راز بندگی از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 100

اين جمله علامت بهشتيان و آنان را كه به سعادت آخرت مي‌رسند، بيان مي‌كند و مي‌فرمايــد: علامــت خير البريّه و آن‌هايــي كه به جنات عــدن مي‌رسنــد، اين اســت كه از پروردگـــار خود تــرس دارنـد.

در جــاي ديگر مي‌فرمايد: «... اِنَّما يَخْشَي اللّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماء ـ ... تنها علما هستند كه از خــدا مي‌ترسنـــد.» (28 / فاطر)

پس علم بــه خــدا خشيــت از خــدا را بــه دنبــال دارد و خشيــت از خــدا هــم ايمــان به او را به دنبــال دارد، يعنــي كســي كــه از خــدا مي‌تــرســد، قهــرا در بــاطــن قلبــش ملتــزم به ربــوبيــت و الــوهيــت اوست، و در ظاهر هم ملازم با اعمـال صالح است.(1)

1- الميـزان ج 40، ص 343 .

مشمولين رضايت خدا (207)

قبــول مصيبــت بــه عنـوان رضـا و خـواست الهـي

«قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنآ اِلاّ اِحْدَي الْحُسْنَيَيْنِ...!»

«بگو مگر براي ما جز وقوع يكي از دو نيكي را انتظار مي‌بريد...؟» (52 / توبه)

مقصــود از «دو حسنـه» حسنـه و مصيبــت اســت.

قرآن كريم مصيبت را هم حسنه خوانده است.