راز بندگی از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 67

(142) راز بنـدگي

«وَ لِلّهِ الاَْسْمــآءُ الْحُسْنــي فَـادْعُــوهُ بِهــا...!»

«براي خداست تمامي اسمايي كه بهترين اسماء هستند، پس او را عبادت كنيد و با آن‌ها به سويش توجّه نماييد...!» (180 / اعراف)

ايــن كــه فــرمــود: «فَــادْعُــوهُ بِهــا،» معنــايش ايــن اســت كه خــدا را عبادت كنيــد بــا اعتقــاد به اين كه او متصــف به اوصــاف حسنه و معاني جميله‌اي است كه اين اســماء دلالــت بـــر آن دارد.

كلام خداي‌تعالي در مواردمختلفي‌كه دعاي‌خود او را ذكر مي‌كند مؤيد اين معناست:

«وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُوني اَسْتَجِبْ لَكُمْ اِنَّ الَّذيـنَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِريــنَ: پروردگارتان گفتــه: مرا بخوانيـد تا اجابتتــان كنم، كسانــي كــه از

عبادت با استعانت از اسماء حسني (143)

پرستيــدن من بزرگـي كننــد بــه خـواري بــه جهنــم وارد خــواهنــد شــد!» (60 / مؤمــن)

در آيه «هُوَ الْحَيُّ لا اِلهَ اِلاّ هُـوَ فَـادْعُـوهُ مُخْلِصيـنَ لَهُ الدّينَ...،» (65 / مؤمن) دعا را به اخـلاص در عبادت گرفته اســت. (1)

رسيدن به‌يقين و دوام تكليف عبادت