه)

بخش دیگر از ارزشهای حاکم در شکل گیری سبک زندگی منتظرانه مربوط به روابط انسانی مبتنی بر جهان بینی اسلامی است. با توجه به اینکه نوع رابطه انسانی را به سه قسم رابطه انسان با خود، انسان دیگر و جامعه انسانی می توان تقسیم نمود برخی از مهمترین ارزشهایی که در این روابط سهم قابل توجهی دارند از قرار ذیل است:

1. گرایش به کمالات برتر؛ (1)

2. میل به عزت نفس؛ (2)

3. حس زیبایی خواهی؛ (3)

4. روحیه قناعت (4) و عدم طمع؛ (5)

5. صبر و استقامت در امور؛ (6)

6. میل به کار و تولید؛ (7)

1- «أَ رَضیتُمْ بِالْحَیاهِ الدُّنْیا مِنَ الْآخِرَهِ فَما مَتاعُ الْحَیاهِ الدُّنْیا فِی الْآخِرَهِ إِلاَّ قَلیلٌ؛ آیا به جای آخرت به زندگی دنیا دل خوش کرده اید؟ متاع زندگی دنیا در برابر آخرت، جز اندکی نیست»؛ (توبه/38).
2- «مَنْ کانَ یُریدُ الْعِزَّهَ فَلِلَّهِ الْعِزَّهُ جَمیعاً؛ هر کس سربلندی می خواهد، سربلندی یکسره از آنِ خداست»؛ (فاطر/10).
3- «یا بَنی آدَمَ خُذُوا زینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ؛ ی فرزندان آدم، در وقت هر نماز و در هر مسجدی آرایش و زینتتان را (به تناسب آن عمل و محل) برگیرید»؛ (اعراف/31).
4- امام باقر یا امام صادق علیه السلام: « مَنْ قَنِعَ بِمَا رَزَقَهُ اللَّهُ فَهُوَ مِنْ أَغْنَی النَّاسِ؛ هر که بآنچه خدا روزیش کند قانع باشد، بی نیازترین مردم است»؛ (کافی، ج 2، ص 139).
5- «لا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْکَ إِلی ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ وَ لا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ وَ اخْفِضْ جَناحَکَ لِلْمُؤْمِنینَ؛و به آنچه ما دسته هایی از آنان [کافران] را بدان برخوردار ساخته ایم چشم مدوز، و بر ایشان اندوه مخور، و بال خویش برای مؤمنان فرو گستر»؛ (طه/131).
6- امام باقر علیه السلام: « الْکَمَالُ کُلُّ الْکَمَالِ... الصَّبْرُ عَلَی النَّائِبَهِ ؛ کمال انسان و نهایت کمالش... صبر در بلا است»؛ (کافی، ج 1، ص32).
7- امام صادق علیه السلام: « کَانَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیه السلامإِذَا أَصْبَحَ خَرَجَ غَادِیاً فِی طَلَبِ الرِّزْقِ فَقِیلَ لَهُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ! أَیْنَ تَذْهَبُ؟ فَقَالَ: أَتَصَدَّقُ لِعِیَالِی. قِیلَ لَهُ: أَ تَتَصَدَّقُ؟ قَالَ: مَنْ طَلَبَ الْحَلَالَ فَهُوَ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ صَدَقَهٌ عَلَیْهِ؛ علی بن الحسین علیه السلام سحرگاه در طلب روزی خارج میشد،عرض کردند: آقاکجامی روید؟ فرمود: صدقه می دهم به خانواده ام. عرض کردند : به خانواده ات صدقه می دهی! فرمود: هر کس از راه حلال جستجوی روزی نماید آنچه به دست آورد (و برای خانواده خود خرج نماید) از طرف خدا صدقه حساب می شود برای او»؛ (کافی، ج 4، ص 12).