راز بندگی از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 84

دشمنان دارد، پس او علي‌الدوام در بين آرزوهاي برآورده نشده، و ترس از فراق آن‌چه برآورده شده، به سر مي‌برد.

در حالي كه اگر مقام پروردگار خود را مي‌شناخت و به ياد او بود او را فراموش نمي‌كرد، يقين مي‌كرد كه نزد پروردگار خود حياتي دارد كه آميخته با مرگ نيست، و ملكي دارد كه زوال نمي‌پذيرد، و عزتي كه مشوب با ذلّت نيست، و فرح و سرور و رفعت و كرامتــي كه هيچ مقياسي نتوانــد اندازه‌اش را تعييــن كند، و يا سرآمدي آن را به آخر برسانــد، و نيز يقين مي‌كند كه دنيا دار مجاز و حياتش در مقابـل آخرت پشيز اســت. اگر او ايــن را بشناســد دلــش به آن‌چــه خدا تقديــرش كرده قانــع مي‌شود، و معيشتش هر چه باشد برايش فراخ گشته، ديگــر روي تنگـي و «ضَنْــك» را نمي‌بيند.

منظــور از «كور محشور شدن در قيامت» يعني او را طوري زنده مي‌كنيم كه راهي

(176) راز بنـدگي

بـه سـوي سعـادتش كه همـان بهشـت اسـت، نيـابـد .(1)

تأثير ذكر خدا در آرامش قلب

«اَلَّذينَ ءَامَنُوا وَ تَطْمَئِــنُّ قُلُـوبُهُـمْ بِـذِكْـرِ اللّـهِ اَلا بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ!»

«كساني كه ايمان آورده و دل‌هايشان به ياد خدا آرامش مي‌گيرد، كه البته با ياد خدا دل‌ها آرامش پيدا مي‌كند!» (28 / رعد)

مقصود از «ذِكْر» در اين‌جا مطلق انتقال ذهن و خطور قلب است، چه اين كه به

1- الميـــزان ج 28، ص 33 .