راز بندگی از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 17

اســلامي كــه حضــرت ابــراهيـم عليه‌السلام در آيـه مــورد بحث درخواست كرده، اســلام مـرتبـه چهـارم بـوده، كه در بــرابــر ايـن مـرتبـه از اسلام، مرتبه چهارم از ايمان قرار دارد، و آن عبارت از اين است كه اين حالت، تمامي وجود آدمي را فرابگيرد،

مرتبه چهارم اسلام (35)

كــه خــداي تعـالـي دربـاره اين مرتبه از ايمان مي‌فرمايد:

«اَلاآ اِنَّ اَوْلِيآءَ اللّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ. اَلَّذينَ امَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ ـ آگاه باش، كه اولياي خدا نه خوفي بر آنان هست، و نه اندوهناك مي‌شوند. كساني كه ايمان آوردند، و از پيش همواره ملازم با تقوي بودند.» (62 و 63 / يونس)

چون مؤمنيني كه در اين آيه ذكر شده‌اند، بايد اين يقين را داشته باشند كه غير از خدا هيچ‌كس از خود استقلالي ندارد، و هيچ سببي تأثير و سببيّت ندارد مگر به اذن خدا.

وقتي چنين يقيني براي كسي دست داد، ديگر از هيچ پيش‌آمد ناگواري ناراحت و انــدوهنــاك نمي‌شــود، و از هيــچ محــذوري كه احتمــالش را بـدهـد نمي‌تــرســد.

اين است معنــاي آن كه فـرمـود: «نه خوفي بر آنان هست، و نه اندوهناك مي‌شوند!»

وگــرنــه معنــي نــدارد كــه انســان حـالتـي پيـدا كنـد كـه از هيـچ چيـز نتـرسـد

(36) راز بنـدگي

و هيــچ پيـش‌آمــدي انــدوهنــاكش نســازد. پــس ايــن همــان ايمــان مرتبه چهارم اســت، كــه در قلــب كســانـي پيــدا مي‌شــود كه داراي اسلام مرتبه چهارم باشند، (دقـــت فرمــاييــد.)(1)