راز بندگی از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 44

جملــه فــوق كــلامي است جــاري بــر سنّــت الهــي، كه در بين بندگانش جاري ساخته، و زبان همان سنّت است، و آن سنّت اين است كه از مراحل ايمان آن مقداري را بــه هـريـك از بنــدگـان خـود تكليـف كــرده كه در خــور فهــم او بــاشــد، و از اطــاعــت آن مقــداري را تكليــف كــرده كـه در خور نيرو و توانايي بنده‌اش باشد. (1)

1- الميــــزان ج 4، ص 443 .

ظرفيت عبودي (93)

سيـــر در مسيـــر عبـوديت

«وَ اِذْ يَـــرْفَـعُ اِبْـــراهيـمُ الْقَــواعِــدَ مِـنَ الْبَيْــتِ وَ اِسْمـــاعيــلُ...،»

«و چون ابراهيم و اسماعيل پايه‌هاي خانه را بالا مي‌برند...،»(127 / بقره)

ابراهيم عليه‌السلام زن و فرزند خود را از (موطن اصلي) حركت مي‌دهد، و به سرزمين مكّه مي‌آورد، و در آن‌جــا اسكــان مي‌دهــد... مــأمــور قــربــاني كردن اسماعيل مي‌شــود. از جــانــب خــداي‌تعالي عــوضــي به جاي اسماعيل قرباني مي‌گردد... و سپس خانه كعبـه را بنا مي‌كند.

ايــن ســرگــذشــت، يــك دوره كــــامـل از سيــــر عبــوديــت را دربــــردارد.

(94) راز بنـدگي

حركتي كه از نفس بنده آغاز گشته، به قرب خدا منتهي مي‌شود. از سرزميني دور آغاز گشته، و به حظيره قرب رب‌العالمين ختم مي‌گردد. از زخارف دنيا و لذايذ آن و آرزوهاي دروغينش، از جاه و مال و زنان و اولاد چشم مي‌پوشد، و چون ديوها، در مسير وي با وساوس خود منجلابي مي‌سازند، او آن‌چنان راه مي‌رود، كه پايش به آن منجـــلاب فــرونــرود، و چــون مي‌خــواهنــد خلــوص و صفــاي بنــدگـــي و عــلاقــه بــدان و تــوجــه بــه ســوي مقام پروردگار و دار كبريايي را در دل وي مكــدّر ســازنـد، آن‌چنــان سـريـع گـام برمي‌دارد، كه شيطان‌ها به گَرْدَش نمي‌رسند.