راز بندگی از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 53

پس تنها اوست كه مستحق پرستش است.

امــا اين كــه فـرمـود: «وَ لَــهُ الْحُكْــمُ،» علّتش اين است كه خداي سبحان مــالــك علــي الاطــلاق همــه عــالـم است. او، هــم در مـرحلــه تشريع و اعتبار مــالـك است و هم در مرحله تكوين و حقيقت. و از آثار ملك او يكي اين است كه حكم كند بر بندگان و مملـوكيـن خـود كـه كسي غير او را نپرستند.

و اما ايـن كه فــرمــود: «وَ اِلَيْــهِ تُــرْجَعُـونَ،» جهتش اين است كه رجوع به سوي او به خــاطــر حســاب و جــزاء اســت و چــون او مرجع است، و محاسب و جزادهنده نيز هموست، پس تنهــا اوسـت كـه بايـد پـرستـش شــود، و پرستش او را بايد تنها بر طبــــق ديــــن او انجـــام داد. (1)

(114) راز بنـدگي

اساس پرستش آگاهانه در اسلام

راهــي وجــود نــدارد كه مــا انسان را از خضوع در برابر قدرت برحذر داريم، زيرا اين مستند به حكم فطرت است و انسان نمي‌تواند از آن سرباز زند مگر درصورتي كــه بــرايــش روشــن شــود، شخصي كه نيــرومنــدش مي‌پنــداشت و خــودش را نسبــت بــه او ضعيف مي‌شمــرد آن‌گـونـه نيست كه گمان مي‌برد و بلكه مثل هم‌انــد.

از اين جاست كه مي‌بينيم اسلام، تنها موقعي مردم را از اتخاذ و پرستش خداياني به

1- الميــــــــــــــزان ج 31، ص 109 .

اساس پرستش آگاهانه در اسلام (115)

جز خدا نهي مي‌كند كه قبلاً براي آن‌ها روشن كرده باشد كه اين خدايان مثل خود مردم مخلـوق و مربوبنــد و تمامي عــزت و قوت از آنِ خداست: