راز بندگی از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 41

نظام عبوديت و حق ربوبي

«... وَ قـالُـوا سَمِعْنــا وَ اَطَعْنــــا غُفْــرانَـــكَ رَبَّنــا وَ اِلَيْــــكَ الْمَصيـــرُ!»

«... و گفتند: شنيديم و اطاعت كرديم، پروردگار ما، آمرزش تو را مي‌جوئيم و

1- الميـــــــــزان ج 33، ص 53 .

فقر و نياز مطلق انسان‌ها به خداي غني و حميد (87)

بازگشت به سوي تو است!» (285 / بقره)

در جمله «سَمِعْنا وَ اَطَعْنا» مي‌خواهند به تعبير فارسي بگويند: «چشم، اطاعت.» و اين تعبيــر كنـايــه است، از اين كه دعوت تو را اجابت كرديم، هم با ايمــان قلبــي، و هم

با عمـل بـدنـي. با ايـن دو كلمــه «سَمْـع و طـاعَت» امر ايمـان تمـام و كـامـل مي‌گـردد.

جمله فوق از ناحيه بنده ايفاي به تمامي حقوق و وظايفي است كه بنده در برابر مقام ربــوبيّـت و دعـوت او دارد. و ايـن حقـوق از نـاحيـه خـداي تعـالي تمامي حقوقي است كه خدا براي خود به عهده بندگان گذاشته، كه با كلمه «عِبادت» خلاصه مي‌شود، هم‌چنان كـه فـرمـود:

«وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الاِْنْسَ اِلاّ لِيَعْبُدُونِ: من جن و انس‌را نيافريدم،مگر براي اين‌كه عبادتم كنند، من از آنان نه رزقي مي‌خواهم و نه مي‌خواهم طعامي به‌من دهند.» (56/ذاريات)